امام جمعه تبریز با اشاره به حاشیههای هفته گذشته درباره سخنان یکی از هنرمندان اظهار کرد: از نظر ما در آن سخنان کملطفی نسبت به یکی از خطوط قرمز صورت گرفته بود.وی افزود: خطوط قرمز ما اسلام، ولایت، توحید و احکام قرآن است و خط قرمز انقلاب نیز حفظ نظام است. هر…📡🌍از «آخرین اخطار» تا «عقبنشینی» منبر؛ وقتی «آتا بابک» دوباره به مسئله امروز تبدیل شدسخنان امروز امام جمعه سطحینگر تبریز درباره حاشیههای هفته گذشته، بیش از آنکه پایان یک اختلاف فرهنگی باشد، نشانه تغییر لحن و عقبنشینی از موضع تند هفته گذشته است.احمد مطهریاصل که هفته گذشته با ادبیاتی تند نسبت به سخنان یعقوب صدیقجمال واکنش نشان داده و از «آخرین اخطار» سخن گفته بود، امروز اعلام کرد که این هنرمند اظهارات خود را اصلاح کرده، «موضوع حل شده» و دیگر قصد ندارد این مسئله را ادامه دهد.این تغییر موضع را نمیتوان از فضای اجتماعی شکلگرفته پیرامون بابک خرمدین جدا دانست. در روزهای گذشته، بهجای آنکه نام بابک با تهدید و محدودیت خاموش شود، نام او بیش از پیش در فضای عمومی و مجازی طنینانداز شد؛ از قلعه بابک تا تصاویر و ویدئوهایی که با صدای «تبریز سنه آلقیش دئییر بابک، عشق اولسون تبریز ایگیدلرینه» میلیونها بار دیده شدند.این اتفاق یک پیام روشن دارد: تاریخ و نمادهای هویتی یک ملت را نمیتوان صرفاً با تریبون، اخطار و فشار اداری از حافظه جامعه حذف کرد.بابک برای جامعه آزربایجان تنها یک شخصیت تاریخی نیست؛ نامی است که با مقاومت، ایستادگی و بازخوانی گذشته پیوند خورده است. از همین رو، هرگاه قدرت تلاش کند درباره اینکه جامعه چگونه تاریخ خود را بخواند تصمیم بگیرد، واکنش اجتماعی میتواند دقیقاً نتیجهای معکوس داشته باشد و یک شخصیت تاریخی را بیش از گذشته به مرکز توجه عمومی بازگرداند.اکنون که امام جمعه تبریز میگوید «موضوع حل شده» و نمیخواهد آن را ادامه دهد، باید این پرسش را نیز مطرح کرد که آیا بهتر نیست اختلاف درباره تاریخ و هنر اساساً از ابتدا با گفتوگو، پژوهش و استدلال حل شود، نه با تهدید و ورود نهادهای قدرت؟اگر قرار است از خطوط قرمز سخن گفته شود، جامعه نیز خطوط قرمز خود را دارد: تحقیر تاریخ، حذف فرهنگ، خاموشکردن هنر و تبدیل پرسشهای تاریخی به پروندههای امنیتی نمیتواند راهی برای ساختن جامعهای آرام و پایدار باشد.امروز بابک بیش از آنکه در برابر یک منبر قرار داشته باشد، در برابر یک پرسش تاریخی ایستاده است: آیا ملت آزربایجان حق دارند تاریخ و قهرمانان خود را با زبان و نگاه خود بازخوانی کنند؟پاسخ این پرسش را نه یک تریبون، نه یک اداره و نه یک دستور حکومتی تعیین میکند؛ حافظه یک ملت را خود مردم آن ملت میسازند.بابک قرنها پیش از منبرهای امروز سخن خود را گفته و هنوز هم صدایش شنیده میشود.✍ارکین وطن اوغلو» - ۱۴۰۵/۵/۳۰@yekansasi98