.قند پارسی در جشنواره موسیقی تومارولند بلژیک۲۷ امرداد ۱۴۰۵#محمود_فاضلی_بیرجندی جشنواره رقص و موسیقی…

.خام‌کاری‌های فرمانروایان ایران سبب حمله چنگیز شد ۲۹ امرداد ۱۴۰۵#محمود_فاضلی_بیرجندی چنگیز در آغاز امر مطلقاً قصد حمله به ایران نداشت. او به سلطان محمد خوارزمشاه پیغام داد: من پادشاه مشرقم و تو پادشاه مغرب. میان ما عهد مودت و محبت و صلح مستحکم باشد. تجار و کاروان‌ها بیایند و بروند و ظرایف و بضاعت که در ولایت من باشد بر تو آرند، و آن بلاد تو همین حکم را دارد. پس قافله عظیم تجاری با هدایای بسیار به جانب سلطان محمد خوارزمشاه روان کرد. در میانه هدایا که فرستاد قطعه‌ای زر بود به اندازه گردن شتری، و ۵۰۰ شتر بار زر و نقره و حریر و ابریشم و طرایف چین. چون آن قافله عظیم به اترار رسید امیر اترار، معروف به غایرخان، غدر کرد و از محمد خوارزمشاه اجازت خواست و جمله تجار و همراهان و فرستادگان آن قافله عظیم را به طمع آن زر و نقره به قتل رسانید. چنانکه هیچ یک از آنان خلاص نیافتند. الا یک شتربان که در حمام بود. در آن وقت از راه گلخن خود را بیرون انداخت و از راه بیابان به بلاد چین باز رفت و چنگیز خان را از آن غدر امیر اترار اعلام داد. اگر در آن هنگام مردم مدبری در ایران حکومت می‌کردند مسلماً از اندیشه چنگیزخان بهره می‌بردند و جلوی یک فاجعه هولناک تاریخی را می‌گرفتند. لیکن متاسفانه دولت فاسد خوارزمشاهی با امرا و سپاهیان غارتگر قتال خود و همچنین با فسادی که در خاندان حکومتی وجود داشت شایسته درک چنین موقع دشوار و مهمی نبود و با خام‌کاری‌های خود چنگیز را وادار به حمله بر ممالک ایران کرد.- طبقات ناصری. منهاج سراج. ج دویم. ص ۶۵۰ و ۶۵۱.- تاریخ ادبیات در ایران. دکتر ذبیح‌الله صفا.ج سیم. بخش اول. ص ۶.t.me/dejnepesht4000

.گرامی باد یاد انبوه هم‌میهنانی که در سینما رکس آبادان سوزانده شدند!۲۸ امرداد ۱۴۰۵#محمود_فاضلی_بیرجندیhttps://t.me/dejnepesht4000

. مصدق از نظر داریوش همایونمصدق به نظر من دو تا اشکال اساسی داشت. یکی اینکه به اندازه کافی سر از مسائل یک جامعه قرن بیستمی در نمی‌آورد و آشنا نبود با مسائل دنیای امروز. نه با سیاست‌های خارجی. نه دنیا را خوب می‌شناخت، نه نیازهای جامعه ایران را خوب می‌شناخت. حتی برنامه اصلاحی که در سال آخر نخست‌وزیریش شروع کرد به اجرا که بسیار بسیار برنامه ملایم کمرنگی بود به اصطلاح، زیر فشار عناصر دیگری مثل خلیل ملکی و غیره انجام گرفت. خودش اصلا هیچ تصوری در این مسایل نداشت. به نظرش کافی بود که دموکراسی باشد و بس. اما عیب دومش این است که حقیقتاً از لحاظ خلق و خو چندان دموکرات هم نبود و با اینکه طرفدار دموکراسی بود ولی در عمل کارهایی کرد که به هیچ وجه دموکراتیک نبودند و امر خودش را بسیار ضعیف کرد روی این موضوع. بستن مجلس، اختیار قانونگذاری را از مجلس گرفتن، انتخابات را ناتمام گذاشتن، دست زدن به رفراندوم که اصلاً توی قانون اساسی ما پیش بینی نشده، تمام این مدت با حکومت نظامی مملکت را اداره کردن، رفتار بسیار آمرانه که با وزرایش داشت و با همکارانش داشت و هیچ شخصیتی نمی‌توانست دور و برش دوام بیاورد. از نظر اداری مدیر خوبی نبود. بیشتر یک رهبر توده‌ای بود و این محدودیت‌ها سرانجام سبب شکست و ناکامی‌اش شد. - از گفت‌وگوی دکتر داریوش همایون با پروژه تاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هاروارد.نوار دوم. روی یکم.۲۸ امرداد ۱۴۰۵#محمود_فاضلی_بیرجندی t.me/dejnepesht4000

t.me/dejnepesht4000

t.me/dejnepesht4000

t.me/dejnepesht4000