مدیرسوزی، شهرسوزی!محمد زارعی از آن دست مدیرانی بود که در طول سالهای فعالیت اجتماعی و مدنیام،…
انتشار: 2026/08/23 01:43 UTCدریافت: 2026/08/23 15:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/23 15:10 UTC
مدیرسوزی، شهرسوزی!محمد زارعی از آن دست مدیرانی بود که در طول سالهای فعالیت اجتماعی و مدنیام، نمونهاش را کمتر دیدهام؛ مدیری که خودش بود، صریح، بیتعارف، مستقل بود و اهل تظاهر و ظاهرسازی نبود. همین ویژگیها باعث شد برای برخی خوشایند نباشد و در نهایت، برخلاف ظرفیت و کارنامهاش، بدون دلیل خاصی در پی تغییر او برآیند.امروز اما زارعی در جایگاه مدیرکلی در استان قرار گرفته و بیتردید، حضورش در چنین جایگاهی برای ما مایه مباهات است. اما یک سؤال همچنان باقی است:چرا اجازه ندادیم مدیری که توانمند، صادق و خالصانه برای خدمت به این شهرستان انگیزه داشت، در همین شهر و برای مردم همین دیار به خدمتش ادامه دهد؟آیا واقعاً باید مدیران توانمندمان را از شهرمان دور کنیم تا تازه قدر ظرفیت و تواناییشان را بدانیم؟ آیا این همان «مدیرسوزی» نیست که هزینهاش را در نهایت مردم میپردازند؟زارعی اگر در جایگاه مدیرکلی و حتی بالاتر قرار گیرد، برای من و بسیاری از مردم این دیار مایه افتخار است؛ چراکه ظرفیت و توان او را از نزدیک دیدهایم و میدانیم اهل کار است، نه نمایش.امیدوارم محمد زارعی در هر جایگاهی که باشد، خداوند حفظش کند و توفیق خدمت صادقانه به او عطا فرماید؛ و امیدوارم روزی برسد که شایستگی، کارآمدی و صداقت مدیران، بر تنگنظریها، ملاحظات شخصی و مناسبات سیاسی غلبه کند.گاهی شهرها را نه با کمبود مدیر، بلکه با سوزاندن مدیران توانمندشان از فرصت توسعه محروم میکنند.مدیرسوزی فقط سوزاندن یک مدیر نیست؛ شهرسوزی است.✍احمد لطفی


