۲۸ مرداد و بنیانگذاری فرهنگ اعدام سیاسی در ایراندر تاریخ ایران حذف فیزیکی مخالف پدیده جدیدی نیست ام…
انتشار: 2026/08/18 16:25 UTCدریافت: 2026/08/19 07:15 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/19 07:15 UTC
۲۸ مرداد و بنیانگذاری فرهنگ اعدام سیاسی در ایراندر تاریخ ایران حذف فیزیکی مخالف پدیده جدیدی نیست اما اعدام گسترده آن هم در تاریخ مدرن ایران از ۲۸ مرداد آغاز شد در واقع ۲۸ مرداد سرآغاز استفاده از اعدام به عنوان یک ابزار جهت سرکوب سیستماتیک و تحمیل اختناق به جامعه بود . حتی در دوران پادشاهی محمدشاه و ناصرالدین شاه حذف قائم مقام و امیر کبیر با نوعی پنهانکاری همراه بود و محدود به خود این اشخاص شد ، پس از کودتای محمدعلی شاه و استبداد صغیر نیز صرفا ۴ نفر • میرزا جهانگیرخان صور اسرافیل (مدیر روزنامه صور اسرافیل)• ملکالمتکلمین (میرزا نصرالله بهشتی، خطیب و نماینده)• شیخ احمد روحالقدس (یا سلطانالعلمای خراسانی، مدیر روزنامه روحالقدس) —• قاضی ارداقی (یا قاضی قزوینی) و بعدها سید جمال واعظ اعدام شدند ، بعد از کودتای سوم اسفند هیچ کسی اعدام نشد و در کل دوره رضاشاه اگرچه ترور و حذف مغضوبان شاه درجریان بود ولی رضاشاه جز موارد استثنایی و معدود مانند : اعدام سرهنگ محمود پولادین و همدستانش (۱۳۰۶)و سموئل حییم (نماینده کلیمیان) و محسن جهانسوز از روی آوردن به اعدام خودداری کرداما پس از ۲۸ مرداد اعدام تبدیل به یک ابزار سرکوب گردید اعدام فاطمی به عنوان وزیر خارجه در تاریخ ایران بی نظیر بود و اعدام حدود ۵۰ نفر از توده ای ها و افسران سازمان نظامی حزب توده و حتی اعدام شخص غیر نظامی و شاعر و نویسنده مانند مرتضی کیوان نشان از آغاز عصر جدیدی از نهادینه سازی فرهنگ اعدام سیاسی در ایران می دهد فرهنگ یا بهتر بگوییم ضد فرهنگی که خیلی زود دامان بنیانگذاران خود را هم گرفت البته این اعدام ها به جز تداوم ترور و وحشت در اقداماتی مانند قتل فجیع کریم پور شیرازی بود .t.me/bahmanighajar

