افیون سرم تراپی.pdfدر ادامه نصائح👩💻 به نظر من، مشکل تجویز بیرویه سرم در بخشهای مختلف بیمارستان،…
انتشار: 2026/07/02 14:50 UTC
افیون سرم تراپی.pdfدر ادامه نصائح👩💻 به نظر من، مشکل تجویز بیرویه سرم در بخشهای مختلف بیمارستان، فارغ از هر تخصصی، یک معضل ملی است؛ معضلی که از خیلی از موضوعاتی که این روزها همه دربارهشان حرف میزنند مهمتر است. حتی خیلی مهمتر از واردات گندم و جو از آمریکا یا گل مردود شجاع خلیل زاد در بازی با مصراین مسئله به یک کمپین ملی نیاز دارد. امروز بیش از هر چیز به یک کمپین ملی برای آموزش پزشکان درباره نحوه صحیح تجویز مایعات وریدی نیاز داریم.سالهاست بارها دیدهام بیماری به دلیل نارسایی تنفسی به ICU منتقل میشود، اما علت اصلی فقط یک چیز است: دریافت بیش از حد سرم. در خیلی مراکز بیماستانی برای همه بیماران، بدون توجه به تشخیص، نوع عمل جراحی، وضعیت قلب یا عملکرد کلیه، روزانه حدود ۳ لیتر سرم بهصورت روتین تجویز میشود.چرا بیماری که خودش غذا میخورد و مایعات مینوشد، باید این همه سرم دریافت کند؟ چرا بیماری که فقط یک عمل ساده مثل کیسه صفرا، آپاندیس یا فتق انجام داده، باز هم همین مقدار سرم میگیرد؟ چرا در کنار این حجم از سرم، دو یا سه واحد خون هم به او تزریق میشود، بدون اینکه حجم آن از مایعات روزانه کم شود، در حالی که هدف، اصلاح کمخونی است نه جبران خونریزی؟بعد از این همه، وقتی بیمار دچار نارسایی تنفسی میشود، چرا اولین تشخیصی که به ذهن میرسد آمبولی ریه است؟ چرا وقتی پزشک ICU میگوید مشکل، اضافهبار مایعات است و بیمار فقط به یک دیورتیک نیاز دارد، باز هم روی تشخیص آمبولی ریه اصرار میشود؟و چرا وقتی بیمار با دریافت لازیکس به شکل چشمگیری بهتر میشود، باز هم اصرار دارید برایش سیتی آنژیوگرافی ریه با ماده حاجب انجام دهید؟ یعنی بعد از اینکه بیمار را با سرم بیش از حد دچار مشکل کردهایم، حالا باید او را در معرض اشعه و عوارض ماده حاجب هم قرار دهیم؟ آن هم در حالی که یک متخصص باتجربه ICU نظرش را گفته، اما همچنان بر اشتباه خود پافشاری میکنیم.اصلاً جمله «اگر سیتی با ماده حاجب انجام دهیم و خیالم راحت شود، چه چیزی را از دست میدهیم؟» یعنی چه؟ مگر سیتی اسکن با ماده حاجب اقدامی بیخطر و بدون عارضه است؟ اگر اینطور است، پس بهتر است برای همه بیماران کاتتریزاسیون قلب، MRI و حتی جراحی اکتشافی هم انجام دهیم! اگر قرار باشد برای همه بیماران همه آزمایشها و بررسیها را انجام دهیم، پس نقش دانش پزشکی و قضاوت بالینی چیست؟چند توصیه ساده:برای یک بیمار معمولی، روزانه حدود ۲.۵ لیتر مایع وریدی نقطه شروع مناسبی است؛ البته این عدد باید با شرایط هر بیمار تنظیم شود. اگر بیمار غذا میخورد و مایعات مینوشد، حجم سرم را کمتر کنید. لازم نیست برای همه یک نسخه ثابت شامل چند سرم رینگر، دکستروز و نرمال سالین بنویسید.اگر بیمار نارسایی قلبی یا کلیوی دارد، حجم مایعات را کمتر کنید.اگر بیمار بدون خونریزی فعال خون دریافت کرده است، حجم خون تزریقشده را از مایعات روزانه کم کنید.اگر بیمار دچار نارسایی تنفسی شد، قبل از هر چیز مایعات دریافتی ۴۸ ساعت گذشته را بررسی کنید. اگر اضافهبار مایعات محتمل بود، سرم را قطع کنید و پیش از درخواست سیتی با ماده حاجب، لازیکس را امتحان کنید.بیمار هنگام خروج از اتاق عمل معمولاً مقدار قابلتوجهی مایع دریافت کرده است؛ بنابراین قبل از تجویز سرم بیشتر، از تیم بیهوشی درباره میزان مایعات دریافتی و نیاز احتمالی او سؤال کنید.سعی کنید بیمار را هرچه زودتر تغذیه کنید. اگر به هر دلیلی لازم است غذا را کمی به تعویق بیندازید، نوشیدن مایعات را بیدلیل محدود نکنید. و لطفاً این عادت قدیمیِ گوش دادن به صداهای روده برای شروع تغذیه را کنار بگذارید؛ این کار دیگر در بسیاری از مراکز دنیا انجام نمیشود.شما در پزشکی مهارتهای بسیار پیچیدهای یاد گرفتهاید؛ از جراحی و آندوسکوپی گرفته تا درمان تومورها و کار با رباتهای جراحی. اجرای این چند اصل ساده نباید کار سختی باشد. گاهی ممکن است یک عمل فوقالعاده انجام دهید، اما بیمار فقط به خاطر چند سرم اضافی جانش را از دست بدهد.✍️ ادمین کانال طب اطفال🚩🚩@TebeAtfal

