🍃🌸|•#آیه_و_تفسیر •|🌸🍃❐ قال الله ﷻ ::﴿وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّث ﴾🌷 سورة الضحى «١١»«و نعمت…
انتشار: 2026/07/16 11:15 UTC
🍃🌸|•#آیه_و_تفسیر •|🌸🍃❐ قال الله ﷻ ::﴿وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّث ﴾🌷 سورة الضحى «١١»«و نعمتهای پروردگارت را بازگو کن [و سپاس گزار]».✿ تفاوت بین سخن گفتن از نعمتهای خدا و فخرفروشی به آنها این است که کسی که از نعمت سخن میگوید، صفات بخشنده - سخاوت و بخشندگی محض او - را بیان میکند. با آشکار کردن و سخن گفتن از نعمت، او را ستایش و سپاس میگوید و از هر آنچه که او عطا کرده است، سخن میگوید.✿ هدف او از انجام این کار، آشکار کردن صفات خدا، ستایش و ستایش او و الهام بخشیدن به روح برای طلب از او - و فقط او - و در عین حال پرورش عشق و امید به اوست. بنابراین، او با آشکار کردن، گسترش و سخن گفتن از نعمتهای او به سوی خدا روی میآورد.✿ اما فخرفروشی به نعمتها، شامل استفاده از آنها برای سروری بر دیگران و نشان دادن برتری - نشان دادن خود به عنوان قدرتمندتر و بزرگتر از آنها - است. این مستلزم تسلط بر آنها، برده کردن قلبهای آنها و وادار کردن آنها به ارائه احترام و خدمت است.نعمان بن بشیر میگوید: «شیطان دامها و تلههایی دارد؛ از جمله دامها و تلههای او سوءاستفاده از نعمتهای خدا، تکبر بر بندگان خدا و فخرفروشی به نعمتهای خدا برای غیر خدا است.»✿ اگرچه ستایش خداوند به خاطر نعمتی ویژه که به یکی از بندگانش ارزانی داشته، کاری پسندیده است، اما چنانچه بیم آن رود که این کار به پیامدهای زیانباری همچون حسادت، کینهتوزی یا امثال آن بینجامد، شایسته است فرد از ذکر آن نعمت خاص خودداری ورزد و در عوض، خداوند را آنگونه که شایسته اوست، به پاس نعمتهای عامی که به آن شخص و دیگران عطا فرموده، ستایش کند.ـــــــــــــــــــــ📜〖 كتاب الروح _ ابن القيم (312) 〗