«تیغ گل سرخ توحید» حبیب‌الله پیمان بر گلوی ملت ایران! امروز حبیب‌الله پیمان و همفکران پنجاه‌وهفتی‌ا…

دلار ۲۰۰ هزارتومانی؛ محصول نهایی اقتصاد پنجاه‌وهفتی!نه دلار دویست‌هزارتومانی و نه دلار هفت‌تومانی، هیچ‌کدام بی‌دلیل از آسمان بر زندگی ما نباریده‌اند؛ یکی نشانهٔ مصیبت، خمودگی و فروپاشی است و دیگری نشانهٔ ثبات، توسعه و پیشرفت.آنچه انقلابیون پنجاه‌وهفت بر سر ایران آوردند، جلوه‌های گوناگونی دارد؛ اما آشکارترین وبرخورنده‌ترین آن‌ها همین سقوط ارزش پول ملی است. گمان نکنید تمام مسئولیت این فاجعه فقط بر گردن جمهوری اسلامی است؛ جمهوری اسلامی صرفاً «وارث غالب» و صورت نهایی همان ائتلاف پنجاه‌وهفتی است اسلام‌گرایان، مجاهدین، فداییان و دیگر جریان‌های چپ، با وجود اختلاف‌های ظاهری، در دشمنی با سرمایه‌داری، مالکیت خصوصی، تولید ثروت، مصرف و اقتصاد بازار اشتراک داشتند. آنان پیش از به‌ دست‌‌گرفتن قدرت، مبانی نظری و اخلاقی این ویرانی را فراهم کرده بودند.باور ندارید؟ آثار محوری و بنیادین گروه‌های سیاسی مخالف شاه را بخوانیم. این‌ها بدیل آن چیزی بودند که محمدرضاشاه برای ایران می‌خواست و اراده و سیاست خود را در مسیر تحقق آن قرار داده بود.مثلاً مهم‌ترین اثر اقتصادی سازمان مجاهدین خلق، یعنی «اقتصاد به زبان ساده»، نوشتهٔ محمود عسکری‌زاده، از بنیان‌گذاران سازمان مجاهدین خلق و از مهم‌ترین تدوین‌کنندگان آموزش‌های اقتصادی این سازمان، را بخوانیم؛ یا «اقتصاد توحیدی»، نوشتهٔ ابوالحسن بنی‌صدر، از اعضای شورای انقلاب و نخستین رئیس‌جمهوری برآمده از انقلاب اسلامی؛ یا «اسلام و مالکیت در مقایسه با نظام‌های اقتصادی غرب»، نوشتهٔ محمود طالقانی، از رهبران مذهبی نهضت آزادی و یکی از روحانیان اثرگذار بر مجاهدین خلق؛ یا «برداشت‌هایی دربارهٔ مالکیت، کار و سرمایه از دیدگاه اسلام»، نوشتهٔ حبیب‌الله پیمان، از چهره‌های نهضت خداپرستان سوسیالیست و بعدها رهبر جنبش مسلمانان مبارز؛ یا «اصول علم اقتصاد»، نوشته و تلخیص عبدالحسین نوشین، از اعضا و چهره‌های فرهنگی حزب توده و از متون آموزش اقتصاد مارکسیستی در ایران؛ و نیز «اقتصاد سیاسی»، از متون آموزشی سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران، دربارهٔ مناسبات تولیدی پیشاسرمایه‌داری و سرمایه‌داری؛ و «روستا و انقلاب سفید: بررسی شرایط انقلابی روستاهای ایران»، محصول کار گروه مطالعات روستایی سازمان مجاهدین خلق.این‌ها را بخوانید و ببینید با چنین نگرش و نگاهی به توسعه، رفاه، اقتصاد و مانند این‌ها، آیا سرنوشتی جز دلار دویست‌هزارتومانی، قحطی و فاجعه باید در انتظار مردم ایران می‌بود؟✅@behzadmehrani77

تا سخن از اعتبار گذرنامهٔ ایرانی در دوران محمدرضاشاه می‌شود، عده‌ای پنجاه‌وهفتی، با لحنی به‌ظاهر بامزه، پیدا می‌شوند و با طعنه می‌پرسند: «حالا گذرنامه اعتبار داشت، اما مگر مردم پول داشتند به سفر خارجی بروند؟»بد نیست حال‌وروز آن دوران را از زبان محمد قاضی، مترجم نامدار ایرانی، بشنویم؛ کسی که پادشاهی‌خواه هم نبود. قاضی در خاطرات یک مترجم می‌نویسد که در سال ۱۳۴۸، چند ماه پس از مرگ همسرش، برای تسکین اندوه خود و دخترش در یک تور ۴۵روزه به شش‌هفت کشور اروپایی ثبت‌نام کرد.این سفر شامل پرواز میان کشورها، اقامت در بهترین هتل‌ها، صبحانه و ناهار، حمل‌ونقل شهری و بازدید از مکان‌های تاریخی و دیدنی بود و هزینهٔ آن برای هر نفر شش هزار تومان می‌شد؛ حتی امکان پرداخت اقساطی نیز وجود داشت.قاضی بیست سال بعد، با مقایسهٔ آن دوران با زمان نگارش خاطراتش، می‌نویسد هزینهٔ آن سفر مفصل، دیگر تنها به‌اندازهٔ هزینهٔ یک وعده ناهار یا شام برای شش‌هفت نفر در هتلی آبرومند بود:«آوخ! آوخ! چه بود و چه شد!»محمد قاضی اگر امروز زنده بود، چه می‌گفت؟منبع:محمد قاضی، خاطرات یک مترجم، نشر کارنامه، صص. ۳۶۷–۳۶۸.✅@behzadmehrani77

قیمت دلار امروز از مرز ۲۰۰،۰۰۰ تومان گذشت. امروز قیمت دلار ۲۸،۵۷۱ برابر زمانی است که جمهوری اسلامی به قدرت رسید.حاصل نزدیک به پنج دهه حاکمیت فساد و ناکارآمدی در جمهوری اسلامی فقر، فساد و ‌انزوا برای ملت ایران بوده است.تجربه این پنج دهه یک مسئله را برای همه روشن کرده است: در جمهوری اسلامی اصلاح ممکن نیست. قطار ایران در بهمن ۵٧ از ریل تمدن و پیشرفت خارج شد و امروز جمهوری اسلامی آن را با سرعت هرچه بیشتر به ته دره هدایت می‌کند.امروز وظیفه تک‌تک ایرانیان از جمله کارمندان دولت و بدنه اداری کشور این است که به هر شکل ممکن با اخلال در فعالیت‌های مخرب جمهوری اسلامی و‌ تضعیف آن زمینه برکنار کردن رژیم و‌ نجات ایران را فراهم کنند.@OfficialRezaPahlaviقیمت دلار امروز از مرز ۲۰۰،۰۰۰ تومان گذشت. امروز قیمت دلار ۲۸،۵۷۱ برابر زمانی است که جمهوری اسلامی به قدرت رسید.حاصل نزدیک به پنج دهه حاکمیت فساد و ناکارآمدی در جمهوری اسلامی فقر، فساد و ‌انزوا برای ملت ایران بوده است.تجربه این پنج دهه یک مسئله را برای همه روشن کرده است: در جمهوری اسلامی اصلاح ممکن نیست. قطار ایران در بهمن ۵٧ از ریل تمدن و پیشرفت خارج شد و امروز جمهوری اسلامی آن را با سرعت هرچه بیشتر به ته دره هدایت می‌کند.امروز وظیفه تک‌تک ایرانیان از جمله کارمندان دولت و بدنه اداری کشور این است که به هر شکل ممکن با اخلال در فعالیت‌های مخرب جمهوری اسلامی و‌ تضعیف آن زمینه برکنار کردن رژیم و‌ نجات ایران را فراهم کنند.@OfficialRezaPahlavi

برای پنجاه‌وهفتی‌ها، شاهزاده رضا پهلوی صرفاً یک «رقیب سیاسی» نیست. اقبال گستردهٔ مردم به پهلوی نیز تنها به معنای روی‌آوردن به یکی از رقبای سیاسی این جماعت نیست؛ بلکه سند زندهٔ شکست پروژه‌ای است که آنان بیش از چهار دهه از پذیرش مسئولیت آن گریخته‌اند. نام پهلوی، همان داوری تاریخی‌ای است که پنجاه‌وهفتی‌ها سال‌ها کوشیده‌اند از آن فرار کنند.✅@behzadmehrani77

«تیغ گل سرخ توحید» حبیب‌الله پیمان بر گلوی ملت ایران!امروز حبیب‌الله پیمان و همفکران پنجاه‌وهفتی‌اش، انقلاب ۵۷ را انقلابی برای «آزادی» و «دموکراسی» معرفی می‌کنند؛ انقلابی کبریایی که هر گردی هم بعدها بر دامانش نشست، نه حاصل اندیشه‌ها و عملکرد انقلابیون، بلکه یکسره نتیجهٔ بدخواهی بدخواهان و انحراف از مسیر اصلی و آرمان‌های آن بود!حبیب‌الله پیمان در سال‌های منتهی به انقلاب و ماه‌های پس از آن، به‌عنوان یک انقلابی سوسیالیست و مخالف شاه، در پی چه نوع «آزادی» و «دموکراسی» بود؟پیمان در سخنرانی «شرایط پیروزی انقلاب» می‌گوید:«باید تمام سرمایه‌داران را گرفته و سرمایه‌هایشان را مصادره کنیم.» (۱)او سپس نسخهٔ اقتصادی خود را توضیح می‌دهد: بیرون‌راندن مالکان از زمین، واگذاری زمین به دهقان و کارخانه به کارگر، دوبرابرکردن ساعات کار و کاهش مصرف عمومی.پیمان می‌گوید کارگر باید به‌جای ۸ ساعت، ۱۶ ساعت کار کند؛ به‌جای هفت روز، بیش از دو روز در هفته گوشت نخورد، مصرف خود را کاهش دهد و جز آنچه خود تولید کرده است، مصرف نکند. (۱)پیمان سپس خواهان پایان‌دادن به «صبر انقلابی» می‌شود و شرط پیروزی را مبارزه‌ای «قهرآمیز و دائم» و برخوردی «خشن و قاطع» معرفی می‌کند. (۲)حبیب‌الله پیمان همچنین خواهان الغای مالکیت خصوصی بر زمین و رهایی زحمتکشان از سلطهٔ صاحبان سرمایه بود. او در تشریح انقلاب مطلوب خود می‌نویسد که نهضت باید از راه جنگ مسلحانه قدرت را به دست گیرد، «هیئت حاکمهٔ نمایندهٔ طبقات استثمارگر را نابود و درهم بشکند» و الغای مناسبات پیشین را اعلام کند. (۳)پیمان حتی پیامبر اسلام را کسی می‌داند که «تمام روابط کهنهٔ نظام مبتنی بر مالکیت خصوصی را زیر پا می‌گذارد.» (۴) او ممنوعیت خریدوفروش زمین و خانه و منع اجاره را نه اصلاح، بلکه «تغییری بنیادی و انقلابی» معرفی می‌کند.پیمان در توصیف حکومت اسلامی مورد نظرش می‌گوید که این حکومت می‌تواند «مازاد بر احتیاج» مردم را از آنان بگیرد و مصادره کند:«حکومت اسلامی حق گرفتن مازاد را دارد و در صورت امتناع، زور به کار می‌برد.»سپس تصریح می‌کند مقدار مصادره تابع تشخیص حکومت است و حاکم می‌تواند تا «همه اموال اضافی» شخص را بگیرد. (۵)یعنی نه‌تنها ابزار تولید، بلکه حتی میزان «احتیاج» هر فرد نیز باید با معیار حکومت تعیین شود؛ حکومت هم مجاز است باقی دارایی او را با زور بگیرد.پیمان می‌نویسد انباشت ثروت جز با تجاوز، زور، بهره‌کشی و محروم‌کردن دیگران ممکن نیست؛ بنابراین ثروتمندان و سرمایه‌داران برای حفظ اموال خود ناگزیر به قلدری، استبداد، جنایت و آدمکشی کشیده می‌شوند. (۶)پیمان بارها در نشریهٔ امت خواهان برپایی اردوگاه‌های کار اجباری می‌شود. او بعدها نیز از اصل اندیشه‌اش عقب ننشست و توضیح داد سرمایه‌داران باید به مزرعه و کارخانه فرستاده شوند؛ چون از دسترنج مردم خورده‌اند، «انگل و فاسد» شده‌اند و «کار جوهرشان را صیقل می‌دهد و آنان را انسان می‌کند.»پیمان در شمارهٔ ۱۹ نشریهٔ امت می‌پرسد چرا پس از انقلاب هنوز حتی یک سرمایه‌دار را «دراز» نکرده‌اند:«چرا در این انقلاب حتی یک نفر ــ آری فقط یک نفر ــ سرمایه‌دار، زمین‌خوار و یا رباخوار را دراز نکردند؟»پیمان در شمارهٔ ۳۷ نشریهٔ امت از حکومت اسلامی می‌خواهد که «سرمایه‌داران دزد و وابسته» را «به دست تیغ قصاص بسپارند.» (۷)پیمان می‌گوید هر کس با این نظرات مخالف است و «مانع خلع ید قطعی از سرمایه‌داران دزد، مالکان، رباخواران و مفسدان» باشد، «در هر لباس و در هر موضع… ضد انقلاب و ضد اسلام است.» (۸)یعنی مخالفت با مصادره دیگر یک اختلاف اقتصادی نیست؛ مخالف از حوزهٔ سیاست و حتی اسلام اخراج می‌شود. این زبان عملاً مقدمهٔ حذف حقوقی و فیزیکی مخالف است.حبیب‌الله پیمان که امروز دم از آزادی‌خواهی انقلابیون ۵۷ی می‌زند، نخستین وظیفهٔ انقلاب پس از کسب قدرت را سرکوب ضدانقلاب، محو پایگاه‌های نظام پیشین و استقرار قدرت انقلابی می‌داند. او در مورد برگزاری انتخابات می‌گوید مراجعه به آرای مردم و انتخابات ریاست‌جمهوری و مجلس باید پس از سرکوب ضدانقلاب انجام گیرد. (۹)این همان الگوی کلاسیک حکومت‌های توتالیتر است: ابتدا مخالفان را حذف می‌کنیم، سپس میان باقی‌ماندگان «انتخابات آزاد» برگزار می‌کنیم.پیمان اما سال‌ها پس از انقلاب اسلامی، هنگامی که تشت رسوایی‌شان از بام افتاده است، تلاش می‌کند انقلاب اسلامی و خواسته‌های انقلابیون را «استقلال، آزادی، برابری و…» معرفی کند.پیمان می‌گوید که «انقلاب تمام نشده و روح انقلاب تداوم دارد.» (۱۰)پیمان، مانند همهٔ انقلابیون پنجاه‌وهفتی، دروغ می‌گوید!دروغ می‌گویند که اینها در ضدیت با حکومت شاه به دنبال آزادی، حقوق بشر و دموکراسی بودند.✅@behzadmehrani77

محمود دولت‌آبادی دربارهٔ هاروکی موراکامی، نویسندهٔ ژاپنی، در گفت‌وگویی با لیلی گلستان می‌گوید: «من هم موراکامی را دوست ندارم. مدام دارد مجیز آمریکا را می‌گوید و کشور خودش را نکوهش می‌کند. یک تکه‌اش را خواندم و دیگر ادامه ندادم.» (۱) این جملات پیش و بیش از…منابع۱) لیلی گلستان، در پس آینه؛ گفت‌وگو با محمود دولت‌آبادی و خانواده‌اش، نشر چشمه، ۱۴۰۴.۲) ماهنامهٔ مهرنامه، شمارهٔ ۴۳، گفت‌وگو با محمود دولت‌آبادی.۳) محمود دولت‌آبادی، یادداشت در سوگ قاسم سلیمانی، روزنامهٔ ایران، ۱۴ دی ۱۳۹۸.۴) گفت‌وگوی رادیوفردا با محمود دولت‌آبادی دربارهٔ قاسم سلیمانی و اعتراضات آبان، ۱۴ دی ۱۳۹۸.۵) خبرگزاری ایسنا، «موضع دولت‌آبادی دربارهٔ سردار سلیمانی»، ۱۵ تیر ۱۴۰۰.۶) خبرگزاری ایسنا، «محمود دولت‌آبادی کشتار غزه را محکوم کرد»، ۱۳ دی ۱۳۸۷.۷) وب‌سایت فرارو، «انتقاد دولت‌آبادی از خون‌پاشی در غزه»، گزارش سخنان او در مراسم ۱۶ مرداد ۱۳۹۳.۸) روزنامهٔ اعتماد، گفت‌وگو با محمود دولت‌آبادی دربارهٔ شرکت در ضیافت افطار حسن روحانی، خرداد ۱۳۹۷.✅@behzadmehrani77