🔻 وقتی دولت وظایف رفاهی خود را به دوش زنان میاندازد🔹 بررسی جدیدترین گزارش مرکز آمار نشان میدهد دو…
انتشار: 2026/07/29 07:27 UTCدریافت: 2026/08/03 16:07 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/03 16:07 UTC
🔻 وقتی دولت وظایف رفاهی خود را به دوش زنان میاندازد🔹 بررسی جدیدترین گزارش مرکز آمار نشان میدهد دولتها بخشی از وظایف حاکمیتی خود در حوزهی رفاه اجتماعی را به دوش زنان انداختهاند که این مساله به دلیل عدم وجود حق بیمه، پایداری صندوقهای بازنشستگی را هم تهدید میکند.🔹 جدیدترین گزارش مرکز آمار ایران در مورد گذران وقت در نقاط شهری ایران، ابعاد نادیدهای از وضعیت رفاه اجتماعی را در کشور نشان میدهد. یافتههای این ارزیابی نشان میدهند کار خانگی بدون مزد زنان سبب عقبماندگی آنها از بازار کار شده است و در عمل کمبود خدمات رفاهی مانند مهدکودکها و مراکز مراقبت سالمندان را پوشش میدهد. همچنین یک شکاف شدید بین زمان کار و فراغت شاغلان بخش خصوصی و عمومی وجود دارد. در این گزارش هفت چالش کلان از جمله ظهور پدیدهی «نسل ساندویچی»، بازنشستگیهای زودهنگام و موانع رفاهی اشتغال زنان مورد بررسی قرار میگیرد.خودمراقبتی یا بیهوشی از فرط خستگی؟گزارش میگوید شهروندان شهری نزدیک به نیمی از شبانهروز خود (۱۱ ساعت و ۴۵ دقیقه) را صرف «رسیدگی شخصی و خودمراقبتی» شامل خواب، بهداشت، غذا خوردن و درمان میکنند. در نگاه اول، این عدد شبیه به یک سبک زندگی ایدهآل و توجه به سلامت است. اما در واقعیت، این یک خودمراقبتی غیرفعال است. شهروندان در مواجهه با استرسهای زندگی شهری و فشردگی کار، این زمان را صرف ورزش، پیشگیریهای درمانی یا ارتقای سلامت روان نمیکنند؛ آنها صرفاً در حال بازیابی خود هستند. تفاوت ناچیز این آمار در روزهای تعطیل نشان میدهد که این ۱۲ ساعت، زمانِ زندگی کردن نیست، بلکه زمانِ خوابیدن و بیهوش شدن برای فرار از فرسودگی و کسب توان برای بقا در روز بعد است.یارانهی پنهان زنان به جامعه وقتی دقیقتر به توزیع زمان در این گزارش نگاه میکنیم، نابرابری جنسیتی مشخص میشود. ۴ ساعت و ۴۶ دقیقه کار خانگی بدون مزد برای زنان در برابر تنها یک ساعت و ۴ دقیقه برای مردان. این شکاف عمیق یعنی در غیاب زیرساختهای رفاهی ارزانقیمت حاکمیتی مانند مهدکودکهای دولتی و مراکز استاندارد نگهداری از سالمندان و معلولان، این زنان هستند که با استهلاک جان و زمان خود، این خلا را پر کردهاند. این نزدیک به ۵ ساعت کار روزانه زنان، در واقع یک یارانهی پنهان و کلان از سوی جامعه به دولت است. بهایی که برای پرداخت این یارانه داده شده، حذف زنان طبقات متوسط و پایین از بازار کار رسمی (سهم ناچیز ۴۱ دقیقهای آنها در اشتغال مزد بگیری)، محرومیتشان از پوشش بیمه و در نهایت کاهش رفاه کل خانوار است.ghalamrorefah.ir/id/2956/#%D9%85%D8%B7%D8… @womenstudies
