🔹چند پیوند البرزی سیمین بهبهانیبه مناسبت ۲۸ امرداد سالروز خاموشی بانوی غزلسیمینبَر خلیلی معروف به سیمین بهبهانی (۲۸ تیر ۱۳۰۶ - ۲۸ مرداد ۱۳۹۳) تنها شاعر زن ایرانی است که دو بار (در سالهای ۱۹۹۹ و ۲۰۰۲ میلادی) نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شد.عمده شهرت او به خاطر نوآوریهایش در غزل، از جمله ابداع و افزودن ۶۳ وزن جدید به دستگاه اوزان عروضی شعر فارسی است که به خاطر همین نوآوریهای وزنی و همچنین بهکارگیری واژگان و مضامین کمتر استفاده شده در غزل، به "نیمای غزل" مشهور شد.در ادامه، چند پیوند البرزی از این شاعر بلندآوازه را مرور می کنیم:۱. همسر اول او، حسن بهبهانی (که سیمین به احترام او و سه فرزند مشترکشان و علیرغم ازدواج بعدیاش با منوچهر کوشیار، نام خانوادگی او را تا پایان عمر حفظ کرد) به همراه نوه خردسال سیمین به نام "ارژن" که سیمین به یاد او نام یکی از کتابهایش را "دشت ارژن" گذاشت، هر دو در آرامستان امامزاده طاهر کرج مدفوناند و سیمین وصیت کرده بود در کنار آنها دفن شود، اما با حساسیتها و مانعتراشیهای غیرقابل توجیه برخی مقامات، دفن او در آن آرامستان که مدفن استادان نامداری چون احمد شاملو، هوشنگ گلشیری، احمد محمود، غلامحسین بنان و شمار زیادی از بزرگان فرهنگ و هنر ایران است میسّر نشد و نهایتاً پیکرش در آرامگاه خانوادگیاش در آرامستان بهشت زهرای تهران آرام گرفت.۲. سیمین در مراسم خاک سپاری دوست دیرینش "احمد شاملو" در امرداد ۱۳۷۹ در آرامستان امامزاده طاهر کرج حاضر شد و به سخنرانی و شعرخوانی پرداخت.۳. سیمین دست کم یک بار در ۱۴ اسفند برای شرکت در آیین سالگرد درگذشت دکتر محمد مصدق به قلعه احمدآباد شهرستان نظرآباد آمده بود.۴. پسر دوم او به نام حسین بهبهانی مدتی در یکی از شرکتهای تولیدی واقع در شهرک صنعتی هشتگرد مسئولیتی داشت و مشغول کار بود و همین حضور او در هشتگرد باعث شد تا من به دیدارش بروم و مجموعه اشعار سیمین را که از فرط مطالعه و ورق زدن در دست من برگ برگ شده بود به او بسپارم تا نزد مادر نامدارش برده و یادداشت و امضای او را برای من بر پیشانی کتاب به یادگار بگیرد. خاطرم هست وقتی کتاب را به پسر سیمین میدادم، یادداشتی نیز برای سیمین فرستادم و در آن به خاطرهای از حضور حسین منزوی در شهر هشتگرد اشاره کردم که وقتی یکی از کتابهای منزوی را که به خاطر مطالعه زیاد، برگ برگ شده بود از کتابخانه الهادی هشتگرد گرفتیم و با خجالت از نامرتب بودن آن به صاحب اثر دادیم، منزوی خجالت ما را بیمورد خواند و با مهربانی گفت: اتفاقاً این سرنوشت خوبی برای این کتاب است که این قدر خوانده شده. سیمین نیز در یادداشتی که بر پیشانی مجموعه اشعارش برای من نوشت، اشاره کرد که کتابش در دست من روزگار خوشی گذرانده است.و نکته آخر این که تاریخ امضای سیمین بهبهانی پای یادداشتی که برایم نوشته، دقیقاً با تاریخ خاک سپاری او در سه سال بعد از آن یادداشت، برابر است. زیرا او سه سال بعد از آن یادداشت، در تاریخ ۱۳۹۳/۰۵/۲۸ درگذشت و سه روز بعد در تاريخ ۱۳۹۳/۰۵/۳۱ به خاک سپرده شد.نامشان زمزمه نیمشب مستان بادتا نگویند که از یاد فراموشانند✍ حسین جوادان۲۸ امرداد ۱۴۰۵تصاویر مربوط به این یادداشتایرانمهر @alborzology▫️وبلاگ ۱▫️وبلاگ ۲▫️اینستاگرام▫️آپارات