ولی من سرپا بودنمو مدیون رفیق صمیمیم ام. تو بدون اینکه خودت بدونی قلبی رو ترمیم کردی که هیچ نقشی تو…
انتشار: 2026/07/02 14:22 UTC
ولی من سرپا بودنمو مدیون رفیق صمیمیم ام. تو بدون اینکه خودت بدونی قلبی رو ترمیم کردی که هیچ نقشی تو شکستنش نداشتی، بدون اینکه بدونی از درون دارم میپاشم منو خندوندی و آرومم کردی، تو همه جوره و توی هر حالت منو دوست داشتی و کنارم موندی. تو مثل خانوادمی، نجات دهنده یا نیمهی گمشده ای که دنبالش میگشتم تو بودی، بغل گوشم بودی و نمیدیدم چه فرشته ای رو کنارم دارم. ازت ممنونم که همیشه به موقع میرسی.
پستهای تلگرام — قشاع.
کمتر بنویس. سیومسجم پر شد.
کانال مبینا رو دنبال کنید؛ خیلی جالب مینویسه :Mobina
من تو یه مرحله از زندگیم که نه واسه موندن کسی خواهش میکنم نه واسه برگشتنش، حتی کسی یا چیزی رو آرزو نمیکنم، من تو این زندگی یاد گرفتم موندنی میمونه و رفتنی میره، نباید سخت گرفت، باید گذشت.
داستايفسكى يه جا تو يادداشت هاى زيرزمينی میگه:"نمىدانم دارم روزهايم را مىكشم، يا روزهايم دارند مرا مىكشند؛ در هر صورت جنايتی در حال وقوع است.
نمیدونم چجوری بگم ولی من اون حس علاقمو از دست دادم، اون حس تمایل، اون حس اشتیاق، اون حس که به یچیزی کشش داری.