مردم اشتباهات زندگي خود را روي هم مي ريزندو از آنها غولي بوجود مي آورندکه نامش تقدير است .@TA1516

اینجا ز می و جام بهشتی می‌ساز،کانجا که بهشت است رسی یا نرسیخیام_جان@TA1516

سیه کاران در میخانه ها بستند حافظ جانخم و مینا و جام باده بشکستند حافظ جانبه مستان مِی انگور ، حدها می زنند آنانکه از کِبر و غرور و مَکر سرمستند ، حافظ جانخدا گویند و می گیرند جان و مال مردم را خدا داند که بس نامردُم و پستند حافظ جانخدا کِی نان و جان با شرط ایمان می دهد کس را چرا اللّهیان این را ندانستند حافظ جانخدا ما را از این الله اهریمن رها سازد یقین اهریمن و الله همدستند حافظ جانهمان اهریمن است الله و در این شک ندارم منگواهم ایزدی ایرانیان هستند حافظ جانببين شب ها چه تاریک است زیر پرچم اللهببین مردم چه بدبخت و تهی دستند حافظ جانسلامی کن به خیام آن ابرمرد از من مسکینبگو پَستان در میخانه ها بستند حافظ جان@TA1516

ساده ترین درس زندگی این است،هرگز کسی را آزار نده ...ژان ژاک روسو@TA1516

عقیده ای که مردمآن را از ترسِ جانشان پذیرفته باشند ،زیاد پایدار نخواهد بود ... جورج اورول@TA1516

انسانى كه كوه را از ميان مى‌برد، با كنار راندن سنگ ريزه‌ها شروع مى‌كند...ویلیام_فاکنر@TA1516

به گمانم ذهنیتی که آدم‌ها از خود برای هم به یادگار می‌گذارند، از همه چیز بیشتر اهمیت دارد. وگرنه همه آمده‌اند که یک روز بروند...صمدبهرنگی@TA1516