آن وقتها گاهی درگیر این میشدم که مثلاً دوستم که خواهرش مبتلا به چنین دردی نشده دقیقاً به چه فکر م…
انتشار: 2026/07/10 11:53 UTC
آن وقتها گاهی درگیر این میشدم که مثلاً دوستم که خواهرش مبتلا به چنین دردی نشده دقیقاً به چه فکر میکند. آن بخش از ذهنش که پر از بیماری و دکتر و وحشت از دست دادن نیست مشغول چه فکری است. یا مثلاً همکارم در فلان موقعیت مشابه چقدر بیشتر از من لذت میبرد و چقدر…#عصرانه_شهروند_اردکان ☕️سربازهایی با مدت خدمت نامحدود (۳)الآن به صبوری نفیسه غبطه میخورم ولی راستش آن سالها این موضوع اذیتم میکرد. فکر میکردم درونش پر از حسرت و غصه سالهای از دست رفته است ولی چیزی بروز نمیدهد. همان وقتها به مشاورم اینها را گفتم. گفت اشتباه میکنی. گفت من سالها با مریضهایی که در مراحل پایانی درمان بینتیجهاند حرف زدهام. "تو فکر میکنی اونا برا خودشون غصه میخورن؟ نه مریض توی این مرحله بیشتر از خودش نگران خونوادهشه. نگران پدر و مادر و بچههاش." شاید برای همین بود که نفیسه بی اینکه حرفی بزند و چیزی بروز بدهد، مراقبت را چند مرحله ارتقا داد. غریزهی مادریاش از هر درد و رنجی قویتر عمل میکرد. حواسش بود که سهم یکسانی از مراقبت به بچههایش بدهد و بعضی کارها را به فاطمه دختر کوچکش بسپارد. از همان روزهای اول فاطمه در سکوت و بیهیاهو تلاش میکرد بخشی از کارها را بر عهده بگیرد و ما تلاش میکردیم با دور کردنش از آن اتفاقها، او را به دنیای درس و بازی برگردانیم. اما نفیسه فکر دیگری میکرد که آوردن یک لیوان آب، بردن غذا، خاموش کردن چراغ و کارهایی را که سخت و ناگوار نبودند به دخترش میسپرد. لایهی بیرونیاش این بود که دختر مراقب مادرش است اما واقعیت این بود که نفیسه مراقب بچهاش بود میخواست بار حسرتی که خالهجان عمری به دوش کشیده بود بعدها روی شانههای دخترش سنگینی نکند.مایی که سعی میکردیم به هزار موضوع فکر کنیم و از هزار زاویه ماجرا را ببینیم، فکرمان به چنین چیزی نرسیده بود. من تازه زمانی قضیه را فهمیدم که دیدم در الگویی تکرار شونده وقتی میخواهم کاری ساده برای نفیسه انجام بدهم میگوید "بگو فاطمه بیاد" و آن کار ساده در میانهی راه به فاطمه میرسید. فاطمه با اشتیاق میآمد و چند دقیقهای با نفیسه مشغول میشد. در آن زلزله فاطمه هم جایش را پیدا کرده بود. با استدلالهای خودش و بدون این که با ما حرف بزند، فهمیده بود که علاوه بر کارهای روزمره، باید از رابطه مادر و فرزندی هم مراقبت کند. دنیا زیرورو شده بود اما چیزهای زیادی از عادتها و برنامههای زندگی قبلی را هر جور که بود ادامه داد. کارهای سادهای مثل گزارش اخبار و اتفاقات هر روزه مدرسه و نشان دادن کتابها و دفترهایش به مادرش. این جور کارها به نفیسه یادآوری میکرد هنوز همان جایگاه قبلی را دارد و همچنان اوست که باید از جزئیات درس و زندگی دخترش با خبر باشد. فاطمه شده بود شبیه مریدا در انیمیشن Brave که آن اوایل برایش پخش میکردم تا حواسش پرت شود. آن وقتها تازه اکران شده بود و همه جا حرف آن دختر مونارنجی بود که میخواست مادرش را نجات بدهد. انتخابی ناخواسته اما نمادین برای آن روزگار. فاطمه دختربچهای مومشکی بود، با خلقیاتی شبیه قهرمان فیلم که کمکم قد کشید و خیلی زود تبدیل شد به یک سرباز دیگر. نسخهی کم سن و سال مامان و علی که بعد از پایان مأموریت هم مسیرش را ادامه داد و واقعاً پرستار شد.حالا که به عقب برمیگردم میتوانم چرخه مراقبتمان را ترسیم کنم. چرخه مراقبت مثل شجرهنامه نیست که یکی در رأس باشد و بعد بشود دوتا و دوتا بشود چهارتا و هر چه جلوتر میآییم شاخه ها زیادتر شوند. در چرخه مراقبت تعداد خطوط ارتباطی چند برابر است و نسبتها دائم تغییر میکند. همزمان هم میتوانی مراقبت کنی و هم مراقبت بشوی. در چرخه ما همه چیز به هم پیچیده و نقشها جابهجا شده. مامان و علی در مرکز نمودارند، مراقبان همیشگی نفیسه. من تلاش میکنم حواسم به دختر کوچک نفیسه باشد، اما نفیسه خودش مراقب بچهاش است و فاطمه هم به فکر مادرش است و خودش را رسانده به مرکز نمودار. خالهها مراقب و همراه ماماناند و بابا حواسش به همه ماست. زوم دوربین را که از روی این چند نفر برداریم بقیه آدمها و نسبتهایشان هم وارد کادر می شوند و چرخه را شلوغتر میکنند. با وجود همه این شلوغیها آدمهای مرکز این چرخه ثابتاند. از همان اول آن جا بوده اند و بهایش را هم پرداختهاند.📖⬇️⬇️
پستهای تلگرام — شهروند اردکان
🔻شاخص کل بورس تهران ۱۲۶ هزار واحد افت کرد و به کف کانال ۵ میلیون واحد برگشت• ۱۵۰۸ میلیارد تومان از سهام، حق تقدمها و صندوقهای سهامی پول سهامداران حقیقی خارج شد این در حالیست که صندوقهای درآمد ثابت به سرعت در حال جذب پول حقیقیها و در آستانه ۱۰۰ میلیارد تومان شدن هستند• ۹۰ درصد بازار سرخپوش و ۲۵.۸ همت صف سنگین فروش سهام ایجاد شده است✅ @Ardakan_info
📸 وضعیت پروازها در آسمان منطقه✅ @Ardakan_info
📚 جلسه شرح غزلیات #سعدی✍ مدرس: #حسین_میهمان_پرست🔹زمان: یکشنبهها ساعت ۲۰💡مکان: خیابان حایری، کوچه جنب آبانبار، خانه تاریخی مظلومگروه سعدی خوانی اردکانگروه تلگرام: t.me/sadikhani_ardakan%DA%AF%D8%B1%D9%88%… ایتا: eitaa.com/joinchat/3493004834C8c57f74ad6 ┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄نظر گویند سعدی با که داریکه غم با یار گفتن غم نباشدحدیث دوست با دشمن نگویمکه هرگز مدعی محرم نباشد ┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄✅ @Ardakan_info
🔔 ایستگاه_تفکر📌 صلح، منطق قرآن است آقای سیدعلی خمینی!✍ #مجید_مرادی(قرآنپژوه و جامعهشناس) "سید علی خمینی: هرکس بخواهد مذاکره کند برای اینکه با آمریکا به صلح برسد او خائن است"مایه تأسف است که گوینده این کلمات نمیداند که مذاکره دو طرف جنگ اگر هدفی جز دست یابی به صلح داشته باشد اساسا بیهوده و وقت تلف کنیست و دوم این که قرارداد #صلح را با دشمن میبندند نه با دوست. اگر دشمن نباشد که اصلا صلح معنا ندارد و بین دوستان که جنگی و نزاعی نیست تا پای صلح به میان آید. میان زن و شوهر تا زمانی که رابطهشان بر پایه دوستی و مهربانی (جعل بینکم مودة ورحمة) است نیازی به صلح ندارند اما هنگامی که کدورت و تیرگی پدید آمد باید میانشان صلح برقرار کرد تا صفحه تیرگی زدوده شود. رابطه دو کشور مانند عراق و ایران هم ۸ سال عداوت آمیز و جنگی بود و دهها هزار نفر از دو طرف کشته شدند اما با همان رژیم بعثی صدام حسین هم به صلح رسیدیم و اسیران را تبادل کردیم و پای #مردم دو کشور به خاک یکدیگر باز شد. برخی رهبران سیاسی مانند صدام حسین و ترامپ احمقانه اقدام به تجاوز به خاک #ایران کردند و با مقاومت ملت و نظامیان ایران پی به خطای خود بردند و از در صلح در آمدند. به حکم قرآن «صلح بهتر است» حتی اگر احتمال بازگشت دشمن به جنگ را بدهیم باید با تقویت بنیه دفاعی خود او را در موقعیت صلح نگه داریم و به او بفهمانیم که اگر بازگردید ما هم باز میگردیم. (ان عدتم عدنا). سیدعلی خمینی صلح را با تسلیم یکی پنداشته است در حالی که صلح به معنای تسلیم نیست. با صدام حسین هم صلح کردیم اما هیچکدام تسلیم دیگری نشدیم. عراق و کویت هم صلح کردند اما کویت غرامتهای خود را هم گرفت. ایران هم باید بر دریافت غرامت و رفع محاصره و تحریم پای بفشرد. اگر سیدعلی خمینی هم یک روز، فقط یکروز، جنگ ایران و عراق را دیده بود میدانست که جنگ چقدر بد است. اجازه دهیم اکنون که در #جنگ شکست نخوردیم در #صلح برنده باشیم و در فضای صلح به دنیا بفهمانیم که در این دو جنگ اخیر هم دشمنان ما متجاوز بودهاند و کشورما مظلوم بوده است.🔚اکنون رئیسجمهور و رئیس مجلس و همه اعضای شعام دنبال صلح هستند و ملت ایران پشت آنان ایستاده است. چه کسی میتواند بگوید همه آنها خائنند؟! تفاهمنامه ایران و آمریکا هم به صلح نظر دارد و نه تداوم جنگ. سرنوشت ملت ایران را نباید در خطابهها به بیراهه برد. مگر دوباره قرار است تا رفع فتنه از همه جهان و تا آخرین نفر بجنگیم؟! اگر چنین است پس «انا لله و انا الیه راجعون»!♨️ چند نکته حاشیهای:١.مرحوم آیتالله روحالله خمینی نیز در جوانی و میانسالی سرِ پرشوری داشت، از فراز منبر فریاد میزد: «ای علمای اسلام، به داد اسلام برسید» و دیگران را به کنش و مقاومت فرا میخواند. اما سالها تجربه، مسئولیت اداره کشور و مواجهه با واقعیتهای سخت جنگ، او را در واپسین سالهای عمر به تصمیمی رساند که خود آن را «نوشیدن جام زهر» نامید. تصمیمی که نه از سر اشتیاق، بلکه از سر تشخیص ضرورت و مصلحت کشور اتخاذ شد. این مهمترین تفاوت دنیای شعار با دنیای مسئولیت است. تجربه بعلاوه مسئولیتپذیری انسان را به تصمیمهایی میرساند که در روزگار آرمانخواهی حتی تصورشان نیز دشوار بود!٢.در سیاست، میان کسی که پشت بلندگو ایستاده و کسی که مسئول امضای تصمیمهاست، فاصلهای عمیق وجود دارد. پشت بلندگو میتوان آرمانیترین شعارها را سر داد، اما در جایگاه تصمیمگیری، هر انتخاب با جان انسانها، اقتصاد، امنیت و آینده یک ملت گره میخورد. به همین دلیل، بسیاری از کسانی که هرگز مسئولیت سنگین اجرایی نداشتهاند، نسخههایی میپیچند که در عالم عمل دوام نمیآورد.٣. یکی از ریشههای ناکامیهای تاریخی ما همین است که فرهنگ سیاسیمان بیش از آنکه مسئولیت را تشویق کند، دنبال رو خطابه بوده و خطیب را تشویق کرده!خطیب هم، هیچگاه هزینه تصمیم سازیاش را نمیپردازد... اما سیاستمدار، فرمانده یا دولتمرد، باید پاسخگوی تکتک پیامدهای تصمیم خود باشد. به همین دلیل، در تاریخ معاصر ایران بارها دیدهایم کسانی که در مقام منتقد، رادیکالترین نسخهها را میپیچیدند، اما همانها وقتی خود در جایگاه تصمیم قرار گرفتند، به انتخابهایی رسیدند که پیشتر خودشان آن را نکوهش میکردند! ٤.جامعهای که این تفاوت را نفهمد، مدام شیفته کسانی میشود که هیچ مسئولیتی ندارند و مدام کسانی را که زیر بار مسئولیت ناچار به انتخابهای دشوارند (نوعا بین بد و بدتر)، به خیانت یا ترس متهم میکند.در چنین فضایی چرا بلندگو از تجربه معتبرتر نشود و چرا شعار، جای قضاوت مسئولانه را نگیرد؟ ✅ @Ardakan_info
#رهنمونانسانیّتِ انسان هرگز حتّى بهشت را با دستبند و زبانبند نپذیرفته است. ✍ #دکتر_محمدعلی_اسلامی_ندوشن✅ @Ardakan_info
به نام خدا 💚صبح میشود کنار عطر ریحانزندگی را میبوسمو روز و پنجره رابا مقداری از آفتابکه از کنار ابرها از آسمان میچکدستایش میکنممن هنوز هستم.#احمدرضا_احمدی✅ @Ardakan_info
