گزارش رئیس دفتر سیاسی به پلنوم ۶۱ کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایراناز تاریخ ۱۹ اکتبر یعنی نخستین…
انتشار: 2026/07/06 16:17 UTC
گزارش رئیس دفتر سیاسی به پلنوم ۶۱ کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایراناز تاریخ ۱۹ اکتبر یعنی نخستین جلسه دفتر سیاسی پس از برگزاری پلنوم ۶۰ کمیته مرکزی حزب، تا پیش از برگزاری این نشست جاری یعنی پلنوم ۶۱، در مجموع ۲۵ جلسه دفتر سیاسی برگزار شده است. در این دوره اتفاقات تحولساز مهمی را داشتهایم که هرکدام به نوبه خود نقطه عطفهایی در اوضاع سیاسی جامعه بوده است. از جمله خیزش دیماه، قتلعام معترضین توسط حکومت، عروج جریان سلطنتطلب ، قد علم کردن فوری جامعه بعد از دیماه خونین، کشیده شدن سیاستهای جنگافروزانه حکومت به جنگ، قتل خامنهای، آتشبس و اوضاع الاکلنگی بعد از جنگ و بحث داغ آلترناتیو آینده، موضوعاتی بوده که مباحث اصلی جلسات دفتر سیاسی را تشکیل داده است.خیزش دیماه (هفتم دیماه ۱۴۰۴- ۲۸ ژانویه ۲۰۲۶) ، خیزشی در ادامه مبارزات قبلی مردم ایران و در امتداد انقلاب زن زندگی آزادی بود که با تاکیدی بیشتر بر "زندگی"، رقم زده شد. اتکا به دستاوردهای سازمانی مبارزاتی انقلاب زن زندگی آزادی و اتحاد صف سرنگونیطلبی و فعالین اجتماعی حول خواستهای رادیکال آن، اعتصابات سراسری و سازماندهی محلهمحور سه محور مهم مورد تاکید مباحث دفتر سیاسی دراین مقطع بود. یک اقدام مهم حزب در این دوره فراخوان به اعتصاب عمومی در کردستان همراه با حزب کمونیست ایران و هفت سازمان کردستانی بود. اعتصابی که حمایت شماری از زندانیان سیاسی در زندانهای کردستان و در زندانهای دیگر شهرها را همراه داشت. طبق گزارشها این اعتصاب مجموعا ٥٠ شهر در کردستان و دیگر مناطق را در بر گرفت و حزب در شکلگیری این اعتصاب نقش فعالی ایفا کرد. قتلعام معترضین توسط حکومت در ۱۹ دیماه برابر با ۹ ژانویه برای عقب راندن سیل خروشان مردم شروع فاز جدیدی در اوضاع سیاسی ایران بود. کشتاری از سر استیصال که باعث شد اوضاع شکل عادی خود را از دست بدهد و در واقع جامعه به یکپارچه خشم و صحنه مستقیم تقابل حکومت با مردم تبدیل شد. در واکنش اولیه مردم دچار شوک شدند. اما بلافاصله همراه با مراسمهای هزاران نفره با فریاد مرگ بر دیکتاتور و رقص عصیان سر بلند کردند. دانشگاه به کانون مهم این دادخواهی تبدیل شد و در متن بدتر شدن وضعیت معیشتی با سربلند کردن دوباره اعتراضات در بخشهای مختلف جامعه روبرو شدیم. وضعیت جدید فورا در دستور دفتر سیاسی قرار گرفت و در مباحث آن بر نمایندگی کردن غم و اندوه وخشم و نفرت مردم، تمرکز بر جنبش دادخواهی و در عین حال بر دامن زدن به گفتمان دست از کار کشیدن و متوقف کردن همه چرخها و به لحاظ سازماندهی بر ایجاد تشکلهای محلهمحور برای خودیاری و سازمانیابی جوانان در جهت شکلدهی و گسترش اعتراضات تاکید شد. یک موضوع دیگر بحث در جلسات دفتر سیاسی عروج جریان سلطنتطلب و نقش مخرب این جریان در جنبش سرنگونی بود. با این تاکید که این عروج نشانه به راست چرخیدن جامعه و جنبشهای جاری نیست بلکه نشانه توسل تاکتیکی-ابزاری مردم به نیرویی است که گمان میکنند میتواند رژیم را بیندازد. یک نکته مهم در این مبحث تاکید این بود که با جلو راندهشدن سلطنتطلبان و بهدنبال آن کشتار بیسابقه حکومت شعار "زن، زندگی، آزادی" به حاشیه رانده شد، اما آرمانها و خواستهای انقلابی مردم و دستاورهای مبارزاتی- تشکیلاتی آن از بین نرفته است. و همانجا بر اتکا به دستاوردهای سازمانی-مبارزاتی جنبش "زن زندگی آزادی" و خواستهای رادیکال آن و قرار دادن مضمون و محتوای جنبش انقلابی مردم در سه سال اخیر در مرکز و محور مبارزات فعالین و مردم در داخل و خارج و جلو کشیدن دوباره "شعار زن، زندگی، آزادی" تاکید شد. در بیانیه حزب نیز به این مناسبت به خطر تحولات سیاسی از طریق بند و بستهایی در بالا، با کمک مدیای دست راستی و یا دخالت مستقیم و غیرمستقیم دولتهای خارجی و نقش مخرب نیروهای سلطنتطلب اشاره شد و اینکه سیاستهای بند و بست از بالا و رفتار نیروهای راست به نفع جمهوری اسلامی و به زیان انقلاب مردم تمام میشود.آغاز جنگ در نهم اسفند ۱۴۰۴، نقطه عطف دیگری در سیر تحولات سیاسی ایران بود. قتل خامنهای در جریان حمله نظامی آمریکا و اسرائیل به جمهوری اسلامی اتفاق سیاسی مهم دیگری بود که در تضعیف جمهوری اسلامی و روند اوضاع سیاسی تاثیر گذاشت. صفوف حکومت متشتتر شد و تضادهایشان در برابر مردم و جنگ شدت گرفت. در عین حال کشیدن شدن دامنه جنگافروزیهای جمهوری اسلامی به منطقه، این کشورها را نیز به مخالفان رژیم ایران تبدیل کرد . بستن تنگه هرمز توسط جمهوری اسلامی که هم برگه برندهای در دست جمهوری اسلامی بود و هم موجب دامن زدن به بحران انرژی در جهان شد، انزوای بیشتر حکومت اسلامی را در پی داشت.👇👇
