✴️دیدگاه کارشناس 💢بحران فهم جایگاه نمایندگی ناتوانی در تشخیص مرز میان نظارت و دخالت ✍رفتار برخی نما…
انتشار: 2026/08/01 06:21 UTCدریافت: 2026/08/01 20:07 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 20:07 UTC
✴️دیدگاه کارشناس 💢بحران فهم جایگاه نمایندگی ناتوانی در تشخیص مرز میان نظارت و دخالت ✍رفتار برخی نمایندگان بیش از آنکه در جهت ایفای نقش نمایندگی(قانون گذاری، نظارت، شرکت در کمیسیونهای تخصصی )باشد، نشان از میل افراطی به مداخله در امور اجرایی دارد.از سفارش…✍✍دیدگاه شهروندینادانی قانون یا ناتوانی در مدیریت قدرت؟به نظر میرسد آنچه کارشناس محترم «بحرانِ فهمِ جایگاه نمایندگی» مینامد، ریشه در سطحی عمیقتر از ناآگاهی از قوانین دارد.بعید میدانم اغلب نمایندگانی که در امور اجرایی دخالت میکنند، از حدود اختیارات قانونی خود بیاطلاع باشند. اتفاقاً بسیاری از آنها بهخوبی میدانند که قانون برای نماینده، شأن قانونگذاری و نظارت تعریف کرده است، نه مدیریت و اجرا.مشکل اصلی، بیش از آنکه «ناآگاهی از قانون» باشد، به «ظرفیت سیاسی و شخصیتی»، تجربه حکمرانی و کیفیت نهادهای نظارتی بازمیگردد.گاهی فردی با سابقه اجرایی و سیاسی محدود، ناگهان به جایگاهی میرسد که از نظر نفوذ و اختیارات، بسیار فراتر از تجربه پیشین اوست. اگر این ارتقای جایگاه با پختگی سیاسی، خودکنترلی و درک صحیح از حکمرانی همراه نباشد، وسوسه استفاده از نفوذ برای انتصابات، پروژهها، منابع و تصمیمات اجرایی افزایش مییابد.از سوی دیگر، ضعف جامعه مدنی، رسانههای مستقل، احزاب پاسخگو و افکار عمومی مطالبهگر نیز باعث میشود هزینه چنین رفتارهایی پایین باشد. در کنار آن، فشار گروههای ذینفوذ و شبکههای محلی نیز برخی نمایندگان را به سمت دخالت در اجرا سوق میدهد.به همین دلیل است که از نمایندگان باسابقه، دارای وزانت سیاسی و شخصیتهای پخته، کمتر شاهد چنین رفتارهایی هستیم. آنها معمولاً اعتبار خود را در قانونگذاری مؤثر، نظارت، سیاستگذاری و حل مسائل کلان کشور جستوجو میکنند، نه در جابهجایی مدیران، انتصاب افراد یا دخالت در امور اجرایی شهرستان.بنابراین، مسئله اصلی ندانستن قانون نیست؛ مسئله، ظرفیت حکمرانی، بلوغ سیاسی، اخلاق قدرت و وجود سازوکارهای مؤثر پاسخگویی است. هرچه این مؤلفهها تقویت شوند، مرز میان نظارت و اجرا نیز بهتر حفظ خواهد شد.
