برای من، یا شاید برای خیلی ها مثل من زندگی تقسیم می شود به تکه هایی که با آهنگ ها گره خورده. مثلا آ…
انتشار: 2026/08/17 09:22 UTCدریافت: 2026/08/20 18:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/20 18:20 UTC
برای من، یا شاید برای خیلی ها مثل من زندگی تقسیم می شود به تکه هایی که با آهنگ ها گره خورده. مثلا آن روزهایی که داریوش گوش کردم اول بار، یا آن روزهای عهد عتیق که کاست های سیاوش قیمشی می گذاشتم توی واکمن کوچکم. برای من یا شاید خیلی ها مثل من ته بدبختی ست که خاطرات خوش و ناخوش و بلاهای خرد و درشت با آهنگ ها وصله می شوند. برای ما شنیدن هر آهنگ نه یک لحظه که یک عمر چند ساله را جلوی چشممان رژه می دهد. یک چند سال با تمام نکبت و شوکت و گریه و خنده هایش. یک چند سال با تمام نبود و کمبودهایش. شاید بگویید زندگی بی لحن و آهنگ نمی شود، شاید هم بگویید بریز دور این بساط غم و غصه را. نگویید! نسخه نپیچید که خاطر آدمیزاد اسب و یابو نیست که افسارش ببندیم. خاطر ما یعنی مال من و شما از خودمان چموش تر و سر به هواتر است. از خودمان نترس تر حتی. اگر خاطرتان با شنیدن آهنگی چهارنعل نمی تازد به روزهای سفید و سیاه پس خوشبحالتان، برای این اسب سرکش دل ما هم دعا کنیدتا یادم نرفته بگویم که از آهنگ می ترسم گاهی! ولی دیوانه وار و خودآزار طور همیشه گوش می دهم، واقعا انگار که زندگی بی آهنگ نمی شود"ذهن کپک زده من...ッ"
