كپشن مطالعه شود..کاروان اسرای کربلا به شام در روز اول صفر، روایتی است که مرحوم شیخ عباس قمی در کتاب…

 كپشن مطالعه شود..کاروان اسرای کربلا به شام در روز اول صفر، روایتی است که مرحوم شیخ عباس قمی در کتاب «نفس المهموم» به آن اشاره کرده است. اما اینکه این کاروان داغ‌دیده دقیقاً چند روز در راه بوده‌اند و از چه مسیری خود را به شام رسانده‌اند، همواره یکی از ابهامات تاریخی بوده است.برای باز کردن این گره تاریخی و پی بردن به مسیر حرکت اسرا، به معتبرترین و کامل‌ترین منبع موجود یعنی «دانشنامه امام حسین (ع)» رجوع کرده‌ایم؛ دانشنامه‌ای که حاوی ۴ هزار و ۱۹۱ حدیث و گزارش تاریخی درباره سیدالشهدا (ع) است و حاصل ۱۰ سال کار پژوهشی به همت مؤسسه علمی فرهنگی دارالحدیث و تحت نظر آیت‌الله ری‌شهری است.واکاوی جغرافیایی و تاریخی: کوفه در عرض جغرافیایی حدود ۳۲ درجه و دمشق در عرض جغرافیایی حدود ۳۳ درجه واقع است. این بدان معناست که مسیر طبیعی میان این دو شهر تقریباً روی یک مدار قرار دارد و نیازی به بالا رفتن و پایین آمدن روی زمین جز در حد کسری از یک درجه نیست. روی این مدار راهی واقع بوده که به راه بادیه مشهور بوده است.مشکل اصلی این راه کوتاه، گذشتن آن از صحرای بزرگ میان عراق و شام است که از روزگاران کهن به «بادیه الشام» مشهور بوده و فقط برای افرادی قابل استفاده بوده که امکانات کافی (به‌ویژه آب) برای پیمودن مسافت‌های طولانی داشته‌اند؛ هرچند گاهی شتاب مسافر، او را وادار به پیمودن این مسیر می‌کرده است.سند تاریخی: راه‌های کناره فرات و سلطانی هر دو دارای شهرهای بسیاری بوده‌اند. اگر این راه‌ها مسیر حرکت اسرا بود، باید نقل‌هایی از مواجهه مردم این شهرها با کاروانیان یا مشاهده شدن آن‌ها در منابع معتبر می‌آمد (چنان که در کربلا، کوفه و شام چنین گزارش‌هایی وجود دارد)، اما در این خصوص هیچ نقلی نیامده است. همچنین اعتراضاتی که از لحظه شه.ادت امام حسین (ع) حتی به وسیله برخی طرفداران حکومت و خانواده جنایتکاران انجام یافت و بازتاب واقعه عاشورا در کوفه، قاعدتاً حکومت را از اینکه اسرا و سر مطهر امام را از مسیر شهرها و آبادی‌های پرجمعیت عبور دهند بازمی‌داشت. به همین دلیل، به نظر می‌رسد مسیر حرکت اسرا از جایی بوده که کمترین حضور مردمی را داشته؛ یعنی همان مسیر بادیه..#كربلا #شام #نوحه #مداحي #روضه