🌎 ما خودمان تهِ مصیبتیم ! 🌑 جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه نگار 🌐 گاهی مرز میان تماشاگر و قهرم…
انتشار: 2026/06/24 08:34 UTC
🌎 ما خودمان تهِ مصیبتیم ! 🌑 جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه نگار 🌐 گاهی مرز میان تماشاگر و قهرمان آن قدر باریک میشود که دیگر نمیتوان تشخیص داد کجا نمایش تمام میشود و کجا واقعیت آغاز میگردد. ما در جامعهای زندگی میکنیم که در آن سالهاست نسل به نسل سوگ و ماتم به یک رسمِ روزمره بدل شده است. اما این سوگ نه از سرِ همدلی که از سرِ غرق شدن در یک بحرانِ تمام عیار است. در فیلم سوته دلان دیالوگی هست که گویی مستقیماً از دلِ این روزگارِ پرآشوب بیرون کشیده شده. وقتی بهروز وثوقی در نقش مجید ظروفچی به خودش میگوید: تو را چه به روضه. روضه خودتی. گریه کن نداری. والا خودت مصیبتی. دلت کربلاست ! این جملات بسیار فراتر از یک دیالوگ سینمایی که یک بیانیهی تلخ در بارهی وضعیت موجود است. ما به قدری غرق در لایههای زیرینِ ناامیدی ؛ فلاکت و مشکلاتِ ساختاری شدهایم که دیگر توانِ سوگواری برای دیگران را نداریم. چگونه میتوان برای کسی اشک ریخت ؛ وقتی خودِ وجودمان عرصهی نمایشِ یک تراژدیِ بی پایان است. چگونه میتوان برای حادثهای گریست ؛ وقتی ریشههای بدبختی در تار و پودِ زندگی روزمرهی ما این سان بیرحمانه تنیده شده است. 🌐 حالا ما دیگر فقط تماشاچیِ مصیبتها نیستیم ؛ که ما خودِ مصیبتیم. وقتی هزینههای زندگی ؛ از حقِ ابتداییِ معیشت تا حقِ اساسیِ عزت نفس ؛ به شکلی بیرحمانه در حال بلعیدنِ آینده است ؛ وقتی هر قدم در این مسیر ؛ با سنگینیِ ناامیدی همراه است ؛ دیگر روضه و عزاداری معنایی ندارد. چرا که روضه نیاز به یک سوگوار دارد که بیرون از حادثه باشد اما ما در قلبِ حادثه ایستادهایم. دل همه ی ما کربلاست. اما نه از آن نوعی که در روضهها میخوانند. بلکه از آن نوعی که در آن خاک و خونِ واقعیت جایگزینِ اشکهای مصنوعی شده است. ما به نقطهای رسیدهایم که اگر بخواهیم گریه کنیم باید ابتدا به حالِ خودمان گریه کنیم. به آن تکههایی از وجودمان که در لایههای اقتصاد ؛ سیاست و بی عدالتی خاک شدهاند. این یک اعتراض است به وضعیتی که در آن ؛ رنج دیگر یک اتفاق نیست بلکه هویت است. ما در انتظارِ پایانِ این نمایش نیستیم که می دانیم پایانی بر آن نیست. در انتظارِ این هستیم که بفهمیم آیا اصلاً راهی برای خروج از این نقشِ مصیبت زده وجود دارد یا اینکه قرار است تا ابد در همین نقشِ خودمان به گریه کردن ادامه دهیم. @yekansasi98


