وایکینگها در هندوستاندیوید هچر چیلدِرس، کاوشگر آمریکایی، مینویسد: «یکی از کهنترین نژادهای آسیا،…
انتشار: 2026/06/22 20:16 UTC
وایکینگها در هندوستاندیوید هچر چیلدِرس، کاوشگر آمریکایی، مینویسد: «یکی از کهنترین نژادهای آسیا، ناگاها بودند؛ مردمی دریانورد که با کشتیهای مارگون خود، به سان ناوهای اژدهاوار وایکینگها، دریاها میپیمودند و به بازرگانی میپرداختند.»واژهی وایکینگ به پیشهی رخنه کردن در رودها و خلیجهای کوچک که «ویک» خوانده میشدند، اشاره دارد. این کار، گاه برای تاراج مردمان بیخبر و بیسازوبرگ دهکدهها بود و گاه برای برپایی دادوستد با آنان. کشتیهای وایکینگها به گونهای بیمانند ساخته شده بودند تا با پاروهایشان، سرعت بسیاری داشته باشند. این کشتیها هم در آبهای درونبومی و هم در دریاهای آزاد به خوبی راه میسپردند. وایکینگها نه تنها در دریانوردی چیرهدست بودند، که در بسیاری از کشورهای اروپایی و مدیترانهای نیز آبادیها و پایگاههای بازرگانی درونسرزمینی برپا کردند. دیری نپایید که آنها به کرانههای هندوستان دست یافتند؛ از دریای سیاه و دریای سرخ به سوی اقیانوس هند در گذرگاهی روانه میشدند که اتیوپیان، رومیان و فنیقیها نیز از آن بهره میبردند و به «راه بازرگانی ولگا» نامآور بود.مدیترانه از رهگذر آبراههای از رود نیل به دریای سرخ میپیوست که دستکم سههزار سال پیش از کانال سوئز ساخته شده بود. رومیان بارها با وایکینگها آمد و شد داشتند؛ گاهی به نیکی و گاهی نیز چندان به یادماندنی نبود. ایزدان هندو همانندی شگفتانگیزی با ایزدان اسلاو دارند، حتی تا به نامهایشان. ایزد اسلاو، وِلِس (ایزد شبانان و یک مار بزرگ)، با والای ودایی همانندی دارد؛ همان ناگای (مار) هندو که در ریگودا از آن نام رفته است.«والهالا» برگرفته از «وال»، سرای ایزدان در اسطورهشناسی نوردیک است که اودین بر آن فرمان میراند. هماین، در نوشتارهای ودایی به «شامبالا» دگرگون میشود. شامبالای بودایی همان «شانگریلا» است، و از اسطورهی کهنتر هندوی کَلکیِ شامبالا ریشه گرفته که در مهابهارته و پوراناها یافت میشود.همچون پیشگوییهای فرجامشناختی (برای نمونه، مکاشفات کتاب مقدس)، دربارهی چیستی، چگونگی، کجایی و چرایی بازپیداییِ اوتاره کَلکی، دیدگاههایی پراکنده در میان است. نگارهی پرآوازهی این اوتاره، سوارکاری است بر اسبی سپید، که به یکی از چهار سوار آخرالزمان میماند...👇🏽t.me/ArghouLegacy




