🔹 تو از سنگ و صخره ستبرتری، چون جانیعکس نوشته دکتر حکمت اله ملاصالحی استاد دانشگاه تهرانرستاخیزِ رُ…
انتشار: 2026/07/16 02:55 UTC
🔹 تو از سنگ و صخره ستبرتری، چون جانیعکس نوشته دکتر حکمت اله ملاصالحی استاد دانشگاه تهرانرستاخیزِ رُستن و رَستن را ببینید!قوّت و همت و زیبایی و والایی جان را بنگرید! نرم و گرم و انعطاف پذیر باش! اما دمی از اراده و عزم استوار عزت و همت زیستن عزتمندانه دست مشوی.نرم باش و گرم باش! نرم شو و گرم شو و خم شو و بخز و بخیز و بر شو و سر شو و بشکف و شکوفان شو و بربده و بار بریز! اما نشکن و پریشان و پژمرده مشو!نشکن و تحقیر نپذیر و تسلیم مشو! تسلیم سنگ و صخره و سنگلاخ های پیشارو مشو! بمان که صخره را از جای برمی کنی و سنگلاخ موانع را از پیش رو برمی گیری و تسلیم اراده و عزم ستبر و بردباری و پایداری و استواری خود می کنی! قوّت و همت و اراده و عزمی که خداوندگار در جان زندگی دمیده است. تو از سنگ و صخره ستبرتری، چون جانی و جهانی، چون جان جهانی، چون متصل به سرچشمه ای.نظام های ارزشی و فکری و فرهنگی و سنت های اعتقادی، به هر میزان ریشه ای تر و سرچشمه ای تر، به هر میران به سرِچشمه، ستبر متصل تر، ماناتر و مقاوم تر. سرِ ریشه ها به هر میزان در ژرفا فرورفته تر و به سرِچشمه ها نزدیک تر، تنه در ختان تناورتر و ساقه ها و شاخه ها سایه گسترتر و برگ ها سرسبز و شاداب تر و میوه ها فراوان تر و خوش رنگ و طعم تر و قوّت بخش تر.مناسبت میان روئیدن و رُستن و راستن و رَستن و راستی، ریشه ای و سرچشمه ای و بنیادین است؛ تصادفی نیست در زبان فارسی در حکمت و خِرَد و فرهنگ و فرزانگی ملت ما ، ما ایرانیان، رُستن رَستن است. رَستن، راستن است. راستن، راستی است. راستی، عزت و رفعت است. زیبایی، والایی و شکوه زندگی است. و هر آنچه ریشه ای تر و سرچشمه ای تر و به ریشه و سرچشمه، ستبر متصل تر، مداوم تر و مقاوم تر و ماناتر و راست تر و راستین تر. چنین است حکمت و خِرَد زندگی و قوّت و همت زیستن و ماندن و نشکستن و تسلیم نشدن و عزیز و استوار ماندن! آن قوم، آن جامعه، آن فرهنگ، آن ملت که در آوردگاه صیانت از ارزش های اصیل و ریشه ای و سرچشمه ای و میراث حکمت و خردش در میانه میدان با سینه ایمانی ستبر با قامتی بلند وا ستوار مانده است، او شایسته پیروزی و ماندن و مانایی بوده است. سرفراز و سربلند ماندن و زیستن، عزت و رفعت و اصالت زندگی و زیست عزتمندانه و شرافتمندانه است.ماندن و شکفتن و بر دادن و بار ریختن، شادناک و سرور انگیز است. چنین است؛ زیبایی شکوفه و گُل دادن و شکفتن و والایی بر دادن و شکوهِ فرحناک بار ریختن، بر دامن زندگی و در کام زندگان و شیرین کردن کام ها! چنین است باده قوّت ریختن در جامِ جان انسان ها!۱۴۰۵/۳/۲۲ هجری خورشیدی




