بعضی ‏رمان ها تیکه های خیلی قشنگ و عمیقی دارن: در آخرین نامه‌ ام برایش نوشتم:"من سهمِ خود را انجام…

من فقط دوبار بهت می‌گم از فلان رفتارت بدم میاد بار سوم از خودتم بدم میاد خجسته

غرض رنجیدن ما بود از دنیا که حاصل شد!

گل رو زیاد آب بدی از ریشه میپوسه، در قفس رو برای پرنده باز بزاری فرار میکنه و پشت سرشم نگاه نمیکنه، بیش از حد به حیوونی نزدیک بشی، گازت میگیره، غذاهای خوشمزه رو زیاد از حدش بخوری، حالت بد میشهمیبینی!؟ هر چیزی زیادیش آسیب میزنهبیش از حد به آدما خوبی نکنید ؛)خوبی نکنید…خوبی نکنید…خوبی نکنید…  

ولی بعد یه مدتکه از آدما فاصله میگیریمتوجه میشی،اونقد را هم که فکر میکردی بهشون نیاز نداری ....!

‏اگه ترسیدی، خسته شدی، استرس داری، گم شدی، نمیدونی داری چیکار میکنی؛ میخوام بهت بگم باورکن همه همینیم، هیچکی نمیدونه داره چه غلطی میکنه. همه داریم با آزمون و خطا زندگی میکنیم. عیبی هم نداره. فوقش خراب میکنی. فدای سرت. کی به کیه. بذار اصلا گند بزنی. چی میشه مگه؟ بهت قول میدم؛ هیچی.

اينكه يه دنيا از یکی دلخور باشيد و همزمان دلتنگش،اصلا جالب نیست...!:)))🌻....#شبتون‌بخیررفقا