دونالد ترامپ؛ هدیهای از سوی خدا برای جمهوری اسلامی؟استکهلمیان - بسیاری گمان میکردند که با بازگشت…
انتشار: 2026/07/16 06:45 UTC
دونالد ترامپ؛ هدیهای از سوی خدا برای جمهوری اسلامی؟استکهلمیان - بسیاری گمان میکردند که با بازگشت دونالد ترامپ به قدرت، جمهوری اسلامی با بزرگترین تهدید خارجی خود روبهرو خواهد شد. انتظار غالب این بود که سیاستهای تهاجمی، فشار حداکثری و لحن غیرقابل پیشبینی او، حکومت ایران را در موقعیتی دشوارتر از گذشته قرار دهد. اما آنچه کمتر کسی پیشبینی میکرد این بود که شخصیت و رفتار سیاسی خود ترامپ، در عمل بتواند بخشی از این فشار را خنثی کرده و حتی به سود جمهوری اسلامی تمام شود.واقعیت این است که مخالفت گسترده با دونالد ترامپ در سطح بینالمللی تنها به سیاستهای او در قبال ایران محدود نمیشود، بلکه ریشه در مجموعهای از ویژگیها و عملکردهای او دارد که طی سالهای گذشته تصویری بسیار منفی از وی در افکار عمومی جهان ایجاد کرده است. منتقدان او را به بیاعتنایی نسبت به فرهنگ و منافع دیگر کشورها، رفتارهای غیراخلاقی، اتهامات متعدد مالی، بیتوجهی به اصول حقوق بینالملل، ناآشنایی با تاریخ و سیاست جهانی، لفاظیهای متناقض، انتشار مکرر ادعاهای نادرست و اتخاذ مواضعی که از سوی بسیاری نژادپرستانه یا تبعیضآمیز تلقی شدهاند، متهم میکنند. سیاستهایی مانند محدودیت سفر شهروندان چندین کشور، اظهارات جنجالی درباره مهاجران و حتی طرح ایدههایی مانند تصاحب گرینلند، برای بخش بزرگی از افکار عمومی جهان نه نشانه قدرت، بلکه نمادی از بیاعتنایی به قواعد پذیرفتهشده روابط بینالملل بوده است.در چنین فضایی، هرگونه رویارویی میان جمهوری اسلامی و دولت ترامپ، از همان ابتدا با یک مشکل اساسی برای آمریکا همراه شد: بخش قابل توجهی از افکار عمومی جهان، پیش از آنکه به ماهیت حکومت ایران بیندیشد، با ذهنیتی منفی نسبت به شخص رئیسجمهور آمریکا به این تقابل نگاه میکرد. کافی است نگاهی به شبکههای اجتماعی، رسانهها و فضای عمومی بسیاری از کشورها انداخته شود تا روشن گردد که بخش بزرگی از مردم، نه از سر علاقه به جمهوری اسلامی، بلکه از سر مخالفت با ترامپ، مواضعی همدلانهتر نسبت به ایران اتخاذ کرده اند. این در حالی است که جمهوری اسلامی همچنان از نگاه بسیاری از سازمانهای بینالمللی، یکی از ناقضان جدی حقوق بشر به شمار میرود.این وضعیت از منظر سیاسی نیز اهمیت دارد. برخی تحلیلگران اروپایی، از جمله شماری از مفسران در سوئد، بر این باور بودهاند که اگر چنین سطحی از تنش میان ایران و آمریکا در دوران ریاستجمهوری فردی با اعتبار و مقبولیت بیشتر در غرب رخ میداد، احتمال همراهی گستردهتر متحدان آمریکا، بهویژه کشورهای اروپایی و اعضای ناتو، بسیار بیشتر بود. در آن صورت، فشار سیاسی، دیپلماتیک و حتی نظامی بر جمهوری اسلامی میتوانست ابعاد کاملاً متفاوتی پیدا کند و شاید مسیر تحولات داخلی ایران نیز به گونهای دیگر رقم بخورد.اما شخصیت بهشدت جنجالی و دوقطبیکننده ترامپ، عملاً به جمهوری اسلامی این فرصت را داد که در عرصه تبلیغات، خود را نه بهعنوان حکومتی با کارنامه سنگین در زمینه سرکوب داخلی، بلکه بهعنوان طرفی معرفی کند که در برابر سیاستمداری نامحبوب، استعمارگر و غیرقابل اعتماد ایستاده است. به بیان دیگر، بخش مهمی از توجه افکار عمومی جهان از عملکرد جمهوری اسلامی منحرف شد و بر شخصیت و رفتار رئیسجمهور آمریکا متمرکز گردید. این دقیقاً همان تغییری بود که حکومت ایران به آن نیاز داشت؛ تغییری که باعث شد بخشی از فشار اخلاقی و سیاسی از روی جمهوری اسلامی برداشته شود.این مسئله تنها به افکار عمومی محدود نماند. حتی بسیاری از متحدان سنتی آمریکا در اروپا نیز در موارد متعدد تمایل چندانی برای همراهی کامل با سیاستهای ترامپ نشان ندادند و شکافهای کمسابقهای میان واشنگتن و شرکای غربی آن پدید آمد. طبیعی است که وقتی نزدیکترین متحدان آمریکا نسبت به رویکرد رئیسجمهور این کشور تردید داشته باشند، انتظار حمایت گستردهتر از سوی کشورهای دیگر جهان، بهویژه کشورهای منطقه خاورمیانه، آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین، بسیار دشوارتر خواهد بود.در بسیاری از این کشورها، خاطره تاریخی مداخلات خارجی، استعمار، کودتاها و سیاستهای سلطهجویانه قدرتهای بزرگ، از دههها پیش نوعی بدبینی عمیق نسبت به سیاست خارجی آمریکا ایجاد کرده است. این نگاه منفی، مستقل از جمهوری اسلامی وجود داشته و ریشه در تجربه تاریخی ملتهای مختلف دارد. ظهور دونالد ترامپ را میتوان عاملی دانست که این احساسات نهفته را آشکارتر و شدیدتر کرد. او برای بسیاری از مردم جهان نه آغازکننده این بیاعتمادی، بلکه جرقهای بود که باروت انباشتهشده سالها خشم و بدگمانی نسبت به سیاستهای آمریکا را منفجر کرد.
پستهای تلگرام — Stockholmian
Live stream started
دورخیز حزب چپ برای لغو حق انتخاب در خدمات مراقبت از سالمندان؛ حذف شرکتهای خصوصی از این بخشاستکهلمیان – حزب چپ سوئد امروز در یک نشست خبری اعلام کرد که در صورت پیروزی پس از انتخابات، کمیسیونی برای خصوصیزدایی از خدمات مراقبت از سالمندان تشکیل خواهد داد.به گزارش تلویزیون SVT، هدف حزب چپ لغو قانون حق انتخاب (LOV) در خدمات سالمندان و محدود کردن شرکتهای خصوصی در این حوزه است. بر اساس پیشنهاد این حزب، در مناقصههای مربوط به خدمات رفاهی که از محل مالیات تأمین مالی میشوند، تنها ارائهدهندگان غیرانتفاعی اجازه شرکت خواهند داشت.نوشی دادگستر، رهبر حزب چپ، در گفتوگو با SVT درباره وضعیت خدمات مراقبت از سالمندان گفت:«وضعیت مراقبت از سالمندان واقعاً بد شده است. هر سال که میگذرد، شرایط بدتر میشود. ما شاهد شرکتهای خصوصی بزرگی هستیم که تعهدات خود را انجام نمیدهند؛ به سالمندانی که مسئولیت مراقبت از آنها را بر عهده گرفتهاند سر نمیزنند، صورتحسابهای تقلبی صادر میکنند و حتی مواردی از بدرفتاری و بیتوجهی جدی در خدمات سالمندان دیده شده است. ما میبینیم که گسترش مراقبت تجاری از سالمندان، از جمله توسط شرکتهایی مانند «آتندو»، کمونها را تحت فشار قرار داده است؛ بهگونهای که آنها مجبور شدهاند بخشی از بودجه مراقبت معمول از سالمندان را صرف کنترل و نظارت بر شرکتهای خصوصی کنند؛ نظارتهایی که در نهایت نیز همیشه بهدرستی انجام نمیشوند.این وضعیت بیش از حد از کنترل خارج شده است. ما نمیدانیم آیا سالمندان واقعاً خدمات مراقبتیای را که طبق قانون حق دریافت آن را دارند، دریافت میکنند یا خیر.»از دیدگاه حزب چپ، حضور شرکتهای خصوصی سودمحور در حوزه مراقبت از سالمندان موجب کاهش کیفیت خدمات و افزایش مشکلات نظارتی شده است.این حزب به همین دلیل خواهان تغییر مسیر این بخش و واگذاری بیشتر خدمات به بخش دولتی و ارائهدهندگان غیرانتفاعی است.در سالهای اخیر، شماری از شرکتهای فعال در حوزه مراقبت از سالمندان توسط مهاجران، از جمله ایرانیان، تأسیس شدهاند. موارد متعدد تخلف، تقلب و سوءاستفاده در برخی شرکتهای خصوصی این حوزه، انتقادات جدی و قابلتوجهی را به همراه داشته است. از این منظر، انتقاد نوشی دادگستر نسبت به وجود تخلفات گسترده درست است.اما پرسش اساسی این است که آیا حذف شرکتهای خصوصی و لغو حق انتخاب سالمندان راهحل مناسبی برای مقابله با این مشکلات است.
پیشبینی: افزایش نرخ بهره در پاییز استکهلمیان - وعدههای سخاوتمندانه انتخاباتی در کنار پیامدهای جنگ ایران، زمینه را برای افزایش محسوس نرخ بهره در سوئد فراهم کردهاند؛ افزایشی که میتواند فشار بیشتری بر بودجه خانوارها وارد کند. بانک دولتی اسبیایبی پیشبینی میکند بانک مرکزی سوئد برای مهار فشارهای فزاینده تورمی، نرخ بهره پایه را در ماههای نوامبر و دسامبر افزایش دهد. در صورت تحقق این پیشبینی، نرخ بهره از سطح کنونی ۱،۷۵ درصد به ۲،۲۵ درصد خواهد رسید؛ تغییری که میتواند هزینه وامهای مسکن را به شکل محسوسی افزایش دهد و به کاهش باز هم بیشتر قیمت مسکن نیز دامن بزند. رابرت برگکویست، اقتصاددان ارشد بانک اسایبی، نیز انتظار افزایش نرخ بهره را دارد. او در اینباره میگوید: «ممکن است به شرایطی نزدیک شویم که پارلمان با یک دست به خانوارها کمک کند و بانک مرکزی با دست دیگر این کمک را پس بگیرد.» در چنین شرایطی، افزایش هزینه وام مسکن میتواند بخشی از اثر حمایتهای مالی دولت از خانوارها را خنثی کند و فشار بیشتری بر قدرت خرید مردم وارد آورد.
«کیف پول ایران» به واقعیت پیوست؛ ایجاد «کیف پول» توسط بانک مرکزی ایران برای ۹۰ میلیون ایرانیاستکهلمیان – زیاد ذوق زده نشوید! این کیف پول کاملا خالی است و به قول قدیمی ها فعلا یک شاهی هم پول در آن پیدا نمی شود. اما ایجاد آن با این حال از بسیاری جنبه ها دارای اهمیت است. «کیف پول ایران» یا IranWallet چیست«کیف پول ایران» پروژه جدید بانک مرکزی ایران برای پرداخت بدون اینترنت است. هر ایرانی می تواند با شمارهگیری کد دستوری #۹۸ * و وارد کردن کد ملی و شماره تلفن همراه خود این کیف پول را فعال کند. موجودی این کیف پول توسط هر کاربر توسط کارت بانکی اش شارژ می شود و پس از آن امکان انتقال وجه با شماره موبایل افراد، انتقال وجه کیفبهکیف با شماره موبایل، خرید کالا و انتقال موجودی به حساب بانکی را فراهم میکند.نتیجه تراکنشها با پیامکی دارای سرشماره IRANWALLET برای کاربران ارسال میشود.به اعلام بانک مرکزی تاکنون ۹۰ میلیون کیف پول برای شهروندان ایجاد شده است؛ آماری که لزوما به معنای وجود همین تعداد کاربر فعال نیست.مهمترین اهمیت این کیف پول امکان استفاده از آن و پرداخت بدون هر گونه نیاز به اینترنت است و در نتیجه در صورت بروز هر گونه بحران، بلایای طبیعی، جنگ و نظایر آن و بی استفاده شدن سیستم های پرداخت متصل به اینترنت شهروندان می توانند کماکان و تنها از طریق شبکه تلفن همراه خود برای هزینه های روزمره، انتقال پول و یا خرید از آن استفاده کنند. اهمیت دیگر آن عدم نیاز به تلفن های هوشمند برای استفاده از آن است و «کیف پول» را با هر تلفنی هر چقدر قدیمی برای همه قابل استفاده می کند.بانک مرکزی ایران در حال هماهنگی برای توسعه کاربردهای «کیف پول ایران» است. طبق اعلام شبکه خبری اقتصاد و بانک ایران، بخشی از مزایای کارکنان دستگاههای دولتی و بخشی از یارانه نقدی سرپرستان خانوار ممکن است در آینده از طریق این کیف پول شارژ شود.اما انتقاداتی نیز به «کیف پول ایران» وارد شده است. مهمترین انتقاد استفاده از سیستم کدهای USSD به عنوان زیربنای آن است. سیستمی بسیار قدیمی متعلق به دهه ۹۰ میلادی که همراه با نسل دوم شبکه تلفن همراه (2G) معرفی شد. امروزه که دنیا در حال استفاده از شبکه G5 است، این فناوری کاملاً منسوخ شده محسوب میشود.عدم رمزگذاری پیشرفته، خطر شنود شبکه و حملات تعویض سیم کارت از بزرگترین معایب و آسیب پذیری آن است. با این وجود، چرا بانک مرکزی از آن برای «کیف پول ملی» استفاده میکند؟ بانک مرکزی ایران و شبکه بانکی با علم به این محدودیتها، به دو دلیل عمده همچنان از این بستر استفاده میکنند: دسترسی: بخش بزرگی از جامعه ایران یا به اینترنت پرسرعت دسترسی ندارند یا از گوشیهای ساده (غیر هوشمند) استفاده میکنند. USSD تنها راه اتصال این افراد به خدمات دیجیتال بدون نیاز به اینترنت است.پشتیبانی در شرایط بحران: در زمان قطع اینترنت یا حوادث طبیعی، این شبکه مخابراتی پایه همچنان فعال میماند. در نهایت، موفقیت این طرح به یک سؤال مهم بستگی دارد: آیا مزیت دسترسی همگانی و امکان پرداخت بدون اینترنت، میتواند محدودیتهای امنیتی و فنی فناوری USSD را توجیه کند؟پاسخ این سؤال را احتمالاً نه در روزهای عادی، بلکه در نخستین بحران بزرگ شبکه ارتباطی و پرداخت کشور خواهیم دید.
سؤال سادهای که آندرشون نتوانست پاسخ دهد: هشت سال فرصت داشتید؛ چرا موفق نشدید؟ استکهلمیان - سوسیالدموکراتها هشت سال، یعنی دو دوره انتخاباتی، دولت سوئد را در اختیار داشتند. اما در سال ۲۰۲۲، زمانی قدرت را ترک کردند که کشور با یکی از شدیدترین بحرانهای جنایی تاریخ معاصر خود روبهرو بود؛ ۶۲ نفر در تیراندازیها کشته شدند و خشونت باندهای تبهکار به رکورد رسیده بود. در همان زمان، خبرنگار SVT ــ تلویزیون پابلک سرویس سوئد ــ از ماگدالنا آندرشون رهبر حزب پرسید: چه تضمینی وجود دارد که بعد از هشت سال و چنین کارنامهای، مردم دوباره به سوسیالدموکراتها رأی بدهند؟ شما دولت مستقر بودید، امکان تصویب قوانین داشتید، میتوانستید مجازاتها را تشدید کنید و منابع بیشتری در اختیار پلیس قرار دهید؛ پس چرا موفق نشدید؟ آندرشون بدون پاسخ مستقیم به مسئولیت والدین، شهرداریها و خدمات اجتماعی اشاره کرد و گفت این مسئله یکی از بزرگترین اولویتهای اوست. اما پاسخ اصلی همچنان باقی ماند: اگر هشت سال کافی نبود، چرا باید چهار سال دیگر کافی باشد؟ وقتی کارنامه از وعده ها مهمتر است پس از انتخابات ۲۰۲۲، دولت جدید به رهبری اولف کریسترشون رویکرد سختگیرانهتری در برابر باندهای تبهکاری اتخاذ کرد: ابزارهای بیشتری در اختیار پلیس قرار گرفت و مجازات مرتبت با باندهای تبهکار تشدید شد. نتیجه نیز قابل توجه است: طبق آمار ارائهشده در پارلمان، تعداد تیراندازیها در سهماهه نخست ۲۰۲۶ نسبت به سهماهه نخست ۲۰۲۲، ۷۵ درصد کاهش یافته و قتلهای ناشی از تیراندازی نیز نسبت به اوج ۲۰۲۲ تقریباً نصف شده است. این به معنی پایان کار فرقه های تبهکار نیست؛ هنوز مشکلات جدی وجود دارد. اما یک واقعیت را نمیتوان نادیده گرفت: در پایان هشت سال حکومت سوسیالدموکراتها، خشونت مسلحانه به اوج رسیده بود؛ در چهار سال بعد، روند آن به شکل محسوسی معکوس شد. بنابراین سؤال امروز همان سؤال خبرنگار SVT در سال ۲۰۲۲ است: اگر هشت سال فرصت داشتید و نتوانستید این بحران را مهار کنید، دقیقاً چه چیزی قرار است در چهار سال آینده متفاوت باشد؟
به نماینده جدید پارلمان از حزب محیط زیست (سبزها) سلام کنیداستکهلمیان - نام او «گورگین باکیرجیاوغلو» است؛ با شال فلسطینی بر گردن و در جایگاه نامزد نمایندگی پارلمان از حزب محیط زیست (سبزها). او به احتمال بسیار زیاد پس از انتخابات پیش رو وارد پارلمان خواهد شد، چراکه حزب محیط زیست (سبزها) نام او را در بالاترین بخش فهرست نامزدهای خود قرار داده است.«گورگین باکیرجیاوغلو» از حامیان سرسخت فلسطین و غزه و گروههای اسلامگراست. همزمان او حتی کلامی درباره مردم ایران بر زبان نیاورده است.موضوع فقط آرایی نیست که مستقیماً به حزب محیط زیست (سبزها) داده میشود و در نتیجه میتواند به انتخاب «گورگین باکیرجیاوغلو» کمک کند. هر رأی به حزب سوسیالدموکرات، حزب چپ و حزب سنتر نیز، بهصورت غیرمستقیم، میتواند به «گورگین باکیرجیاوغلو» و دیگر اعضای این جریان سیاسی کمک کند؛ جریانی که در قالب یک ائتلاف مشترک، خواهان در دست گرفتن قدرت دولتی در سوئد است.این ائتلاف قرمز-سبز صراحتاً اعلام کرده است که میخواهد مالیات بر درآمد حاصل از کار را افزایش دهد؛ تصمیمی که به معنای پول کمتر در جیب افراد حقوقبگیر خواهد بود. همچنین قصد دارد مالیات بنزین را به سطح سابق بازگرداند؛ اقدامی که بار دیگر به افزایش سرسام آور قیمت بنزین و گازوئیل منجر خواهد شد.این ائتلاف مخالف ساخت نیروگاههای اتمی جدید است؛ سیاستی که منتقدان آن را عامل افزایش بیشتر هزینه برق و انرژی میدانند. همچنین وعده داده است تخفیف در مجازات جرایم را که دولت راستگرا لغو کرده بود، دوباره برقرار کند و تخفیفهای مالیاتی مربوط به پسانداز و سرمایهگذاری در حسابهای ISK شهروندان را نیز لغو کند.هر رأی به حزب سوسیالدموکرات، حزب چپ، حزب سنتر و البته حزب محیط زیست (سبزها)، رأی به بازگشت دولتی است که در گذشته با زیر پا گذاشتن همه آرمان های ادعایی خود در حمایت از حقوق زنان، وزرای محجبه خود را روانه ایران کرد.و در نهایت، هر رأی به حزب سوسیالدموکرات، حزب چپ، حزب سنتر و البته حزب محیط زیست (سبزها) به معنای قرار دادن سرنوشت و آینده خود و نسل آینده در اختیار «گورگین باکیرجیاوغلو» و بقیه «باکیرجی اوغلو» های این جریان سیاسی است.
