قالیباف از کدام «نظم جدید منطقهای» حرف میزند؟!حسن صالحیجای هیچ شک و شبههای نیست که سفر محمدباقر…
انتشار: 2026/08/20 07:00 UTCدریافت: 2026/08/21 08:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/21 08:40 UTC
قالیباف از کدام «نظم جدید منطقهای» حرف میزند؟!حسن صالحیجای هیچ شک و شبههای نیست که سفر محمدباقر قالیباف به بغداد، بهدنبال سفر اخیر اسماعیل قاآنی، با تحولات مربوط به ضربالاجل دولت عراق برای خلع سلاح گروههای شیعه طرفدار جمهوری اسلامی ارتباط دارد. این سفر در شرایط کنونی بیش از یک سفر دیپلماتیک معمولی است؛ سفری برای حفظ یکی از مهمترین اهرمهای نفوذ جمهوری اسلامی در منطقه، اهرمی که اکنون بیش از هر زمان دیگری در معرض از دست رفتن قرار گرفته است.قالیباف در بغداد از «نظم منطقهای جدید» سخن میگوید. اما سؤال اینجاست: قالیباف دقیقاً از کدام نظم جدید منطقهای حرف میزند؟قالیباف و جمهوری اسلامی به خود میبالند که به قیمت محاصره دریایی ایران، توانستهاند با ایجاد بحران و ناامنی در آبراه بینالمللی تنگه هرمز، امنیت و جریان عادی تجارت در منطقه را به چالش بکشند . او از نظمی سخن می گوید که وی آن را با «بستن تنگه هرمز» از سوی جمهوری اسلامی و «غلبه بر قویترین ارتش جهان» تعریف می کند. اما آیا اینها واقعاً به نقش جمهوری اسلامی در منطقه بهعنوان یک قدرت تعیینکننده افزوده است؟پاسخ به این سؤال منفی است. سیر تحولات منطقه و بهویژه موقعیت تضعیفشده نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی، خلاف این مدعا را نشان میدهد. این روند با سقوط رژیم بشار اسد، بهعنوان یکی از مهمترین همپیمانان منطقهای جمهوری اسلامی، وارد مرحله تازهای شد و از آن زمان تاکنون، تحولات عراق، لبنان و فلسطین نیز عمدتاً در جهت تضعیف موقعیت منطقهای جمهوری اسلامی پیش رفته است.جمهوری اسلامی بههیچوجه در موقعیتی نیست که بتواند همچون گذشته به حفظ نیروهای نیابتی خود در منطقه ادامه دهد و از طریق آنها اراده سیاسی خود را بر کشورهای منطقه تحمیل کند. برعکس، نشانههای متعددی حاکی از آن است که توان جمهوری اسلامی برای حفظ و بهکارگیری این شبکه در حال کاهش است و موقعیت نیروهای وابسته به آن نیز نسبت به گذشته تضعیف شده است.نفس اینکه نیروهای وابسته به جمهوری اسلامی در عراق اکنون برای خلع سلاح و قرار گرفتن سلاحهایشان تحت کنترل دولت عراق تحت فشار قرار گرفتهاند، بهخودیخود نشانه مهمی از این تغییر موقعیت است. اینکه این وضعیت قالیباف و دیگر مقامات جمهوری اسلامی را به تکاپو انداخته و قاآنی را نیز پیش از او راهی بغداد کرده است، نشان میدهد جمهوری اسلامی بیش از آنکه در حال شکل دادن به یک «نظم جدید منطقهای» باشد، نگران نظم جدیدی است که ابتکارش دست دولتهای دیگراست. جمهوری اسلامی حق دارد که نگران از دست دادن یکی از مهمترین اهرمهای نفوذ خود در منطقه است باشد.مسئله فقط به عراق محدود نیست. حزبالله در لبنان نیز برای خلع سلاح شدن بهشدت تحت فشار قرار دارد و در نتیجه تحولات سیاسی و مذاکرات دولت لبنان و اسرائیل با حمایت آمریکا، در موقعیت بهمراتب تضعیفشدهتری قرار گرفته است. تصویب لغو مجازات اعدام در لبنان نشانهای از افول حزبالله در این کشور است. از سوی دیگر، در فلسطین نیز حماس ساختار حکومتی خود در غزه را منحل کرده و پذیرفته است که اداره غزه به یک کمیته تکنوکرات فلسطینی واگذار شود. حماس همچنین با طرحی برای خلع سلاح و انتقال تدریجی سلاحهای خود به این ساختار فلسطینی موافقت کرده است؛ هرچند اجرای این روند مشروط و مرحلهای است و هنوز بر سر نحوه و زمانبندی آن اختلاف وجود دارد اما این روندی است که دیر یا زود برخلاف آرزوهای حماس و جمهوری اسلامی عملی میشود.تضعیف موقعیت منطقهای جمهوری اسلامی فقط در وضعیت نیروهای نیابتی آن خود را نشان نمیدهد؛ روابط جمهوری اسلامی با کشورهای منطقه و بهویژه همسایگانش بشدت تیره و متشنج شده است. جمهوری اسلامی در جریان جنگ اخیر به شماری از کشورهای منطقه و منافع آنها حمله کرد و نتیجه این سیاست، نه گسترش نفوذ منطقهای، بلکه افزایش بیاعتمادی و فاصله گرفتن دولتهای منطقه از آن بوده است.نمونه روشن آن امارات متحده عربی است. امارات امروز، در واکنش به تشدید تنشها و حملات جمهوری اسلامی، اعلام کرده است که تمامی مبادلات تجاری و تراکنشهای مالی خود با ایران را تا اطلاع ثانوی متوقف میکند. این تصمیم در مورد یکی از مهمترین شرکای تجاری و مسیرهای مالی جمهوری اسلامی، ضربه دیگری به روابط رژیم با کشورهای منطقه و یکی از مهمترین کانالهای اقتصادی آن وارد میکند.این نیز خود نشانه دیگری از تغییر موقعیت جمهوری اسلامی در منطقه است: حکومتی که مدعی شکل دادن به «نظم جدید منطقهای» است، در عمل نه تنها در حال از دست دادن اهرمهای نفوذ خود در میان نیروهای نیابتی، بلکه در حال از دست دادن روابط اقتصادی و سیاسی با کشورهای همسایه و منطقه است.آنچه موقعیت تضعیفشده منطقهای جمهوری اسلامی به ما گوشزد میکند، وضعیت رژیمی است که از یک سو در داخل در چنبره خشم و اعتراض مردم و ابربحرانهای اقتصادی و سیاسی گرفتار است و از سوی دیگر، در منطقه نیز سیر نزولی را طی میکند. جمهوری اسلامی امروز بخش مهمی از اهرمهایی را که سالها برای گسترش نفوذ خود در منطقه ساخته بود، در حال از دست دادن است.این وضعیت برای مردمی که مترصد سرنگونی جمهوری اسلامی هستند، یک موقعیت مساعد برای به میدان آوردن و بسیج نیروی خود است. مردم ایران میتوانند با رهایی خود از شر جمهوری اسلامی، نه تنها به زندگی و آینده خود امکان تازهای بدهند، بلکه یک بار برای همیشه به یکی از عوامل اصلی بیثباتی و ناامنی در منطقه پایان دهند.سرنگونی جمهوری اسلامی میتواند آغازگر یک نظم منطقهای جدید باشد؛ نظمی که محور آن نه استبداد و سرکوب و بی حقوقی و جنگ، بلکه آزادی، صلح و سعادت مردم ایران و منطقه است.
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 3 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — WPI حزب کمونیست کارگری ایران
کلاب هاوس: جمعه21 اوت، ساعت 1:30 بعد از ظهر بوقت اروپای مرکزیtinu.be/fQFZqim
دو تجمع اعتراضی علیه اعدام در دزفول و خرم آباد برای مقابله با اعدام دو زندانیشبانگاه سه شنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵؛ جمعی از مردم دزفول در اعتراض به انتقال یک زندانی به نام ابراهیم نصیری به سلول انفرادی برای اجرای حکم اعدام، مقابل زندان این شهر تجمع کردند. این تجمع تا صبح روز بعد ادامه یافت و نهایتا با توقف اعدام این زندانی، این حرکت اعتراضی به پایان رسید. به گزارش گزارشگران «نفس در قفس»، ابراهیم (شهرام) نصیری، که پیشتر به اتهام جرایم مرتبط با «مواد مخدر» بازداشت و به اعدام محکوم شده بود، در حالی برای اجرای حکم به سلول انفرادی منتقل شد که بنا بر گزارش منابع مطلع، روند قانونی پرونده وی به پایان نرسیده و پرونده نیز به دیوان عالی کشور ارسال نشده بود. بر اساس همین گزارشها، مواد مخدر ادعایی در محل اقامت یا نزد آقای نصیری کشف نشده و حکم اعدام او بر مبنای «قسامه» صادر شده است.تجمع اعتراضی مردم دزفول تا بامداد روز ۲۸ مرداد ادامه یافت و سرانجام با توقف اجرای حکم، ابراهیم نصیری از سلول انفرادی به بند زندان بازگردانده شد و معترضین با خوشحالی متفرق شدند. همچنین روز پنجشنبه ۲۹ مرداد به دنبال فراخوان خانواده محمدرضا رضایی، زندانی محکوم به اعدام در خرم آباد برای نجات جان این زندانی و لغو مجازات اعدام وی، در مقابل زندان مرکزی این شهر تجمعی اعتراضی با حضور خانواده و جمعیتی از مردم برگزار شد. فضا همچنان اعتراضی است و خطر اعدام همچنان بالای سر این زندانی قرار دارد. اعدام ابزار حکومت اسلامی برای مرعوب کردن مردم معترض است. جان انسانهایی را میگیرند تا مردمی را که برای آزادی و جامعه انسانی تلاش و مبارزه میکنند، مرعوب نمایند. با اعتراضات جمعی میتوان هزینه اعدام را برای حکومت بسیار بالا برد و نهایتا حکومت جنایتکار را عقب راند و این ابزار وحشیانه و ضد انسانی اعدام را از آن گرفت. اعدام به هر شکل و با هر جرمی توحش است و باید ممنوع شود و کلا از جامعه جارو شود. مستقل از اینکه زندانیانی که حکم اعدام میگیرند چه جرمی مرتکب شده یا به آنها منتسب شده است، باید قاطعانه از ممنوعیت اعدام دفاع کرد و از لغو کامل مجازات اعدام در قوانین کیفری دفاع نمود. حزب کمونیست کارگری ایران۲۹ مرداد ۱۴۰۵، ۲۰ اوت ۲۰۲۶
چهارمین سالگرد انقلاب زن زندگی آزادی را گرامی میداریم!کمپین برای ازادی کارگران زندانی(Free Them Now )کمپین برای آزادی کارگران زندانی (FTN) در گرامیداشت چهارمین سالگرد انقلاب زن زندگی آزادی و به یاد جانباختگان انقلاب و علیه سرکوب و اعدام، همایشی آنلاینی برگزار میکند. این همایش در دوازدهم سپتامبر ۲۰۲۶ (۲۱ شهریور ۱۴۰۵). مصادف با اولین روز هفته گرامیداشت سالگرد انقلاب توسط دبیرخانه اقدام آوریل که فری دم ناو نیز عضوی از آن است، برگزار میشود.این همایش صدای جنبش زنده “زن زندگی آزادی”، ارج گذاشتن بر آرمانهای انقلاب مهسا و علیه بساط سرکوب و کشتار حکومت است. این همایش صدای اعتراض به ادامه جنگ افروزی های حکومت و به نابودی کشانده شدن هر روز بیشتر جامعه است .این همایش تلاش میکند که در چهارمین سالگرد انقلاب صدای دادخواهی مردم ایران بدنبال کشتار خونین دیماه ۱۴۰۴، فریاد رسای انقلاب زن زندگی آزادی برای رهایی از بساط فقر و توحش و بردگی حاکم و نمادی از اتحاد مبارزاتی کل جامعه باشد.لیست سخنرانان و عنوان سخنرانی ها: ۱- شهلا دانشفر : سخنگوی فری دم ناو: ( مانیفست انقلاب زن زندگی آزادی و منشور بیست تشکل)۲- کاظم نیکخواه : مسئول روابط بین المللی فری دم ناو: (انقلاب زن زندگی آزادی و چشم انداز آن)۳- آزاده نعمان، فعال صنفی فرهنگیان، از اعضای اتحادیه ملی آموزش انگلستان: (انقلاب زن زندگی آزادی و معلمان)۴- اسماعیل عبدی –فعال حقوق بشر و دبیر کل پیشین کانون صنفی معلمان: (انقلاب زن زندگی آزادی، انقلابی بر سر معیشت و زندگی)۵- کورش دانش، فعال سیاسی، سندیکالیست و از مسئولین سابق کنفدراسیون عمومی کار ایتالیا CGIL: (انقلاب زن زندگی آزادی و جنبش کارگری)۶- شیوا محبوبی سخنگوی کمیته برای آزادی زندانیان سیاسی: (انقلاب زن زندگی آزادی، نه به زندان و سرکوب)۷- سالواتورا مارا مسئول سیاست بین المللی کنفدراسیون عمومی کار ایتالیا – پیام اتحادیه CGIL ایتالیا ،۸- تحسین مصطفی، از فعالان صنفی فرهنگیان در کردستان که به اروپا اآمده است: (انقلاب زن زندگی آزادی بعنوان یک شاهد عینی)۹- آمنه عسکری، سخنگوی نهاد مدافعین حق کودکی: ( انقلاب زن زندگی آزادی و نسل Z)۱۰- بهروز اسدی عضو هیات هماهنگی کارزار جهانی نه به اعدام: )انقلاب زن زندگی آزادی، نه به اعدام (۱۱-مسعود ارژنگ-معاون دبیر کل اتحادیه کارگران خدمات دولتی در ونکوور BCGEU، بریتش کلمبیا: (انقلاب زن زندگی آزادی و همبستگی های جهانی کارگری)۱۲-آناهیتا دولت آبادی از اعضای هیات هماهنگی کارزار جهانی نه به اعدام : (انقلاب زن زندگی آزادی علیه آپارتاید جنسیتی)۱۳- شیرین شمس سخنگوی شبکه فراگیر زن زندگی آزادی: (انقلاب زن زندگی آزادی ، انقلابی زنانه)۱۴- خسوس گایهگو گارسیا مسئول سیاست بین المللی اتحادیه کارگران بخش عمونی اسپانیا (960000 عضو): پیام همبستگی اتحادیه اسپانیا با مردم ایران۱۵- پیروز نامی فعال اجتماعی و دبیر سابق کانون صنفی معلمان خوزستان: ( انقلاب زن زندگی آزادی و همبستگی های مردمی) ۱۶- مهیار سماویش- شبکه جهانی دفاع از زندانیان سیاسی و امنیتی: (پیمان آوریل و سخنی با خانواده های زندانیان سیاسی)۱۷- آزاد صلواتی. فعال حقوق بشر و مدیر مرکز حقوق بشر زاگرس: (انقلاب زن زندگی آزادی و واکنش نهادهای بین المللی)۱۸- مارک اوزبورن نماینده اتحادیه سراسری معلمان انگلیس NEU : پیام اتحادیه۱۹-عباس ماندگار- عضو فری دم ناو، در کاناد: (انقلاب زن زندگی آزدی همبستگی ها)۲۰-هرمز رها مسئول کمیته بین المللی علیه اعدام: (سخنی با خانواده های دادخواه انقلاب)۲۱- حسن صالحی، سخنگوی کمیته بین المللی علیه اعدام: (دستاوردهای انقلاب زن زندگی آزادی)مباحث این همایش را از طریق آنلاین در یوتیوب و کلاب هاس میتوانید دنبال کنید.زمان: ۲۲ شهریور ۱۴۰۵ برابر با ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶ساعت : ۵ عصر لندن، ۶ عصر اروپای مرکزی، ۹. شب ایرانکمپین برای آزادی کارگران زندانی-اوت ۲۰۲۶، مرداد ۱۴۰۵Shahla.daneshfar2@gamil.comkazem.nikkhah@gmail.com
امروز پنجشنبه ۲۹ مرداد، قائم حسینی، معروف به «آرین»، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در اصفهان، اعدام شد. او پنجمین متهم پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان» است که حکم اعدامش به اجرا درمیآید.این اعدام در حالی صورت گرفت که گزارشها از نقض جدی اصول دادرسی عادلانه در این پرونده حکایت دارد؛ از جمله محدودیت دسترسی متهمان به وکیل و پرونده، برگزاری برخی جلسات دادگاه بهصورت ویدئوکنفرانس و بیتوجهی به شواهد دفاعی.در مرحله بدوی، ۱۵ نفر از متهمان این پرونده به اعدام محکوم شدند و گفته میشود احکام اعدام ۱۴ نفر از آنان در دیوان عالی کشور تأیید شده است. جمهوری اسلامی همچنان با صدور و اجرای احکام اعدام علیه بازداشتشدگان اعتراضات، ماشین اعدام و سرکوب خود را بیوقفه به کار گرفته است.همه به این جنایات جمهوری اسلامی اعتراض کرده و از اعدام های بیشتر جلوگیری کنید! #نه_به_اعدام #جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد #زن_زندگی_آزادی
"طرح مقابله با نفوذ بیگانگان" و یا امنیتی کردن زندگی شهروندان!مجلس اسلامی روز یکشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، کلیات «طرح مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و دولتها یا نهادهای بیگانه در کشور» به تصویب رساند. این طرح را باید در ادامه روند تشدید قوانین امنیتی و مجازاتهای مربوط به «جاسوسی» در جمهوری اسلامی دید؛ روندی که پس از تصویب قانون تشدید مجازات جاسوسی در سال گذشته، به گسترش دامنه اتهامهای امنیتی و صدور احکام سنگین، از جمله اعدام، انجامیده است. طرح جدید اما گامی فراتر میرود و با گسترش مفهوم «نفوذ» به عرصههای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و حتی تصمیمگیریهای حکومتی، ظرفیت تازهای برای امنیتی کردن زندگی شهروندان و محدود کردن فعالیتهای آنان ایجاد میکند.در ماده ۲ این طرح طیف وسیعی از ارتباطات عادی با خارج، از همکاری علمی و دانشگاهی، انتشار کتاب و مقاله و دریافت بورسیه تا ارتباط با رسانهها، شرکت در کنفرانسها و فعالیتهای هنری، مشمول «فعالیت با کارگزار بیگانه» شده و برای ثبت و نظارت بر آنها سامانهای ویژه پیشبینی شده است. به این ترتیب، ارتباط طبیعی مردم با جهان خارج به موضوع کنترل امنیتی تبدیل میشود.ماده ۱۷ این رویکرد را یک گام فراتر میبرد و ارائه اطلاعات یا تحلیلهایی را که حکومت «خلاف واقع» تشخیص دهد، یا فعالیتهایی را که به تشخیص آن موجب «سلب اعتماد عمومی»، «کاهش مشارکت در انتخابات» یا «جهتدهی آرای مردم» شود، در صورت تحقق شروط ماده، جرم تلقی میکند. به این ترتیب، فعالیت سیاسی و رسانهای شهروندان میتواند به بهانه «نفوذ» به پروندهای امنیتی تبدیل شود و آنان را در معرض شناسایی و پیگیری نهادهای امنیتی رژیم قرار دهد.همین چند نمونه کافی است تا نشان دهد مجلس اسلامی با تصویب کلیات چنین طرحی به دنبال چیست. این طرح بخشی از تلاش رژیم برای کنترل بیشتر زندگی مردم و محدود کردن ارتباط آنان با جهان خارج است. مردمی که سالهاست با زیر پا گذاشتن ارزشها و قوانین ضدانسانی و تحمیلی جمهوری اسلامی، در تلاش برای پس گرفتن زندگی خود از چنگ حکومتاند و با عصیان علیه ارزشهای اسلامی حاکم، میخواهند زندگی دیگری برای خود رقم بزنند، اکنون با تلاش تازهای برای محدود کردن یکی از مهمترین راههای ارتباطی خود با جهان روبهرو هستند. بستن و کنترل این گلوگاه ارتباطی با خارج، قرار است یکی از پاسخهای رژیم به جامعهای باشد که بیش از هر زمان دیگری خواهان آزادی، ارتباط با جهان و رهایی از ارزشها و کنترلهای تحمیلی جمهوری اسلامی است.بیدلیل نیست که این طرح با مخالفت گسترده روبهرو شده است. مخالفت با این طرح، دفاع از ابتداییترین نیازهای ارتباط و روابط اجتماعی با دنیای خارج و دفاع از حقوق پایهای انسان است؛ حقوقی که در هیچ جامعه آزاد و متمدنی جرم به حساب نمیآید. ارتباط با دانشگاهها و مراکز علمی، همکاریهای فرهنگی و هنری، فعالیت رسانهای، شرکت در کنفرانسها و برقراری ارتباط با نهادها و انسانهای دیگر در جهان، بخشی طبیعی از زندگی امروز است و نباید تحت کنترل دستگاههای امنیتی قرار گیرد. "طرح مقابله با نفوذ بیگانگان" طرحی برای گسترش کنترل امنیتی بر جامعه است. در جمهوری اسلامی، اتهامات امنیتی میتواند فاصله کوتاهی با طناب دار داشته باشد. این طرح میتواند زمینه را برای پروندهسازیهای امنیتی بیشتر و در نهایت قتلهای حکومتی بیشتر فراهم کند. باید اعتراض علیه این طرح را هرچه گستردهتر کنیم و اجازه ندهیم جمهوری اسلامی با عنوان "مقابله با نفوذ" بیش از این زندگی و آزادی مردم را به گروگان بگیرد.جای این طرح در زبالهدانی تاریخ است!کمیته بینالمللی علیه اعدام۲۹ مرداد ۱۴۰۵ ـ ۲۰ اوت ۲۰۲۶
