اتیکت رفتاری مذاکره! چرا مذاکرات ایران و آمریکا به نتیجه نمی‌رسد؟!✍️ دکتر سیدجواد میرموسوی 💠 در ادب…

اتیکت رفتاری مذاکره! چرا مذاکرات ایران و آمریکا به نتیجه نمی‌رسد؟!✍️ دکتر سیدجواد میرموسوی 💠 در ادبیاتِ مذاکره، موفقیت صرفاً محصول قدرت سیاسی، اقتصادی یا نظامی نیست؛ بلکه تا حد زیادی به اتیکت رفتاری مذاکره وابسته است. اتیکت مذاکره مجموعه‌ای از قواعد نانوشته‌ای است که بر احترام متقابل، اعتماد سازی، شناخت خطوط قرمز طرف مقابل، مدیریت ادبیاتِ گفتگو و پایبندی به تعهدات استوار است. هرگاه این اصول نادیده گرفته شود، حتی قدرتمندترین بازیگران نیز به توافقی پایدار دست نخواهند یافت.💠 روابط ایران و آمریکا طی چهار دهه گذشته بیش از آنکه بر پایه اعتماد شکل گرفته باشد، بر مدار بی‌اعتمادی حرکت کرده است. در چنین فضایی، مذاکره به جای آنکه ابزاری برای حل اختلاف باشد، گاه به صحنه‌ای برای نمایش قدرت و ارسال سیگنال‌های زورمدارانه تبدیل می‌شود. از منظر رفتارشناسیِ مذاکره، یکی از مهم‌ترین دلایل ناکامی گفتگوهای ایران و آمریکا، تفاوت در سبک مذاکراتی دو طرف است. آمریکا معمولاً مذاکره را همراه با اهرم‌های فشار اقتصادی، تحریم و تهدیدات نظامی دنبال می‌کند، در حالی که ایران تأکید دارد گفتگو باید بر پایه احترام متقابل و رفع فشارِ اقتصادی و نظامی صورت گیرد. طبیعی است که تلفیق «فشار» و «مذاکره» اعتماد لازم برای رسیدن به توافق را تضعیف می‌کند.💠 عامل دیگر، ضعف در مدیریت انتظارات است. هر دو طرف غالباً با اهداف حداکثری وارد مذاکرات می‌شوند و در چنین شرایطی، حتی پیشرفت‌ های محدود نیز به دلیل فاصله زیاد با مطالبات اولیه، شکست تلقی می‌شوند. از سوی دیگر، اتیکت مذاکره اقتضا می‌کند که طرفین از ادبیات تهدیدآمیز، تحقیرآمیز و هیجانی فاصله بگیرند.💠 تجربه نشان داده است هر زمان لحن گفتگو جای خود را به تهدید و جنگ روانی داده، مسیر دیپلماسی نیز دشوارتر شده است. استمرار بی‌اعتمادی، اختلاف بر سر اجرای تعهدات و تفسیر متفاوت از تفاهم و توافق‌ نیز این چرخه را تقویت کرده است. نکته مهم آن است که در مذاکرات بین‌المللی، هیچ توافقی صرفاً با اتکا به زور حاصل نمی‌شود. توافق پایدار زمانی شکل می‌گیرد که هر دو طرف احساس کنند منافع اساسی‌ شان حفظ شده و هزینه اجرای توافق کمتر از هزینه شکست آن است.نتیجه‌گیری راهبردی:💠 در نهایت، شاید بتوان گفت بزرگترین مانع مذاکرات ایران و آمریکا، نه کمبود ابزارهای دیپلماتیک، بلکه فقدان سرمایه‌ای به نام «اعتماد» است. اعتماد نیز نه با شعار، بلکه با رفتار حرفه‌ای، پایبندی به تعهدات، احترام به اصول مذاکره و رعایت اتیکت رفتاری ساخته می‌شود. خلاصه کلام اینکه تا مسأله اعتماد بین ایران و امریکا حل نشود، انجام هر مذاکره‌ای، بمثابه کوبیدن آب در هاون است و دیگر هیچ... بدون هیچ نتیجه‌ای و همچنان گیر افتادن در دور باطل.#تحلیل_زمانه @TahlilZamane