🪄به شخصه هر ڪارے میڪُنم در سبڪ جدید شعر بڪَم واقعاً برام سخته؛ مثلاً میخوام بڪَم:غــــــرقِ رویـــاےِ تـــــــوام، آرامِ جانےبـے تو من تب ڪرده‌ام، این هم نشانے 😅یهویے میشه:ڪَرفتے دستم و پایم زدے زنجیـــر از عشقتو زیبایے، بتاب بر قلبِ من، خورشیدِ مشرقاصلاً خیلے اذیت ڪننده‌ست، میخواے امروزے بڪَے میشه ڪلاسیک؛ هیچے دیڪَه بریم سراغ شعر خودمون و از سلسله اراجیف خودم:یڪ‌به‌یڪ هر واژه‌‌یِ شعرِ من از چشمِ تَرَم خیس‌تر استبعدِ تو حــالِ من از مــــادری غـــم‌دیده غم‌انڪَیزتر استشعـر شاید ڪه بڪَوید، آنچه بر من میرود ای مهـــــربانتیــغِ هجران و فـــــراقت، بسی از تیــغِ اَجــل تیزتر است𝒵𝒶𝒽𝓇𝒶