✳️ دکتر سعید مدنی در جمع اعضای حزب مجمع ایثارگران، با تبیین دیدگاه خود دربارهٔ استراتژیهای تغییر د…
انتشار: 2026/08/21 18:10 UTCدریافت: 2026/08/22 10:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/22 10:20 UTC
✳️ دکتر سعید مدنی در جمع اعضای حزب مجمع ایثارگران، با تبیین دیدگاه خود دربارهٔ استراتژیهای تغییر در شرایط امروز جامعهٔ ایران، تأکید کرد:با سرکوب و اعدام نمیتوان جامعهٔ جنبشی را به وضعیت عادی بازگرداند☄️ دکتر سعید مدنی، جامعهشناس و پژوهشگر مسائل اجتماعی، با تأکید بر ضرورت بازاندیشی در «استراتژیهای تغییر» در ایران، دو پرسش را تعیینکنندهٔ مسیر آینده دانست؛ نخست اینکه آیا بحرانهای نظام حکمرانی ساختاریاند و پرسش دوم اینکه آیا جامعهٔ ایران از مرحلهٔ نارضایتی عبور کرده و وارد وضعیت جنبشی شده است. او هشدار داد اگر نارضایتی به کنش اعتراضی تبدیل شده باشد، دیگر نمیتوان با «تغییرات سطحی، سرکوب یا اعدام» جامعه را از مسیر اعتراض خارج کرد و در عین حال تأکید کرد جنگ، تحریم و تضعیف طبقهٔ متوسط و جامعهٔ مدنی، نه به گذار دموکراتیک، بلکه به تقویت اقتدارگرایی میانجامد.✴️ به گزارش صبح ما؛ دکتر سعید مدنی در نشست تحلیلی ـ آموزشی با حضور اعضای حزب مجمع ایثارگران، «استراتژیهای تغییر» را یکی از مهمترین موضوعات پیشِ روی نیروهای سیاسی در شرایط کنونی ایران دانست و گفت تحولات سالهای اخیر، بهویژه رخدادهای یک سال گذشته، ضرورت بازاندیشی جدی در راهبردهای نیروهای خواهان تغییر را دوچندان کرده است.🍃 مدنی با بیان اینکه استراتژی تغییر زمانی موضوعیت پیدا میکند که وضعیت موجود مطلوب تلقی نشود، استراتژی را متناسب با بحث خود «هنر شناخت دوستان و دشمنان» توصیف کرد و گفت هدف، تقویت نیروهای حامی تغییر و تضعیف نیروهای حافظ وضع موجود است. به گفتهٔ او، انتخاب هر راهبرد باید بر تحلیل چهار حوزه استوار باشد؛ نظام حکمرانی، وضعیت جامعه، نیروهای حامی تغییر و جامعهٔ مدنی و همچنین شرایط جهانی.🍃 این جامعهشناس سه مسیر کلان «اصلاح یا رفرم»، «انقلاب یا براندازی» و «گذار دموکراتیک» را از یکدیگر تفکیک کرد. به گفتهٔ او، اصلاحطلبی بر ظرفیت ساختار موجود، قانون، تغییرات مدیریتی، خشونتپرهیزی و تغییرات تدریجی تکیه دارد؛ در مقابل، استراتژی انقلابی کلیت نظام سیاسی را موضوع تغییر میداند و به تغییرات بنیادی و ناگهانی معطوف است.🍃 مدنی «گذار دموکراتیک» را فرایندی تدریجی، مرحلهای و خشونتپرهیز دانست که با افزایش قدرت جامعهٔ مدنی، رقابتیترشدن انتخابات، گسترش حقوق سیاسی و مدنی و توزیع گستردهتر قدرت و ثروت همراه میشود. او تأکید کرد محصول نهایی هر تغییر سیاسی الزاماً دموکراسی نیست و گذار دموکراتیک زمانی معنا دارد که حق تعیین سرنوشت مردم در مرکز آن قرار گیرد.🍃 این پژوهشگر با اشاره به بحرانهایی مانند تورم، فقر، نابرابری و اشتغال گفت اگر مشکلات از طریق سازوکارهای معمول ساختار موجود قابل حل نباشند، باید دربارهٔ ماهیت ساختاری آنها پرسش کرد. او تورم در ایران را نمونهای دانست که صرفاً با ابزارهای متعارف اقتصادی قابل توضیح و مهار نیست و از سیاستهای کلان سیاسی و خارجی نیز اثر میپذیرد.🍃 مدنی طبقهٔ متوسط و جامعهٔ مدنی را از پایههای مهم گذار دموکراتیک خواند و تأکید کرد جنگ و تحریم در جهت معکوس عمل میکنند؛ زیرا طبقهٔ متوسط و جامعهٔ مدنی را تضعیف و امکان اعمال اقتدار غیرقانونی را بیشتر میکنند. او از همین منظر گفت فشار خارجی الزاماً به دموکراتیکشدن منتهی نمیشود و جنگ موجود را نیز «کاملاً بر ضد یک گذار دموکراتیک» ارزیابی کرد.🍃 این صاحبنظر مسائل اجتماعی بر حفظ تمامیت ارضی و حاکمیت ملی یکپارچه نیز تأکید کرد و گفت چندپارگی جامعه، خشونت را افزایش میدهد و امکان گذار دموکراتیک را کاهش میدهد. به باور او، بهرسمیتشناختن نیروهای مخالف و فراهمشدن امکان گفتوگو، مذاکره و مصالحه نیز از مقدمات ورود به فرایند گذار است.🍃 مدنی در بخش دیگری از سخنانش، نیروهای برخوردار از قدرت و ثروت را از مهمترین مدافعان وضع موجود دانست و گفت در نقطهٔ مقابل، نیروهای حامی تغییر خواستار «بازتوزیع قدرت و ثروت» هستند. او با اشاره به تفاوت برخورد با یک متهم بزرگ اقتصادی و یک معترض محروم، این دوگانگی را نشانهای از مناسبات نابرابر قدرت و ثروت دانست و همچنین به تحلیلی اشاره کرد که ساختار اقتصادی ایران را به دلیل نحوهٔ توزیع رانت و منابع عمومی، «نظام غارتی» توصیف میکند.🍃 این جامعهشناس در جمعبندی، تعیین راهبرد آینده را وابسته به پاسخ به دو پرسش اساسی دانست؛ نخست اینکه بحرانهای نظام حکمرانی ساختاریاند یا میتوان آنها را درون ساختار موجود حل کرد و دوم اینکه جامعهٔ ایران همچنان در وضعیت عادیِ همراه با نارضایتی قرار دارد یا نارضایتی به کنش اعتراضی و «وضعیت جنبشی» تبدیل شده است.🍃 مدنی تأکید کرد: «اگر نارضایتی تبدیل به اعتراض شده باشد، دیگر با یک وضعیت عادی مواجه نیستیم؛ وضعیتی نیست که بتوان با تغییرات سطحی آن را تغییر داد یا با سرکوب و اعدام جامعه را از این مسیر دور کرد.» او در پایان، ادامهٔ گفتوگو میان نیروهای سیاسی و اجتماعی برای رسیدن به «همگرایی استراتژیک» و حرکت به سوی ایرانی «توسعهیافته، آباد و دموکراتیک» را ضروری دانست.📌 برای مشاهدهٔ متن کامل خبر کلیک کنید@sobhema_ir
