🖼اولین واکنش قلعه‌نویی پس از حذف تیم ملی از جام جهانی @Sportfarsقلعه‌نویی در اینستاگرام هم بد دفاع…

🖼اولین واکنش قلعه‌نویی پس از حذف تیم ملی از جام جهانی @Sportfarsقلعه‌نویی در اینستاگرام هم بد دفاع کرد🔹«از صمیم قلب متأسفم که شما را ناامید کردیم و نتوانستیم شب‌های فوتبالی بیشتری در این جام جهانی برایتان رقم بزنیم. شما شایسته بسیار بیشتر بودید». شاید فکر کنید این بخشی از پست اینستاگرامی امیر قلعه‌نویی خطاب به مردم ایران است اما این‌طور نیست. این را یولیان ناگلزمن، سرمربی جوان آلمان پس از حذف از مرحلۀ یک شانزدهم جام جهانی در نامۀ استعفایش نوشته.🔹چهارشنبه‌شب، امیر قلعه‌نویی ۱۱ روز پس از کنار رفتن تیم ملی از جام جهانی در پستی اینستاگرامی از شرایط تیمش و حذف از ایران گفت اما چرا این یک دفاع بد از تیم ملی است؟🔹«شاید فوتبال همیشه به‌اندازه زحمتی که می‌کشی پاداش ندهد»، «کاش می‌توانستم چند سانتی‌متر آفساید را پاک کنم، یا توپ‌هایی که به تیر خوردند را به گل تبدیل کنم». سرمربی تیم ملی در همان ابتدای نوشتارش صعودنکردن ایران را به دست تقدیر می‌سپارد و آن را به سطحی تقلیل می‌دهد که از کنترل مسئول فنی تیم خارج است.🔹اینجا همه چیز بسته به «شانس» است. البته که شانس در فوتبال همیشه نقش دارد. در نرفتن ایران به مرحلۀ بالاتر شانس دخیل بوده اما قلعه‌نویی اشاره‌ای به مسئولیت خودش در قبال نتایج نمی‌کند. راهبرد ایران برای مسابقه با نیوزلند که به‌تساوی ناامیدکننده در همان گام اول منجر شد، در دستۀ شانس و تقدیر طبقه‌بندی می‌شود یا یک اشتباه تاکتیکی از سوی کادر فنی است؟🔹«کاش این جام جهانی، یک صعود به مردم ایران بدهکار نمی‌شد». در ادبیات قلعه‌نویی، جایگاه‌ها عوض می‌شوند. تیم ملی که باید به‌خاطر عدم صعود و ناکامی در پاسخ به انتظارات، خود را بدهکار مردم بداند، ناگهان طلبکار می‌شود. حالا نه تیم ملی و قلعه‌نویی که وعدۀ کسب ۴ امتیاز و صعود به دو دور حذفی را داده بودند بدهکارند که جام جهانی بدهکار شده.🔹«سهم خودم از نتایج را هم می‌پذیرم. هیچ مربی‌ای بی‌اشتباه نیست؛ من هم مستثنی نیستم و ادعایی در دانستن همه فوتبال ندارم. شاید بعضی از تصمیم‌ها آن‌گونه که انتظار می‌رفت نتیجه نداد؛ مسئولیتش اما با من است». 🔹از متن ۷۲۱ کلمه‌ای قلعه‌نویی حدود ۶۰ کلمه در ارتباط مسئولیت فنی است، یعنی کمتر از ۱۰ درصد. آن هم «اعتراف به‌اشتباه فنی» نیست؛ بلکه «اعتراف به کلیت نتیجه» است. او نمی‌گوید «چرا دنیس درگاهی را دعوت کردم» یا «استراتژی دفاعی‌ام برای مهار کریس وود در بازی با نیوزیلند غلط بود». می‌گوید «من مسئولم» اما در ۹۰٪ دیگر متن، عملاً به خواننده دیکته می‌کند که «عوامل بیرونی و تقدیر» اجازه ندادند تصمیمات درست او به نتیجه برسد.🔹البته که عوامل بیرونی سهم غیرقابل‌انکاری در نتایج ایران در جام جهانی را دارند. تغییر کمپ ایران از آریزونا به تیخوانا، فشار دریافت روادید روی اعضای تیم، جنگ و تعطیلی لیگ هر کدامشان به‌تنهایی هر تیمی را می‌تواند زمین بزند. هر منتقدی نیز که آن‌ها را نادیده بگیرد «ناعادل» خواهد بود اما سرمربی تیم ملی با دانستن برخی از همین موارد قول «تعطیلی یک‌هفته‌ای ایران پس از صعود از مرحلۀ گروهی» را داده بود.🔹هواداری که شب‌ها را بیدار مانده، بمباران رسانه‌های ضدایرانی قطب‌نمای اخلاقی‌اش از کار نینداخته و پابه‌پای تیم اشک ریخته و شاد شده، حق دارد حداقل یک «متأسفم» بدون اما و اگر بشنود.🔹بااین‌حال حتی همین پذیرش کلی مسئولیت فنی هم چند خط بعد نقض می‌شود. «اگر قرار باشد دوباره به روز اول برگردم، باز هم همین مسیر را انتخاب می‌کنم…» اگر کسی واقعاً بپذیرد که اشتباهاتی داشته («شاید بعضی از تصمیم‌ها آن‌گونه که انتظار می‌رفت نتیجه نداد»)، در بازگشت به نقطه صفر باید بگوید «اشتباهاتم را اصلاح می‌کنم» اما اصرار بر اینکه «باز هم همین مسیر را انتخاب می‌کنم»، نشان‌دهنده عدم انعطاف‌پذیری است. این یعنی کادر فنی هیچ درس یا عبرتی نگرفته. پست اینستاگرامی شاید جای بحث فنی نباشد اما قطعاً جای عذرخواهی صریح است.🔹مهم‌ترین بخش اما هنوز نرسیده. جایی که قلعه‌نویی چشم‌انداز اصلاحی روشنی برای آینده ارائه نمی‌دهد. او پیش از جام جهانی وعدۀ تغییر نسل را داده بود. بااین‌حال ایران در جام جهانی رکورد پیرترین ترکیب تاریخ جام را به خودش اختصاص داد. 🔹حالا کمتر از ۶ ماه به جام ملت‌ها مانده. شاید برای عوض‌کردن نیمکت دیر باشد، اما برای عوض‌کردن نگاه، هنوز فرصت باقی است. سؤال اینجاست: خود قلعه‌نویی هم این را باور دارد؟@Sportfars - Link