🌴🕋🕌5⃣1⃣زندگانی پیامبر اسلامﷺ ﴿۱۵﴾اوضاع طبیعی جزیرهٔ العربو ساکنان آن: طبیعت صحرایی، بر شبه جزیره غل…
انتشار: 2026/06/24 13:44 UTC
🌴🕋🕌5⃣1⃣زندگانی پیامبر اسلامﷺ ﴿۱۵﴾اوضاع طبیعی جزیرهٔ العربو ساکنان آن: طبیعت صحرایی، بر شبه جزیره غلبه دارد و بنابر عوامل طبیعی و حوادث ژئولوژی و موقعیت جغرافیایی، خشکی و خشکسالی در آن امری طبیعی است، به همین دلیل در گذشته و حال تعداد ساکنان آن کم بوده و جوامع متمدن و حکومتهای بزرگ و مرکزی در آن به وجود نیامده است ۔به علت بادیهنشینی و علاقه شدید به انزوا و نبردهای قبیلهای بود که تمدن و شهر نشینی فقط به مناطقی منحصر شد که در آنجا باران به اندازه کافی میبارید، و چشمههای آب وجود داشت یا حفر چاه به آسانی امکان پذیر بود، از این جهت میتوان گفت که زندگی در شبه جزیره مرهون آب بود، کاروانها به هرکجا که آب وجود داشت میرفتند، طبیعت، عربهای پراکنده را به سوی مناطق آباد و سرسبز سوق میداد، البته آنها مانند کشاورزان در یک منطقه متمرکز نمیشدند، بلکه تا زمانی در یک منطقه اقامت میکردند که آب و علوفه حیوانات شان به آسانی میسر میشد، در غیر این صورت کوچ کرده، راهی منطقه جدیدی میشدند، و به همین دلیل زندگی شان با سخت کوشی و مقاومت همراه بوده است ۔اجتماعشان شکل قبیلهای داشت، برای یک فرد بادیه نشین، قبیله، هم حکومت بود و هم ملیّت ۔زندگی قبیلهای استراحت و استقرار نداشت ۔ این طرز زندگی فقط با منطق زور آشنا بود و نه تنها برای خود مردم قبیله باعث زحمت میشد، بلکه برای کسانی که در مجاورتشان در شهرها سکونت داشتند، رنج فراوانی را به همراه داشت ۔ قبایل پیوسته با هم در حال نبرد و پیکار بودند و هر گاه فرصت میبافتند به آبادیهای متمدن حمله میبردند ۔امّا عربها از یک نظر بسیار مخلص و پایبند به آداب و رسوم قبیلهای بودند، حق میهمان نوازی را ادا میکردند، به پیمانهای جنگی وفادار بودند و هرچه در عرف آنان رواج داشت، خود را به آن مقید میدانستند؛ اینها از جمله ویژگیها و ارزشهایی هستند که ادبیات، اشعار و ضرب المثل های عربی به آن گواهی میدهند ۔عربها علاقه مند به مساوات و برابری و دوستدار آزادی و واقع بین بودند، قاطعیت و صراحت گویی را دوست میداشتند و از کارهای پست و مبتذل پرهیز میکردند، آنان به زندگی بدوی خود نه تنها راضی بودند بلکه به آن افتخار هم میکردند، هر چند این زندگی دارای سختی و مشکلات فراوانی بود؛ البته ارتباطشان با مذهب ضعیف بود و بیشتر به رسوم آبایی و فامیلی معتقد بودند؛ در زمینه اخلاق پایبند صفاتی بودند که آن را مروت (جوانمردی مردانگی) مینامیدند و در اشعار و ادبیات خود به وفور از آن یاد میکردند ۔