📣 پنجره نمایش «سه‌شنبه ابدی»نمایش «سه‌شنبه ابدی» به نویسندگی سمیرا سفیدرو و کارگردانی فاطیما راد، ا…

‍ در تئاتر معاصر، «فرم اجرایی و فیزیکال» از جایگاه معتبری برخوردار است که بسیاری از گروه‌های اجرایی و کارگردانان مؤلف، از آن در اجرای خود بهره می‌برند. فرم اجرایی مکانیکی یا رباتیک، و یا حرکاتی که زبان بدن را به‌طور محسوس‌تری ارائه می‌دهد، یکی از انواع این شیوه‌ی اجرایی است. این نوع فرم، بیشتر بر یک ریتم مشخص و حرکات تکرارشونده استوار است تا الگومندی خاصی را به نظر مخاطب برساند. از نمونه‌های این فرم اجرایی می‌توان به نمایش «خانه وا ده» محمد مساوات اشاره کرد که در بازتولید سال گذشته‌ی خود، فرم متفاوتی را در اجرا به‌کار بست. این فرم اجرایی با زبان بدن بازیگران و حرکات مشخص، توانست به مفاهیم اثر نزدیک شود و قالب دقیق‌تری را برای آن بسازد. نمایش «شهر گناه» نیز از نمونه‌های دیگری است که اوشان محمودی، فرمی را برای اجرا در نظر گرفته بود که در نوع خود متفاوت اجرا می‌شد. نمایش «POV» به کارگردانی محمد لهراسبی و دو بازیگر اجرا، افشین ‌حسنلو و محمد ‌نیازی، با توجه به مفهوم اثر، فرم اجرایی خاصی را در نظر داشته و بر صحنه آوردند. نمایش «هیدن» از کوروش شاهونه و «دموکراسی با طعم همبرگر» از حامد ‌شفیع ‌خواه نیز از نمونه‌های دیگرند. در حال حاضر نیز نمایشی با پیروی از همین فرم مکانیکی و خاص که به رباتیک نزدیک است، و زبان بدن را با تکیه بر انعطاف و قدرت فیزیکال به‌کار می‌گیرد، بر روی صحنه آمده که نام آن «میکروچیپ» است. «میکروچیپ» به کارگردانی عطا عمرانی و نویسندگی مشترک او و مجید ‌خانلری ‌مقدم در سالن سه مجموعه لبخند بر صحنه است که با موضوع متفاوت خود که درباره‌ی انسان امروز، خشونت و زندگی دیجیتالی است، میزبان علاقه‌مندان به فرم‌های متنوع اجرایی و روایت‌های مینیمال و مدرن است.

‍ گریم و چهره‌پردازی در یک اثر نمایشی و تئاتری نه‌تنها تغییر ظاهری بازیگر و نزدیک شدن آن به کاراکتر و نقش است، بلکه در بسیاری از موارد، تکمیل‌کننده‌ی نقش در فرم اجرایی مورد نظر است. به‌ویژه اگر نقش، شخصیت مهم و چندوجهی را در برگرفته باشد.در کنار تمام این اهداف، طراحی چهره‌پردازی و گریم، زیبایی بصری و جذابیت‌های ظاهری را نیز تأمین می‌کند.بنابراین هنرمند گریمور و چهره‌پرداز لازم است که از تخصص، مهارت و توانمندی‌های بسیاری در هنر و تئاتر برخوردار باشد تا نتیجه‌ی کار، در دل اثر بنشیند و همسو با مفاهیم و روایت باشد.از هنرمندان این عرصه به معرفی «سید جلال موسوی» می‌پردازیم که سال‌هاست در حوزه‌ی گریم و چهره‌پردازی مشغول فعالیت است و آثار بسیاری در کارنامه‌ی هنری خود دارد.این طراح و مجری چهره‌پردازی تئاتر، سینما و تلویزیون، در آثار نمایشی چون «خاک سفید، کارخانه‌ی هیولاها، عروس مردگان، تابلوی آخر و کورالاین» و آثار سینمایی چون فیلم‌های آپاراتچی، هزارتو، دوباره زندگی، شین، نبات، پرسه در مه، کیفر، پستچی سه بار در نمی‌زند، ملک سلیمان، وقتی همه خوابیم، شوخی‌های خدا، آه سرد، کی ۹، در نور، محرمانه، پیشمرگ، پرواز ۱۷۵، میهمان ناکجا، شب هامون و سریال‌های جیران، عقرب عاشق، طوبی، فراری، دربندون، روزی روزگاری برادر، سرجوخه، بچه مهندس ۴، هاتف و تعدادی دیگر به طراحی و یا اجرای چهره‌پردازی پرداخته و همکاری داشته است.در تازه‌ترین اثر خود در عرصه‌ی تئاتر، «سید جلال موسوی» با امیدرضا سپهری به‌عنوان کارگردان و مریم نراقی به‌عنوان تهیه‌کننده، در طراحی چهره‌پردازی و ماسک همکاری داشته و نمایش «اونامه» را بر روی صحنه دارند.این نمایش با اقتباسی از داستان‌های دفتر دوم مثنوی معنوی مولانا و با اجرای بازیگرانی چون «سام ‌کبودوند و امیدرضا ‌سپهری» قرار است در عمارت هما از ۲۳ مرداد بر روی صحنه آمده و میزبان علاقه‌مندان به آثار نمایشی باشد.

🎭 نمایش «رومولوس»محمد لقمانیان در نمایش «رومولوس» نویسنده فواد زیدانلوییبر اساس نمایشنامه «رومولوس کبیر» نوشته فردریش دورنماتترجمه: حمید سمندریانطراح و کارگردان: قیس یساقیبازیگران:• اسماعیل گرجی• فرشاد قاسمی• امیرحسین بلندی• مهسا صبوریو  محمد لقمانیان🔹 تهیه بلیت در سایت تیوال 🔸 همراه با تخفیف رفت و برگشت تپسی🗓 تاریخ: ۰۴ شهریور تا ۰۳ مهر📍مکان: ایرانهشر - سالن استاد سمندریان⏰ ساعت: ۲۱:۰۰ | ۱ ساعت و ۵ دقیقه@tiwall

🎭 نمایش «رومولوس»مهسا صبوریدر نمایش «رومولوس» نویسنده: فواد زیدانلوییبر اساس نمایشنامه «رومولوس کبیر» نوشته فردریش دورنماتترجمه: حمید سمندریانطراح و کارگردان: قیس یساقیبازیگران:• اسماعیل گرجی• فرشاد قاسمی• امیرحسین بلندی• مهسا صبوریو  محمد لقمانیان🔹 تهیه بلیت در سایت تیوال 🔸 همراه با تخفیف رفت و برگشت تپسی🗓 تاریخ: ۰۴ شهریور تا ۰۳ مهر📍مکان: ایرانشهر - سالن استاد سمندریان⏰ ساعت: ۲۱:۰۰ | ۱ ساعت و ۵ دقیقه

📣 پنجره نمایش «اوتوریای اتهام»نمایش «اوراتوریای اتهام» به نویسندگی و کارگردانی محمودرضا رحیمی، این شب‌ها در تماشاخانه هیلاج روی صحنه است. این اثر با رویکردی مستند، روایتی جمعی از مردمانی را به تصویر می‌کشد که شاهد رخدادی تلخ بوده‌اند؛ کسانی که دیدند، شنیدند و دریافتند، اما در نهایت سکوت کردند.🔹 کارگردان: محمودرضا رحیمی🗓 تاریخ: ۱۴ مرداد تا ۰۵ شهریور📍مکان: تماشانه‌خانه هیلاج⏰ ساعت: ۲۰:۳۰ | ۱ ساعت و ۲۰ دقیقهعکاس تیوال: پرتو جغتایی@tiwall📣 پنجره نمایش «اوتوریای اتهام»نمایش «اوراتوریای اتهام» به نویسندگی و کارگردانی محمودرضا رحیمی، این شب‌ها در تماشاخانه هیلاج روی صحنه است. این اثر با رویکردی مستند، روایتی جمعی از مردمانی را به تصویر می‌کشد که شاهد رخدادی تلخ بوده‌اند؛ کسانی که دیدند، شنیدند و دریافتند، اما در نهایت سکوت کردند.🔹 کارگردان: محمودرضا رحیمی🗓 تاریخ: ۱۴ مرداد تا ۰۵ شهریور📍مکان: تماشانه‌خانه هیلاج⏰ ساعت: ۲۰:۳۰ | ۱ ساعت و ۲۰ دقیقهعکاس تیوال: پرتو جغتایی@tiwall

‍ نمایش‌هایی که روایت آن‌ها به نوعی زنانه است و یا تمام کاراکترهایش، زن هستند، نشان می‌دهند که جهان نمایش بر اساس مسئله زنان پی ریزی شده و یا محوریت داستان قرار گرفته است.زنان همواره به عنوان یکی از مهم‌ترین موضوعات مورد بحث در جامعه و در حوزه هنر، دستمایه هنرمندان قرار گرفته‌اند تا با تمرکز بر این مسئله به طرح دغدغه و یا موضوعات مورد نظر خود بپردازند.ساختارهای مردسالارانه، و یا برتری های جنسیتی نیز مزیدی بر علت است که هنرمند تلاش کند تا با بهره از شخصیت‌های زن، مرزهای تثبیت شده را شکسته و روایت تازه‌ای ارائه دهد.تجربه زیستی، احساسی و رفتاری زنان که نیمی از جامعه را تشکیل می دهند در هنر تئاتر نیز می تواند چه در فرم و چه در محتوا بطور خلاقانه ای مطرح شوند و مورد توجه قرار بگیرند.نمایش‌هایی که با این شاخص ها تماماً از بازیگران زن بهره برده‌اند نیز می‌تواند از این منظر بیشتر مورد توجه قرار بگیرند.نمایش «هم این/ هم آن» با حضور گلاب آدینه و نورا هاشمی به کارگردانی سهند خیرآبادی از این نمونه است که تقابل دو نسل هنرمند جوان و باسابقه زن را بر صحنه نشان می داد.نمایش «امان» کاری از مجتبی جدی، با کاراکترهای زن، تلاشی داشت برای طرح مشکلات، رنج‌ها و آسیب‌هایی که زنان در جامعه و در خانواده متحمل می شوند.افسانه ماهیان نیز دو نمایش «هم هوایی» و «کوکوی کبوتران حرم» را با تمرکز بر زنان و با کاراکترهای زن بر صحنه آورد.امیررضا کوهستانی نیز دو نمایش «شنیدن» و «درانتظار گودو» را با کاراکترهای زن طراحی و بر صحنه آورد که نشانی از تاکید بر وجه زنانه ی این دو نمایش داشت. «نفر دوم» از مهین صدری، «ناتمام» از کهبد تاراج، «خواب زمستانی» از لیلی عاج، «بی پایانی» از صحرا فتحی، «شب بخیر مادر» از فرید سلیمانی، «متاستاز» کاری از علی اصغر دشتی، «و همیشه پاییز» از مهیار جوادی ها، «زنبورهای حوالی آزادی» از افشین زمانی، «زنبور» از زهرا موسوی، «سه خواهر» و «کبوتری ناگهان» از نگین ضیایی، «نه ماه پس از تولید» از پریسا ‌نوروزی، «با رضایت اولیا» از حسین ‌بابایی، «یک دقیقه و سیزده ثانیه» از شهرام ‌گیل‌آبادی،«کشتنِ کفترِ چاهی» از رضا حداد و بسیاری از نمایشهای دیگر از جمله آثاری هستند که تمام شخصیت های آنان را زنان بر عهده گرفته اند.در حال حاضر نیز آثاری بر صحنه آمده‌اند که از همین ویژگی برخوردارند.نمایش «ماهی رها» به کارگردانی هنرمند محبوب ژاله صامتی که بهمراه دختر خود نیاز سنجری نمایشی را تدارک نموده که گفت‌وگوی دو نسل از زنان جامعه هستند. این نمایش در خانه تئاتر و سالن جوانمرد بروی صحنه آمده است.نمایش «پایین نردبان» به کارگردانی فرزین محدث در سالن خورشید و نمایش «مده آ اجرا نمی‌شود! خب چیکار کنم؟» کاری از مرجان ‌آقانوری در سالن بوتیک ایران نیز آثاری هستند که با کاراکترهای زن، اجرای خود را ساخته و پرداخته نموده‌اند.این آثار با توجه به محوریت شخصیت‌های زن و روایت های زنانه، می‌تواند برای علاقه‌مندان به این موضوع حائز اهمیت و توجه باشد.