🔹 گرگ «توتم و نماد آذربایجان» نیست!✍️ نیما عظیمی ناسیونالیسم تصنعی تُرک و پریشانیهای قومیقبیلهای…
انتشار: 2026/08/03 12:07 UTCدریافت: 2026/08/05 10:57 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/05 10:57 UTC
🔹 گرگ «توتم و نماد آذربایجان» نیست!✍️ نیما عظیمی ناسیونالیسم تصنعی تُرک و پریشانیهای قومیقبیلهای آن از اواسط قرن ۱۹ شکلی سیاسی به خود گرفت. این جریان از همان آغاز، ماهیت قومیقبیلهای داشت نه ماهیت ملّی؛ بنابراین در تلاش بود که در عصر دولت - ملتها یک هویت و ملیّت برای خودش دست و پا کند. در نهایت این گداییهای ناسیونالیستی تبدیل به یک ایدئولوژی محض شد و جریان پان ترکیسم نیز زادهٔ همان است.پان ترکیسم از همان آغاز در تلاش بوده که بخش بزرگی از چیستی و هویت خود را در زدودن و نفیِ هویتِ ایرانی آذربایجانیها تعریف کند؛ هویت آذریها را با عنوان تُرک جعل کرده و مذبوحانه تلاش کرده است که آذربایجانِ تمامایرانی را در بخشی از جریان برساخته «ناسیونالیسم تُرک» یا «ملّت تُرک» زورچِپان کند!از جمله دستدرازیهای سیاسیِ جریان واگرای پان ترکیسم در این زمینه، دروغ بزرگ آنان در معرفی گرگ به عنوان توتم یا نماد آذربایجان است! پان ترکیسم با لباسِ فرهنگ و مظلومنماییهای فرهنگی پا به میدان سیاست و ایرانستیزی نهاده است.اما اینکه گرگ نماد یا توتم مردم آذربایجان است یا خیر؟! نیاز به یک پیشجمله کوتاه در مورد مفهوم «توتم» و «توتم باوری» دارد. توتم یعنی آن موجودی که یک گروه انسانی یا قبیله یا طایفهای آن را نیا یا جَدِ مقدّسِ خود میدانند. این توتم، اغلب یک «حیوان» است. از سالها پیش تا به امروز، عدهای از سر ناآگاهی و به سهو، عدهای نیز کاملا هدفمند و به عمد در تلاشند که گرگ را به عنوان توتم آذربایجان معرفی کنند! این درحالی است که حیوان گرگ کمترین پیوندی با فرهنگ آذربایجان ندارد. نسبت دادنِ توتم گرگ به فرهنگ و تاریخ آذربایجان، حرکتی کاملاً سیاسی و در راستای جُداسازی ایران و آذربایجان از همدیگر است. روشن است که برای اثبات هر ادعایی ضرورت دارد که با سند و مدرکِ علمیِ معتبر سخن گفته شود. بنابراین، در این بخش اشارهای خواهم داشت به نام استاد «محمد جعفری قنواتی» که به حق، یک دانشنامه زنده در این زمینه یعنی مفاهیم فولکلور میباشد. هماو که عضو شورای عالیِ علمیِ مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، عضو شورای علمی دانشنامهٔ فرهنگ مردم از سال ۱۳۸۸، ویراستار علمیِ دانشنامهٔ فرهنگ مردم از سال ۱۳۹۱، و صاحب آثار فراوان علمی و معتبر دیگر از جمله «درآمدی بر فولکلور ایران» است. براساسِ نظریهٔ تخصصیِ این دانشمند، «گرگ هرگز توتم و نمادِ آذربایجان نبود و نیست».برای مثال، بنابر گفته «محمد جعفری قنواتی» در مورد باورهای اهالی آذرشهر در آذربایجان شرقی: «چوپانان این شهر بر این باورند که اگر کسی ناخودآگاه کلمهٔ ترکیآذریِ "قورد" یعنی "گرگ" را به زبان آورد، سر و کله گرگ همانساعت همانجا پیدا میشود». هماو اشارهای دارد به بازی مشهور «گرگم و گلّه میبرم»، که بیانگر درندهخویی و دزد بودن گرگ است.برای دریافت این نظریه، رجوع کنید به: (آیا گرگ توتم مردم آذربایجان است؟ محمد جعفری قنواتی. آینه میراث موسسه پژوهشی میراث مکتوب دو فصلنامه علمی«مقاله علمی - پژوهشی»، سال ۲۰، شماره ۲، «پیاپی: ۷۱»، پاییز و زمستان ۱۴٠۱. سایت سازمان اسناد و کتابخانه ملّی ایران) البته این نگاهِ منفی و سرشار از نفرت نسبت به گرگ، مختص آذرشهر نبوده و در جایجایِ مناطق آذرینشین ازجمله زنجان و ارومیه و... نیز جاری است.یک مصداق بارز دیگر از «استاد شهریار تبریزی» میآورم. شهریار در همین راستا شعری به زبان ترکیِ آذری سروده که چند بیت از آن را به همراه ترجمه میآورم:«ایتیمیز قورد اولالی، بیزده قاییتدیق قویون اولدوقایت ایله قول - بویون اولدوقوقتی سگمان گرگ شد، ما بازگشتیم و همچون گوسفندان همراه صمیمی سگ شدیم.قوردوموز دیشلرینی هی قارا داشلاردا ایتیلتدیقویونون دا ایشی بیتدی!گرگ دندانهایش را با سنگ سیاه تیز کرد و کار گوسفند تمام شد!سون، سوخولدی سورویه، بیر سورونی سؤکدی - داغیتدیاکیلیب، ایت گئدیب ایتدیبالاخره گرگ به گلّه حمله برد و گلّه را پاره پاره کرد. سگ نیز گم و گور شد»...نکتهٔ قابل تأمل در مورد این سروده استاد شهریار و گرگ در این شعر اینجاست که، بدون شک استاد شهریار به اندازهای خردمند و آگاه و با دانش بود که اگر گرگ نماد یا توتم آذربایجان باشد، اصلاً چنین شعری را نمیسرود.به هر روی، یک سری گروههای هدفمند به تقابل با فرهنگ پاک و تمامایرانیِ آذربایجان برخاستهاند؛ که باید با روشنگری در برابر این جریانهای ایرانستیز ایستاد و پاسخشان را داد. به عنوان نگارندهٔ این سطور از شهر تبریز، با صدای بلند میگویم: هرگونه ادّعا در مورد پیوند آذربایجان با نماد گرگ یا کتاب دهدهقورد، ادعایی نادرست و البته هدفمند میباشد! ریشه این نفرتپراکنیها و تحرکاتِ ضد ایرانی، کاملا سیاسی است.📖 منتشر شده در روزنامه زنگان امروز، ۳٠ خرداد ۱۴٠۵.ایرانمهر @alborzology

