من چیزی از گناه سر در نمی‌آورم. و تازه مطمئن نیستم که اعتقادی هم به آن داشته باشم. شاید کشتن ماهی گ…

ما درس سحر در ره میخانه نهادیممحصول دعا در ره جانانه نهادیمدر خرمن صد زاهد عاقل زند آتشاین داغ که ما بر دل دیوانه نهادیمسلطان ازل گنج غم عشق به ما دادتا روی در این منزل ویرانه نهادیمدر دل ندهم ره پس از این مهر بتان رامهر لب او بر در این خانه نهادیم#حافظ

چرا مطلق گرایان همیشه پیروز می‌شوند؟ برشی کوتاه از صحبت داروین صبوری، جامعه شناس، در نشست «هنر در بحران» ویدیوی کامل نشست@Truth_of_Touch

شب است و هرکس، به تَعَلُقی گرفتار...#سعدی

موسیقی متن قسمتی از ارباب حلقه ها که فوق العاده زیباست#باهم_لذت_ببریم@Truth_of_Touch

‌ اگر به طور کلی پرسیده می‌شد که این به اصطلاح کرامت انسان بر چه چیزی مبتنی است، فورا پاسخ می‌دادند که مبتنی بر اخلاق انسان است. اماحتی سوای این هم، این طور به نظر می‌رسد که، برای موجودی چون انسان که ارادۂ گناه کاری دارد و عقلی محدود و جسمی ضعیف و آسیب پذیر، مفهوم کرامت تنها به شکل کنایی کاربردپذیر است :انسان چطور می‌تواند به خودش ببالد؟ انسانی که نطفه اش در گناه بسته شده و تولدش مجازات، و حیاتش زحمت، و مرگش محکومیت است.بنابراین من مایلم در مقابل اصل اخلاقی فوق الذكر #كانت قاعده ی زیر را مطرح کنم. در مورد هر انسانی که با او تماس پیدا می کنی، فرقی نمی‌کند که باشد، سعینکن براساس ارزش و کرامتش ارزیابی عینی ای از او به عمل آوری. به بدطینتی و کوته بینی و افکار منحرفش نگاه نکن؛ چون آن یک به راحتی می‌تواند تو را به سوی تنفر از وی بکشاند و این یک به سوی تحقیر وی. در عوض، توجهت را تنها معطوف رنجها و حوایج و بی‌قراری ها و دردهایش کن. آن گاه همواره با او احساس خویشاوندی خواهی کرد؛ با او همدرد خواهی شد؛ و به جای تنفر یا تحقیر شفقتی را تجربه خواهی کرد که همان محبت برادرانه ای است که انجيل ما را به سویش فرا می‌خواند. راه فرو خوردن نفرت و تحقیر به هیچ وجه جستن به اصطلاح «کرامت» انسان نیست، بلکه برعکس، نگریستن به او به سان موجودی قابل ترحم است.#آرتور_شوپنهاور -متعلقات و ملحقات - درباب اخلاق@Truth_of_Touch

رخس ِ باد#سهراب_پورناظریلذت ببرید از احساس ناب و اصیل این موسیقی زیبا#با_هم_بشنویم@Truth_of_Touch