#عقیده_ابن_شاهین 7 وأشهد أن القرآن الذي أنزله على نبيه كلامه غير مخلوق، على كل وجه وكل حال، لا يداخ…
انتشار: 2026/07/02 14:27 UTC
#عقیده_ابن_شاهین 7 وأشهد أن القرآن الذي أنزله على نبيه كلامه غير مخلوق، على كل وجه وكل حال، لا يداخلني في ذلك شك ولا ريب. ولا يظن مؤمن بجميع ما ذكرته فيه من الغيوب والمعجزات، والآيات المحكمات، والأخر المتشابهات، مؤمن بكل ذلك كإيماني بوحدانيته وأشهد أن لفظي…#عقیده_ابن_شاهین 20واعتقادي في ديني، وإمامي في سنتي أبو عبد الله أحمد بن محمد بن حنبل، رحمه الله. وكل مذهب اعتقده أهل العلم بالسنة مما لم يبلغني فهو مذهبي.امام میفرمایند : و اعتقاد من در دین و امام در عقیده، ابو عبدالله احمد بن حنبل رحمه الله هست. و آنچه که از اهل علم بیان شد و بر آن(عقیده) هستند و به من ( امام ابن شاهين) نرسید است. همان عقیده من است و بر آن عقیده هستم.▰▱▰▱▰▱▰▱▰▱میفرماید امام من در عقیده، احمد بن حنبل و تمام اهل علم هستند. که بر سنت هستند. و خارج نشدند. به سمت فرقه های کلامی و بدعتی و کفری. پس اینان پیشوا و امام هستند. و آنچه از علم که به من نرسید است. از امامان سلف، همان سخن آنان راه و روش و عقیده من هم هست.ایمان داریم به آنچه از سلف ایمان داشتند و به ما رسید است. محکم با چنگ و دندان آن را میگیریم. و آنچه هم که به ما نرسید رو ایمان داریم که سلف بر حق بودند. و هر زمان به ما رسید. با جان و دل میپذیریم. بدون کمترین شک در آن و بگو مگو و سخنان عقلی.( قرآن و سنت به فهم سلف)اما اگر یادتان باشد. در بخش 7 از عقیده امام، به این سخنان امام در عقیده شان پرداختیم.انجا که فرمودند : لفظ من به قرآن مخلوق هست. و الان میفرماید : این عقیده من، عقیده امام احمد بن حنبل رحمه الله هست.و بیان کردیم امام فرمودند : آنچه به من نرسید عقیده من همان هست.آنجا که. امام ابو طالب از امام احمد سخنی را نقل کردند که فرمودند : لفظ من به قرآن غیر مخلوق، و برای دیگران نوشتند و امام احمد از ایشان خشمگین شدند. که چرا چنین سخنی را از زبان امام نشر دادن. و بیان شد امام ابن شاهین، سخن امام ابوطالب در نفی سخن امام احمد بهش نرسید است.که امام احمد فرمود برایشان بنویس من چنین سخنی نگفته ام و با بهترین کلام در اینجا ، راه را بر هر کذاب و اهل بدعتی بستند. آنچه هم که به من نرسیده عقیده من هست.و این باید سخن ما هم باشد. عقیده ما، همان عقیده سلف هست از آنچه به ما رسید و نرسید است.و این راه و روش و شریعت و آئین ماست، در عقیده.و بارها بیان کردیم. عقیده یک شخص با یک سخن سنجیده نمیشود.گاهی میبینیم، یک اهل بدعت، فقط به یک سخن استناد میکند و یا فقط یک جمله از یک متن و داخل سخنان امامی از اهل سنت و جماعت ( اهل حدیث منظورم هست نه هر متکلمی خودش را نسبت دهد)و فقط و فقط، هي آن را تکرار میکند. و دیگر سخنان امام و شرح سخنان امام را، قبول نمیکند.و یا گاهی، تنها از یک کتاب متنی می آورد. و میگوید در این کتاب چنین گفته شد. خب آیا آن کتاب قرآن هست؟ خیربلکه آن متن و سخن را، بر دیگر کتب سلف، مطابقت میدهیم. اگر موافق دیگر کتب سلف و سخن امامان سلف بود. بر دیدگان منت میگذاریم. وگرنه پرت میشود بیرون که عقیده ازش گرفته شود.پس مواظب این حیله آنان باشیم.و از یک سخن، عقیده نگیریم و به تمام سخنان در آن مورد از امام مراجعه کنیم
