نوجوان با شنیدنِ صرف رشد نمی‌کند؛ وقتی تربیت اثرگذار می‌شود که مربی برای او میدان حرکت طراحی کند و…

پدر و مادرها باید بدونن که تکرار مدام جمله‌هایی مثل «این کارو نکن» یا «شیطونی نکن» فقط بچه‌ها رو بیشتر به سمت همون کار می‌کشونه. این یه حقیقت روانشناسیه: وقتی چیزی رو ممنوع می‌کنی، جذاب‌ترش می‌کنی. حالا تصور کن بچه‌ای که مدام بهش میگن «شیطون»، تو ذهنش چه تصویری از خودش می‌سازه؟ ناخودآگاه باور می‌کنه که واقعاً شیطونه و همین باعث رفتارهای منفی‌تر می‌شه...

تلنگر🔰قبل از اینکه فرزندتان را «تنبل» بنامید، ببینید ریشه‌ی ماجرا چیست...❗️تنبلی کودکان همیشه از بی‌حوصلگی نیست؛ گاهی علت‌های دیگری پشت آن پنهان است:🔹 ترس از اشتباه یا شکست🔹 وابستگی به کمک همیشگی والدین🔹 استفاده‌ی زیاد از موبایل و عادت به لذت‌های فوری🔹 بزرگ بودن یا مبهم بودن کاری که باید انجام دهد🔹 نداشتن برنامه و نظم در کارهای روزانه⁉️حالا درمان چیست؟✔️به‌جای سرزنش، ریشه را درمان کنید.✔️کارهای بزرگ را به قدم‌های کوچک تقسیم کنید. ✔️مسئولیت‌های متناسب با سنش به او بسپارید✔️زمان استفاده از موبایل را مدیریت کنید✔️ برای تلاشش بیشتر از نتیجه ارزش قائل شوید. ✔️اجازه دهید گاهی سختیِ انجام کار را خودش تجربه کند.🌱 کودکی که مسئولیت، نظم و لذتِ موفقیت‌های کوچک را تجربه کند، به‌تدریج تنبلی را کنار می‌گذارد؛ چون انگیزه، آموختنی است، نه ذاتی...

❌ بچه ها را از پدرانشان نترسانیم.❌* وقتی مادر بچه را از پدر می ترساند،دو مشکل پیش می آید:اول اینکه یعنی:«عزیزم، من ضعیف و بی عرضه ام،باید وایستی پدرت تو رو ادب کنه»دوم اینکه وحشت ایجاد می کنیم،زمانی که این پسر یا دختر نیاز بهپدر دارد، دیگر پدر ندارد. ✅چون از اومی ترسد رابطه قطع است. ❌ دوره ی نوجوانی، آنجاست که متوجه اشتباهمان می شویم...

🌀 برخی از تکنیک‌های تربیت کودک🔸 هرگز فرزندتان را بین جمع خجالت زده نکنید، چون باعث ایجاد حس دشمنی و کینه در او می شوید. 🔹خاطر فرزندتان را از اینکه به او علاقه مند هستید و خود را درگیر او کرده اید، راحت کنید. به او اطمینان بدهید که در مواقع لزوم به کمکش خواهید شتافت.🔸 به فرزندتان نشان دهید شما او را همان طور که هست دوست دارید و اگر رفتار نادرستی از او سرزد باز هم او را به عنوان فرزندتان می پذیرید و دوست دارید...

چرا نباید پدر و مادر سختگیری باشیم⁉️اگر سختگیری تبدیل به یک عادت تربیتی شما بشه می تونه شما و فرزندتان راوارد چالش پایان ناپذیری کنه که به نفع هیچ کدامتان نیست.اولین نتیجه سخت گیری ، ایجاد حس ناامنی در کودک است، کودکی که شما را پناه خود می داند ، با سختگیری شما کم کم احساس خشم نسبت به شما پیدا می کندو این خشم یا به صورت فعال (یعنی تخریبگری، لجبازی، سرکشی و دعوا و درگیری)بروز می کند یا به صورت منفعل ( مثل ترس، پنهان کاری، کاهش اعتماد به نفس، احساس ناتوانی و سرخوردگی)...

به تفاوت‌های خود و همسرتان در روش‌های فرزندپروری احترام بگذارید.از اصولی که همسرتان برای تربیت فرزند به آنها اعتقاد دارد حمایت کنید، مگر اینکه از استانداردهای فرزندپروری بسیار دور باشند. انتقاد و بحث‌و‌جدل بر سر استانداردهای متفاوت در میان همسران، به سلامت ازدواج و احساس امنیت فرزندان بیش‌تر آسیب وارد می‌کند تا اینکه استانداردهای متفاوت شریک زندگی‌تان را بپذیرید. در هر صورت بهتر است هر دو نفر از شیوه‌ی یکسان تربیتی بهره ببرند زیرا وجود تضاد در این رویه بیش از راهکارهای کمی غلط یکی از والدین به کودک آسیب وارد می‌کند...