آدم‌ها فکر می‌کننداگر یک بار دیگر متولد شوند،جور دیگری زندگی می‌کنند،شاد و خوشبخت و کم اشتباه خواهن…

🔵🔴 #شاهنامه_فردوسی باعث وحدت ملی ایرانیان پس از اسلام شدروانشاد پرویز ناتل خانلری ادیب سرشناس از مفهوم ایرانی بودن میگوید#آموزنده@bestdiplomacy

🔵🔴 افول روشنفکران💥بررسی تحولات مرجعیت فکری در گفت‌وگو با سبحان یحیایی✍🏻 مینا علیزاده/ نویسنده نشریه 🔹امروز دیگر شهرت تنها به بازیگران سینما، مجریان تلویزیون یا هنرمندان محدود نمی‌شود. فاصله میان سلبریتی و اینفلوئنسر از بین رفته و افرادی در فضای عمومی ظهور کرده‌اند که فقط به‌واسطه امکان تولید مستمر محتوا و حضور مداوم در شبکه‌های اجتماعی، به چهره‌های شناخته‌شده تبدیل می‌شوند. بنابراین با تغییر ماهیت فضای عمومی مواجه هستیم. اگر هم بپذیریم که روشنفکران در گذشته دارای نوعی مرجعیت بوده‌اند، امروز این مرجعیت کمرنگ‌تر شده است. بااین‌حال همچنان نمی‌توان از پایان کامل آن سخن گفت. هنوز نیروهایی در فضای روشنفکری فعالیت می‌کنند و اثرگذاری‌های جدی دارند. هرچند بسامد و میزان نفوذ آنان نسبت به گذشته کاهش یافته است. 🔹در مورد اعتماد عمومی باید گفت که این مسئله کاملاً اثرگذار است. نهادهایی مانند دانشگاه یا بوروکراسی نیز با کاهش اعتماد عمومی مواجه شده‌اند. برای نمونه اگر امروز میزان اقبال به دانشگاه را با دهه‌های گذشته مقایسه کنیم، به‌روشنی می‌بینیم که این اقبال کاهش یافته است. جامعه دیگر مانند گذشته به دانشگاه امید ندارد و آن را نهادی نمی‌داند که بتواند نقشی را که از آن انتظار می‌رود، ایفا کند. این مسئله دو بعد دارد. نخست اینکه دانشگاه دیگر در حوزه تولید فکر و ارائه ایده‌های تازه آن میزان رضایت را برای دانشجویان ایجاد نمی‌کند که احساس کنند با ورود به دانشگاه با افق‌های فکری جدید مواجه شده‌اند.🔹روشنفکر یا مولد فکر حامل یک نظام معنایی منسجم است و در چهارچوب یک دستگاه معرفتی مشخص فعالیت می‌کند، درحالی‌که چنین ویژگی را نمی‌توان به‌طور کلی به اینفلوئنسرها یا سلبریتی‌ها نسبت داد. در جریان روشنفکری می‌توان نوعی مسئولیت اجتماعی و تعهد به ایده‌ها را مشاهده کرد. ویژگی که الزاماً در میان سلبریتی‌ها و تولیدکنندگان محتوا وجود ندارد. امروز ممکن است هر فردی فارغ از پیشینه فکری یا جایگاه معرفتی خود درباره اخلاق، سیاست، فرهنگ یا مسائل اجتماعی اظهارنظر و ایده‌هایی را به جامعه عرضه کند. ممکن است این فرد یک بازیگر، خواننده، فوتبالیست یا هر چهره شناخته‌شده دیگری باشد. مسئله این نیست که چه کسی سخن می‌گوید، مسئله آن است که آیا او به یک نظام فکری منسجم متصل است یا خیر.🔹اگر بخواهیم توضیح دهیم که چرا نسل جدید بیش از روایت‌های کلان به روایت‌های شخصی و تجربه‌های زیسته گرایش پیدا کرده است، به نظر من پاسخ را باید بیش از هر چیز در تحولات تکنولوژیک و تغییرات نسلی جست‌وجو کرد، نه در ناتوانی روشنفکران. اگر امروز هم صورتی از روشنفکری بخواهد ظهور پیدا کند، ناچار است فرم متناسب با زمانه خود را پیدا کند و احتمالاً این فرم در همین روایت‌های شخصی و تجربه‌های زیسته متجلی خواهد شد. درست است که امروز ممکن است افراد کمتر به سراغ آثاری مانند «در جست‌وجوی زمان ازدست‌رفته» مارسل پروست یا «صد سال تنهایی» گابریل گارسیا مارکز بروند و اساساً میل به خواندن رمان‌های بلند کاهش یافته باشد، اما این تغییر فقط به حوزه کتاب محدود نیست و در عرصه‌های دیگر نیز مشاهده می‌شود.#تجارت_فردامتن کامل گفت‌وگو را اینجا مطالعه کنید.T.me/bestdiplomacy

🔵🔴 آیا خفه‌کردن اقتصادی ایران موفق خواهد شد؟📄 یادداشت | جان جی. مرشایمر/نظریه پرداز واقع گرایی تهاجمی این یادداشت به بررسی سیاست «فشار اقتصادی حداکثری» دولت ترامپ علیه ایران می‌پردازد و استدلال می‌کند تلاش آمریکا برای منزوی‌کردن کامل اقتصاد ایران و وادارکردن تهران به پذیرش خواسته‌های واشنگتن، احتمالاً به نتیجه مطلوب نخواهد رسید. راهبرد جدید آمریکا دو بخش دارد: نخست محاصره ایران که از ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶ آغاز شده و دوم قطع تقریباً تمام روابط اقتصادی ایران با سایر کشورها برای ایجاد انزوای کامل اقتصادی. در این تحلیل، اضافه‌شدن بخش دوم نشانه‌ای از آن دانسته شده که محاصره به‌تنهایی نتوانسته هدف موردنظر واشنگتن را محقق کند. نویسنده معتقد است آمریکا در تلاش برای شکستن ایران موفق نخواهد شد؛ زیرا تهران این وضعیت را یک تهدید وجودی تلقی می‌کند و حاضر است پیش از پذیرش امتیاز یا شکست، هزینه‌های بسیار سنگینی را تحمل کند. تجربه سال‌های گذشته نیز نشان داده ایران توانایی مقاومت در برابر فشارهای شدید اقتصادی و سیاسی را دارد.یکی از موانع اصلی سیاست آمریکا، ناتوانی واشنگتن در قطع کامل روابط اقتصادی ایران با جهان است. چین به‌عنوان بزرگ‌ترین شریک تجاری ایران، روسیه و پاکستان احتمالاً روابط اقتصادی خود با تهران را حفظ خواهند کرد و حاضر نیستند به‌طور کامل از سیاست آمریکا پیروی کنند. این تحلیل همچنین به نقش امارات اشاره می‌کند و می‌نویسد اگرچه ابوظبی کاهش روابط اقتصادی با ایران را دنبال می‌کند، اما تهران ممکن است در واکنش از ابزار نظامی برای تحمیل هزینه به امارات استفاده کند. در این یادداشت هشدار داده می‌شود اگر فشار اقتصادی آمریکا به مرحله‌ای برسد که ایران احساس کند با خطر فروپاشی مواجه است، تهران ممکن است به جای عقب‌نشینی، دامنه درگیری را افزایش دهد و حملات گسترده‌تری علیه کشورهای منطقه انجام دهد؛ اقدامی که می‌تواند پیامدهای جدی برای اقتصاد جهانی داشته باشد. از نگاه نویسنده، مشکل اصلی سیاست خفه‌کردن اقتصادی این است که اجرای آن به زمان طولانی نیاز دارد، اما آمریکا چنین فرصتی ندارد. شکنندگی اقتصاد جهانی و نزدیک‌شدن انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، فشار برای پایان سریع‌تر بحران را افزایش می‌دهد.در نهایت، این تحلیل می‌پرسد اگر ترامپ حاضر به پذیرش خواسته‌های ایران نباشد و گزینه نظامی نیز در دستور کار نباشد، واشنگتن چه مسیر دیگری در اختیار دارد. از این منظر، فشار اقتصادی اکنون به ابزار اصلی آمریکا برای تغییر رفتار تهران تبدیل شده است. جمع‌بندی یادداشت این است که سیاست فشار حداکثری ممکن است در بلندمدت هزینه‌هایی برای ایران ایجاد کند، اما موفقیت آن نیازمند زمان، همراهی گسترده بین‌المللی و تحمل پیامدهای اقتصادی است؛ شرایطی که تحقق آن برای آمریکا آسان نیست./فوکوسT.me/bestdiplomacy

🔵🔴 ظهور «تهدید ترکیه» در گفتمان امنیتی اسرائیل📄 مرکز مطالعات اسرائیل (مدار) مرکز مطالعات اسرائیل (مدار) در گزارشی معتقد است پس از کاهش تهدید محور ایران، گفتمان سیاسی و امنیتی اسرائیل به‌تدریج در حال معرفی ترکیه به‌عنوان «تهدید راهبردی بعدی» است. اظهارات اخیر برخی مقام‌های اسرائیلی درباره احتمال اقدام نظامی ترکیه علیه اسرائیل، نشانه‌ای از تغییر تمرکز تل‌آویو در تعریف دشمنان منطقه‌ای ارزیابی شده است. این گزارش می‌نویسد در ادبیات سیاسی اسرائیل، ترکیه با تعابیری مانند «ایران جدید» و «تهدید راهبردی بعدی» توصیف می‌شود؛ رویکردی که می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری نگاه تقابلی جدید میان تل‌آویو و آنکارا در چارچوب تغییر موازنه قدرت منطقه‌ای باشد. به باور نویسندگان، بخشی از این تهدیدانگاری جدید به نیاز داخلی اسرائیل برای حفظ انسجام اجتماعی بازمی‌گردد. از نگاه این مرکز، جامعه اسرائیل پس از سال‌ها زندگی با مفاهیمی مانند «خطر وجودی» و «تهدید دائمی»، با شکاف‌های اجتماعی و سیاسی عمیقی مواجه است و تعریف یک تهدید خارجی جدید می‌تواند به انسجام‌بخشی داخلی کمک کند. این گزارش ترکیه را به چند دلیل به محور نگرانی‌های جدید اسرائیل مرتبط می‌داند: حضور نظامی آنکارا در سوریه، رشد صنایع دفاعی و قدرت دریایی ترکیه، روابط نزدیک با حماس، مخالفت با سیاست‌های اسرائیل در غزه، روابط با آمریکا و ناتو و همچنین بهبود روابط ترکیه با کشورهایی مانند مصر، پاکستان و عربستان. از نگاه مرکز مطالعات اسرائیل، تل‌آویو این تحولات را چالشی برای نفوذ منطقه‌ای خود می‌بیند؛ به‌ویژه پس از شکل‌گیری همکاری‌های دفاعی جدید میان کشورهای منطقه که می‌تواند موازنه‌های امنیتی خاورمیانه را تغییر دهد. بااین‌حال، گزارش تأکید می‌کند اسرائیل در مواجهه با ترکیه با محدودیت‌هایی روبه‌رو است. برخلاف برخی دشمنان منطقه‌ای، استفاده از همان تاکتیک‌های گذشته علیه آنکارا آسان نیست؛ زیرا حمله به نیروها یا پایگاه‌های ترکیه در سوریه می‌تواند خطر درگیری با یک قدرت منطقه‌ای بزرگ را به همراه داشته باشد. همچنین تلاش اسرائیل برای محدودکردن روابط تسلیحاتی ترکیه یا تقویت اتحاد با رقبای منطقه‌ای آنکارا، ممکن است از سوی ترکیه به‌عنوان تلاش برای مهار و محاصره این کشور تلقی شود. جمع‌بندی گزارش این است که اسرائیل معتقد است ابزارهایی که پیش‌تر در برابر دیگر رقبای منطقه‌ای به کار گرفته، در مواجهه با ترکیه کارایی کمتری خواهد داشت؛ زیرا آنکارا از ظرفیت نظامی، جایگاه بین‌المللی و شبکه روابط منطقه‌ای متفاوتی برخوردار است./فوکوسT.me/bestdiplomacy

🔵🔴#هانا_آرنت از چگونگی قرار گرفتن اطاعت جای #وجدان می گویدزیبایی در گیرایی کلام ارزشمند او این است که از هوش مصنوعی استفاده شده است تا حس کنیم هم اکنون درحال سخن گفتن است#بسیار_آموزنده#آیشمن@bestdiplomacy

🔵🔴وزیر خارجه اسرائیل: تنش با ترکیه به نفع ما نیستوزیر خارجه اسرائیل:🔹تشدید تنش با ترکیه به نفع ما نیست.🔹هرگز احداث پایگاه نظامی ترکیه در خاک سوریه یا ورود نظامیان ترکیه به جنوب آن را نخواهیم پذیرفت.🔹نمی توان اظهارات اردوغان را نادیده گرفت، ولی ما به دنبال تشدید تنش نیستیم!🔹ما راهکارهای دیپلماتیک را با ترکیه ترجیح می دهیم، در صورتی که بتوانیم./جهان فوریT.me/bestdiplomacy