رضاخان سردار سپه : « قاجاریه بلایی بر سر این مملکت آورده‌اند که هر در کجا میخواهیم خدمتی را انجام د…

🔵🔵🔵 تنگه هرمز هم رفت!اکسیوس؛ آمریکا یک کریدور کشتیرانی در بخش جنوبی تنگه هرمز ایجاد کرده که بر اساس آن هر شب حدود ۱۵ تا ۲۰ نفتکش از آن عبور می‌کنند و نزدیک به ۱۰ میلیون بشکه نفت در روز وارد بازار جهانی می‌شود. 🔶پ‌ن؛#_تفاهم‌_نامه را پس زدیم.....حالا بعد از #_انرژی_هسته‌ای، ظاهراً #_تنگه_هرمز را هم دادیم رفت...!🔶رسماً همه کشورها دارند نفت صادر می‌کنند، جز ایران...🔶انقدر مذاکره نکردیم و فرصت‌های دیپلماتیک را از دست دادیم که حالا نتیجه‌اش شده محاصره اقتصادی و فشار روی مردم، در این مسیر متحدان و حتی بخشی از کشورهای همسایه را هم از دست داده‌ایم.🔶طبیعی است که انگیزه واشنگتن برای ادامه یک جنگ پرهزینه نظامی کمتر و انگیزه برای فشار اقتصادی، تحریم و محاصره بیشتر شود. 👈حالا یک سؤال جدی از مجلس؛👈اگر تفاهم‌نامه را رد کردید، دقیقاً چه چیزی عاید ایران شد؟و مهم‌تراگر ابتدا اهرم هسته‌ای را از دست داده‌ایم و حالا در عمل بخش مهمی از اهرم تنگه هرمز هم از دسترس خارج شده، اگر فردا قرار باشد دوباره مذاکره کنیم با چه اهرمی می‌خواهیم امتیاز بگیریم؟👈مذاکره وقتی معنا دارد که برای میز مذاکره، اهرم داشته باشیم.....#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane

رضاخان سردار سپه :«  قاجاریه بلایی بر سر این مملکت آورده‌اند که هر در کجا میخواهیم خدمتی را انجام دهیم، با مخالفت اجنبیان مواجه می‌شویم..."در تمام ایام زمامداری خود[در دوران قاجاریه، سال ۱۲۹۹ تا ۱۳۰۳]به هر موضوعی که خواسته‌ام وارد شوم و به اصلاحی دست بزنم، فوراً مداخله اجنبیان و اعتراضات آنان موجب تعویق امر و وقفه کار شده است". برای پایان دادن به ملوک الطوایفی چه خونی دلی خوردم و چه سختی‌هایی را تحمل کردم..."فقط من می‌دانم که از موفقیت‌های خود در ضمن اصلاحات قشونی و سرکوبی متمردین و خاتمه دادن به ملوک الطوایفی و راه انداختن چرخ‌های مقدماتی این مملکت چه خون دلی خورده و چه مصائب و متاعب(رنج‌ها)فوق انتظاری را تحمل کرده‌ام"...»منبع: ( کتاب سفرنامه رضاشاه پهلوی به خوزستان و مازندران، صفحه ۲۲، به کوشش دکتر هارون وهومن، انتشارات کمال اندیشه، ۱۳۸۷ خورشیدی) #تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane

‍🔸کنکور امسال، روایت یک سالِ پر از اضطراب، بلاتکلیفی، جنگ و انتظار!✍آیلین ایرانمنشکنکور برای خیلی‌ها فقط یک آزمون نیست؛ چند سال کامل از زندگی است که ساعت‌های خواب، تفریح، مهمانی، دوستی و حتی رابطه با خانواده تحت‌الشعاع آن بوده است‌.اما برای داوطلبان کنکور امسال، ماجرا از این هم فراتر بود و فقط درس خواندن نبود.آن‌ها قرار بود طی یک سالی که گذشت برای کنکور آماده شوند، اما در میانه این مسیر، جنگ آمد، اینترنت قطع و مختل شد، مدارس تعطیل شدند و آموزش مجازی جای آموزش عادی را گرفت. کنکور و امتحانات نهایی برای مدتی در هاله‌ای از ابهام قرار گرفتند و دانش‌آموزی که هر روز از خودش می‌پرسید «چقدر باید بخوانم؟»، حالا یک سوال بزرگ‌تر داشت: «اصلا کی قرار است امتحان بدهم؟»گزارش‌های منتشرشده در ماه‌های گذشته نشان می‌دهد دانش‌آموزان یازدهم و دوازدهم از اختلال اینترنت، آموزش غیرحضوری، تعطیلی مدارس، بلاتکلیفی درباره زمان آزمون‌ها و فشار روانی شدید مخصوصا در دوران جنگ صحبت کرده‌اند. بعضی از آن‌ها گفته‌اند بعد از هفته‌ها اختلال در روند عادی آموزش، باید برای امتحانات نهایی و سپس کنکور آماده شوند. آن هم در شرایطی که نمرات امتحانات نهایی نقش مهمی در نتیجه کنکور دارند و حتی برای عدم تاثیر قطعی معدل یازدهم بارها اعتراض کردند.اما شاید چیزی که در میانه این اخبار و اعتراضات کمتر دیده شد، اتفاقی بود که در ذهن این نوجوان‌ها می‌افتاد.ذهن انسان برای تحمل استرس، ظرفیت محدودی دارد. وقتی یک نوجوان هم‌زمان با مسائلی همچون فشار امتحان، نگرانی درباره آینده، مشکلات اقتصادی خانواده، اخبار جنگ، ناامنی و اختلال در زندگی روزمره مواجه است، دیگر نمی‌توان انتظار داشت عملکرد تحصیلی او دقیقا شبیه شرایط عادی باشد.در چنین شرایطی گویا پدیده کنکور از آن‌ها فقط درس خواندن نمی‌خواست. بلکه از داوطلبان طلب آرامش هم می‌کرد.از آن‌ها می‌خواست در روزهایی که صدای جنگ و خبرهای نگران‌کننده بخشی از زندگی‌شان شده بود، بنشینند و تست بزنند و درس بخوانند. می‌خواست در شرایطی که برنامه امتحانات بارها دستخوش تغییر می‌شد، همچنان انگیزه داشته باشند. می‌خواست نگران آینده نباشند و هم‌زمان برای آینده‌ای که تماما به یک آزمون گره خورده بود، بجنگند.و این تناقض بزرگی است.از یک نوجوان می‌خواهیم در حساس‌ترین سال زندگی‌اش، بهترین عملکرد تحصیلی را داشته باشد، اما گاهی فراموش می‌کنیم که او قبل از اینکه «داوطلب کنکور» باشد، یک انسان است.انسانی که می‌ترسد. خسته می‌شود. گاهی نمی‌تواند درس بخواند. گاهی از صبح تا شب فقط به آینده فکر می‌کند. و گاهی حتی از گفتن جمله «دیگر نمی‌توانم» هم خجالت می‌کشد.قبولی در پزشکی، مهندسی، حقوق یا هر رشته دیگری می‌تواند یک موفقیت بزرگ باشد، اما هیچ رتبه‌ای ارزش آن را ندارد که یک نوجوان احساس کند اگر به آن نرسد، دیگر زندگی‌اش معنایی ندارد.مسئله فقط خانواده‌ها نیستند. فقط مدرسه نیست. فقط مشاور نیست. فقط خودط دانش‌آموز هم نیست. ما با فرهنگی روبه‌رو هستیم که گاهی به نوجوان یاد می‌دهد ارزشش را با نمره، رتبه، دانشگاه و رشته تحصیلی اندازه بگیرد.«چند شدی؟»«چه رتبه‌ای آوردی؟»«کجا قبول شدی؟»گاهی همین سؤال‌های به ظاهر ساده، برای نوجوانی که ماه‌ها تحت فشار بوده، معنای دیگری پیدا می‌کنند:«آیا به اندازه کافی خوب بودم؟»و اینجاست که باید چیزی را به داوطلبان امسال یادآوری کرد که شاید در میان تمام فرمول‌ها، تست‌ها، رتبه‌ها و درصدها گم شده باشد:این آزمون، هرچقدر هم مهم باشد، تمام زندگی شما نیست. اگر نتیجه آن چیزی نشد که انتظارش را داشتید، شما شکست نخورده‌اید، فقط یک نتیجه مطابق انتظار شما نبوده است.اگر نتوانستید در شرایط جنگ، اضطراب، تعطیلی، اختلال اینترنت و تغییرات مکرر برنامه‌ها به اندازه‌ای که می‌خواستید درس بخوانید، این به معنای تنبل بودن شما نیست.و اگر امروز خسته‌اید، شاید چیزی که نیاز دارید یک تست بیشتر نیست، شاید چند ساعت استراحت، یک گفت‌وگوی امن و شنیده‌شدن باشد.پشت هر صندلی کنکور یک رتبه احتمالی نشسته نیست. یک انسان نشسته است. انسانی که یک سال عجیب را پشت سر گذاشته، ترسیده، عقب افتاده، دوباره شروع کرده، منتظر مانده و با وجود همه این‌ها به این روز رسیده است.شاید مهم‌ترین چیزی که باید در روزهای برگزاری کنکور به این نسل گفت، همین باشد:تو بیشتر از رتبه‌ای هستی که روی کارنامه‌ات نوشته می‌شود.و هیچ آزمونی نباید آن‌قدر بزرگ شود که یک نوجوان فراموش کند زندگی، بعد از اعلام نتایج هم ادامه دارد.#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane

لحظه بزرگ برای پزشکی:ترکیب واکسن با دارو برای درمان نوعی سرطان نتیجه مثبت داشتیک واکسن شخصی‌سازی‌شده و آزمایشی سرطان که توسط شرکت‌های داروسازی مرک و مدرنا تولید شده است، در نخستین آزمایش بالینی خود در مرحله نهایی، نتایج اولیه مثبت و امیدوارکننده‌ای نشان داد.این واکسن مبتنی بر فناوری mRNA، هنگام استفاده ترکیبی با داروی ایمنی‌درمانی کیترودا (Keytruda) ساخت شرکت مرِک توانست در یک آزمایش فاز سه به اهداف اصلی پژوهشگران دست یابد. این آزمایش بر روی یک هزار و ۱۰۰ بیمار مبتلا به ملانوم (سرطان پوست) پرخطر یا پیشرفته انجام شد. سرطان قابل تشخیص این بیماران پیش‌تر به طور کامل از طریق جراحی برداشته شده بود.#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane

سید عباس عراقچی: 🔹۱۴ سال پیش : «سخت‌گیرانه‌ترین تحریم‌های تاریخ.» شکست خورد.🔹۸ سال پیش: «فشار حداکثری.» شکست خورد.🔹۵ ماه پیش: «استسلام بی‌قید و شرط.» شکست خورد.🔹امروز: «سنگین‌ترین عملیات اقتصادی تاریخ.» محکوم به شکست است.🔹همزمان با پیروزی‌های پی در پی و غیرقابل شمارش جمهوری اسلامی، قیمت هر شانه تخم مرغ به 650هزار تومان رسید#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane

الویت برخورد با جریان نفوذ در بین مقامات باید باشد، نه مردم عادی!✍ حبیب رمضانخانیمجلس پایداری برآمده از رای اقلیت، طرح جنجالی را با ادعای مقابله با نفوذ خارجی در دست تصویب دارد که بسیاری محدودیت و ممنوعیت پیش روی مردم، خاصه دانشجویان، هنرمندان، تجار و طبقه متوسط جامعه ایجاد می‌کند.در خور درنگ، در این سال‌ها، خاصه در این مدت جنگ یک‌ساله، آنچه تحت عنوان نفوذ و جاسوسی انجام و باعث ترور سران و فرماندهان ارشد نظام، دانشمندان، درز اطلاعات سری هسته‌ای و نظامی و... صورت پذیرفته، نه از طریق مردم عادی، بلکه از جانب نفوذ و رخنه اطلاعاتی مقامات بالادستی در نظام صورت پذیرفته است که با راس حکمرانی کشور در ارتباط و به این اطلاعات و مکان‌ها دسترسی و رفت و آمد دارند.حال این نمایندگان دغدغه‌مند! به جای اینکه دنبال طرح و مصوبه‌ای برای پالایش و برخورد با این افراد و حذف آن‌ها باشند، چون همیشه، با کاشتن مشکل و چالش به سطح مردم عادی، دنبال برخورد و ایجاد محدودیت با مردم هستند تا هم صورت مسأله را پاک کنند و هم بیش از پیش بر مردم کنترل و نظارت و آن‌ها را در تنگنا قرار دهند!فقط در پایان، اگه مردم هم اختیار و توان متقابلی برای برخورد با جریان نفوذ در مقامات بالادستی داشتند، اصلا نیازی به طرح و مصوبه نداشتند! بلکه کافی بود در این مدت، مقاماتی که با اسراییل هم صدا و هدف و تلاش مشترکی داشتند، چون: اصرار بر امتداد جنگ، کارشکنی مقابل توافق، حذف میانه‌روها، از دست دادن فرصت‌های اقتصادی، محدود و خشمگین کردن مردم و... را تحت نظر می‌گرفتند، تا آنوقت بخش مهمی از این جریان نفوذ دشمن نمود و متلاشی می‌شد!#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane