مَنه یوز ایل عؤمور آرزولامایینپاییز یارپاغی تَک قووماسین کولکگؤزلریم گؤرسه ده، آیاغیم، اَلیمعَصالیق…

عکسی از افزایش عجیب و غریب قیمت دارو.شما دیگه سرما هم نمیتونید بخورید. چون یه بسته آموکسی سیلین شده ۸۷۶ هزار تومن!@yekansasi98

‏✅ فواد ایزدی: اگر ۲۰درصد نفت دنیا را حذف کنیم؛ اقتصاد آمریکا فرومی‌پاشد!با این کار نفت ۲۰۰ دلار خواهد شد؛ باید تصمیم بگیریم که تاسیسات نفتی منطقه را طوری موشک باران کنیم که دو سه سال برای بازسازی زمان بگیرد.‎@yekansasi98

🚘 ذخایر استراتژیک بنزین به نقطه بحرانی رسید🔹یاسر میرزایی، معاون سازمان بهینه سازی انرژی اعلام کرد مصرف روزانه بنزین به ۱۳۵ میلیون لیتر رسیده، در حالی که تولید پالایشگاهی ۱۱۰ میلیون لیتر و تولید از ظرفیت پتروشیمی ها حدود ۱۰ میلیون لیتر در روز است.🔹به گفته میرزایی، کشور اکنون روزانه حدود ۱۵ میلیون لیتر کسری بنزین دارد و ذخایر در وضعیت «قرمز تیره» قرار گرفته است.@yekansasi98

#فرقه_شعار #فرقه_ولاییون 🔺قالیباف اوایل تیرماه: اگر به سوئیس نمی‌رفتم، ۱۲ میلیارد دلار ایران آزاد نمی‌شد🔴همتی، امشب: یک دلار هم از پول‌های بلوکه‌ شده ایران آزاد نشد!@yekansasi98

همتی رئیس بانک مرکزی:کشورهای همسایه حاضر نیستند با ما عکس و فیلم بگیرند.@yekansasi98

منزوی‌تر از کره شمالی/ درسی برای حاکمان "فرزانه" نادان❗️لابد از تیتر حدس زدید کدام کشور و رهبر را می‌گویم: انور خوجه، رهبر آلبانی. او در سیاست خارجی با همه قدرت ها درافتاد: ابتدا با یوگسلاوی تیتو، سپس با شوروی خورشچف، و سرانجام با چین دنگ شیائو؛ پیش‌تر هم با آمریکا و اروپا. هیچ قدرتی را شایسته‌ی پیروی و الگوبرداری نمی‌دانست و نسخه‌ی نهایی حقیقت را تنها در ایدئولوژی و شیوه‌ی حکمرانی خودش می‌دید، نه بیش.سرانجام، آلبانی را به منزوی‌ترین کشور جهان بدل کرد؛ کشوری که ارتباطش با بیرون(از سرمایه گرفته تا اطلاعات خارجی و...) تقریبا به‌کلی قطع شده بود. رادیو تیرانا از پگاه تا شام، رهبران جهان را توطئه‌گر، امپریالیست و دشمن معرفی می‌کرد و «خوجه‌ایسم» را تنها راه رستگاری می‌خواند. حتی پس از قطع کامل مناسبات با چین، کشور به خودکفایی اجباری و انزوای مطلق پناه برد.آلبانی زیر سایه‌ی طرح‌ و برنامه های کمونیستی طراز خوجه، فقیرترین، بی‌چاره‌ترین و کم‌توسعه‌یافته‌ترین ملت-دولتِ اروپا شد؛ کشوری که با این‌همه، خود را برترین و مصلح‌ترین می‌پنداشت. جاه‌طلبیِ نظامیگرایانه و دشمن‌ستیزانه‌ی خوجه چنان اوج گرفت که پدیده‌ای جغرافیایی بیمانند در جهان آفرید: ساخت پرهزینه و کمرشکنِ نزدیک به ۱۷۳ هزار سنگر بتونی در سراسر آلبانی، برای دفاع از «خلق» در برابر امپریالیست‌هایی که جز در ذهن او وجود نداشتند.خوجه در ۱۹۸۵ درگذشت، ولی یادگارهایش ماندند: کشوری فقیر، منزوی، هراسان و بی‌اعتماد به جهان. آلبانیِ پس از او در ۱۹۹۱ وارد دوره گذار شد، و صندوق بین‌المللی پول در همان آغاز، تیرانا را فقیرترین و منزوی‌ترین کشور اروپا توصیف کرد. با ۱۷۰ هزار سنگر بتون مسلح هم هیچ نکردند، چون‌هیچکاری نمی توانستند با آنها انجام دهند؛ سر جاهایشان ماندند، چون تخریب‌شان ده‌ها میلیارد دلار هزینه در بر داشت.درس خوجه ساده بود: اگر همه‌ی جهان را خطاکار و تنها خود را محق بدانی، سرانجام شاید بر جهان پیروز نشوی، ولی کشور و ملتت را از جهان جدا خواهی کرد؛ بی‌آن‌که حتی خودت این جدایی را شکست بنامی.#یدالله_کریمی‌پور@yekansasi98