زنان در میدان کودتا: از کاخ تا خیابان🔻سیمین کاظمی/گفتگو با پیام ما@drsiminkazemiپژوهش‌های شما نشان…

تروریسم مردسالارانه از خانه تا خیابان▪️سیمین کاظمی/ گفتگو با روزنامه جهان صنعت@drsiminkazemi🔸اساساً «خشونت خانگی» برای توصیف آنچه بر زنان می رود کفایت مفهومی ندارد و باید به دنبال مفاهیم دیگری برای توصیف و تبیین خشونت علیه زنان در ایران باشیم. شاید دقیق تر باشد که به تعبیر مایکل جانسون (یک جامعه شناس آمریکایی) بگوییم، خشونت علیه زنان در ایران در واقع، تروریسم مردسالارانه است که هر از گاه نمونه ای از این خشونت سیستماتیک مردان علیه زنان در رسانه ها مطرح می شود و مدتی کوتاه توجهات را جلب می کند و بعد به فراموشی سپرده می شود. 🔸تروریسم مردسالارانه در شرایطی امکان ظهور می یابد که در جامعه تحت سلطه فرهنگ مردسالاری، خشونت به یک ابزار مشروع برای حفظ قدرت مردان تبدیل شده باشد. وقتی خشونت علیه زنان جرم انگاری نمی شود، و قانون از زنان خشونت دیده حمایت نمی کند، بستر برای ظهور شدیدترین اشکال تروریسم مردسالارانه در حوزه خصوصی و عمومی نیز فراهم می شود. چنانکه دیدیم محمدعلی نجفی زنش میترا استاد را در خانه کشت، پدرمبینا اشرفی او را در خانه و در خواب کشت، مونا حیدری به دست شوهرش در خیابان کشته شد و قاتل سربریده اش را در شهر چرخاند، فاطمه سلطانی به دست پدرش در خیابان به قتل رسید و مردی در لایو اینستاگرام دختران را کتک می زد، یعنی تروریسم مردسالارانه چه به صورت نهان و چه عیان، از خانه تا خیابان و فضای مجازی در جریان است ولی هنوز به عنوان مسأله ای مهم که باید برای پیشگیری از آن اقدام کرد به رسمیت شناخته نمی شود.🔸در نگاه و ادبیات رسمی خشونت علیه زنان که به آسیب و حتی قتل زنان منجر می شود، به عنوان «اختلافات خانوادگی» صورت بندی می شود. چنین صورت بندی­ای ضرورت مداخله رسمی برای محافظت از زنان در برابر خشونت را بی اعتبار می کند. این در حالی است که خشونت علیه زنان خشونت عادی و متقابل بین زوجین یا اعضای خانواده نیست، بلکه خشونت مردان علیه زنان و برای کنترل و ارعاب زنان اعمال می شود.🔸در حالیکه امیدی به تصویب لایحه حمایت از زنان دربرابر خشونت وجود ندارد، دولت فعلی اگر واقعا مدافع زنان خشونت دیده است، لازم است منتظر تصویب قانون نماند، خود دست به کار شود و از همه ابزارهای موجود و در دسترس برای کاهش خشونت علیه زنان استفاده کند.▪️متن کامل گفتگو در لینک:jahanesanat.ir/?p=65145

مقاله ادیتوریال:همسرآزاری/ خشونت شریک زندگی، نظام سلامت و ضرورت شکستن سکوت✍سیمین کاظمی/ فصلنامه سلامت اجتماعی@drsiminkazemiچکیده▪️بنابر شواهد آماری خشونت شریک زندگی در ایران نسبت به دو دهه پیش افزایش یافته و شیوع آن از برخی کشورهای منطقه بیشتر است. یکی از علل افزایش همسرآزاری (IPV) می تواند بی توجهی به این مسأله و فقدان هر گونه اقدام جدی برای مقابله و پیشگیری از آن باشد. در حالیکه در اکثر کشورهای جهان قوانین حمایتی به تصویب رسیده و دولت ها برنامه هایی برای پیشگیری از خشونت طراحی کرده اند، در ایران هنوز بحث درباره ضرورت مداخله در خشونت خانگی به جایی نرسیده است. ▪️نظام سلامت و کنشگران آن برای عمل به مسؤولیت حرفه ای و نقش اجتماعی شان، لازم است با درک اهمیت مسأله خشونت مبتنی بر جنسیت و خشونت شریک جنسی به عنوان یکی از صور آن، بیش از پیش به آسیب ها و صدمات آن بپردازند و از همه ظرفیت های موجود برای طرح این مسأله و متقاعد کردن نظام حکمرانی به محافظت از زنان در برابر خشونت و اتخاذ واکنش چندبخشی به عنوان یک راهبرد پذیرفته شده بین المللی، استفاده کنند.🔸متن کامل در لینک:journals.sbmu.ac.ir/ch/index.php/ch/artic…

سیمین کاظمی در مناظره با همت‌یار، قاضی پیشین دیوان عالی:پرونده‌ پژمان جمشیدی پرونده‌‌ی مهمی است که سرنوشت پرونده‌های آینده را تعیین می کند که به چه راهی کشیده شوندویدیوی کامل مناظره: youtu.be/sWqAbMKQIuc?si=NzPD1LaKboMr-caC

در ستایش از اکبر عبدی و اثبات توانمندی او در بازیگری به زن پوشی و بازی کردن او در نقش زنان اشاره می شود. اگر چه ایفای نقش زنان بخشی از توانمندی این بازیگر را نشان می دهد اما نباید این واقعیت را نادیده گرفت که زن پوشی یا نقش زن بازی کردن توسط مردان ایرانی دلالت های زن ستیزانه ای نیز دارد که کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. اول اینکه سپردن نقش زنانه به مردان، که اعلب به عنوان راهکاری برای مقابله با حجاب و محدودیت ارتباط اتخاذ می شود، به معنای پذیرش سانسور و محدودیت توسط سینماگران و نتیجتا کنار گذاشته شدن زنان است. این روش در کنار استفاده از هنرپیشه های زن خارجی که در سالهای اخیر باب شده، زنان ایرانی را از بعضی نقش ها محروم می کند. دوم ایفای نقش زنان توسط مردان به ویژه وقتی گفته می شود هیچ زنی قادر نبود نقش را مثل این مرد اجرا کند یا اینکه هیچ زنی نمی خواهد در این نقش قرار گیرد، در واقع نفی توانمندی زنان بازیگر و نوعی هنجارسازی برای آینده است که زنان همچنان به سمت چنین نقش هایی نروند. ایفای نقش زنان توسط مردان نشان می دهد که سینما همچنان یکی از مهمترین عرصه های تبعیض جنسیتی است.✍️سیمین کاظمی@drsiminkazemi

وقتی بازار کار به مهندسان زن روی خوش نشان نمی دهد▪️سیمین کاظمی/ از گفتگو با ایسنا@drsiminkazemi🔻یک متغیر تعیین کننده در انتخاب رشته های تحصیلی وضعیت بازار کار است. در مورد رشته های فنی و مهندسی زنان به دلیل رد صلاحیت جنسیتی امکان کمتری برای ورود به بازار کار دارند، و همین انگیزه آنها را برای انتخاب این رشته ها کاهش می دهد. 🔻بسته بودن بازار کار بر زنان اساساً تحصیلات عالی را برای زنان به یک مناسک بی معنی تبدیل کرده است. ما در ایران در مورد زنان با پدیده "تحصیل برای تحصیل" مواجه هستیم که جامعه و سیاستگزاران به زنان تحمیل کرده اند. بخش بزرگی از زنان وارد دانشگاه می شوند و فارغ التحصیل می شوند اما شغلی برای آن ها وجود ندارد. به طور غیرمنصفانه زحمات و توانایی هایشان نادیده گرفته می شود و از بازار کار طرد می شوند. این وضعیت امکان تحرک اجتماعی و پیشرفت در زندگی را از زنان سلب و آنها را سرخورده کرده است. چنانکه زنان علیرغم تحصیلات و مهارت هایشان یا بیکار می مانند یا وارد مشاغل غیرمرتبط و غیررسمی می شوند.🔻 موضوع کلیدی دیگر، ماهیت سیستم اقتصادی ماست. سرمایه‌داری در ایران، یک سرمایه‌داریِ محافظه‌کار و به‌شدت مردسالار است. سرمایه داری مردسالار، اشتغال زنان در حوزه‌های فنی و مهندسی را نه یک فرصت، بلکه نوعی ریسک برای سرمایه و هدررفت منابع تحت کنترل مردان می‌داند. در نتیجه، با بی‌ارزش‌سازی سیستماتیک نیروی کار زنان، نوعی فاشیسم جنسیتی را در بازار کار اعمال می‌کند؛ فاشیسمی که نتیجه اش حذف زنان تحصیلکرده از بازار کار است.🔻مهمترین اقدام اصلاح ساختاری بازار کار و عادلانه کردن فرآیندهای جذب نیرو است. این کار مستلزم اتخاذ سیاست‌های اقدام مثبت و تعیین سهمیه تشویقی برای اشتغال زنان در بخش‌های فنی، صنعتی و مهندسی (هم در بدنه دولتی و هم بخش خصوصی) است. این سیاست به معنای تنزل دادن استانداردهای تخصصی یا استخدام‌های صوری نیست؛ بلکه هدف، آن خنثی‌سازی و حذف عامل جنسیت در ارزیابی صلاحیت متقاضیان است. 🔻برای شروع، دولت و سیاست‌گذاران می‌توانند با اعطای مشوق‌های مالیاتی، تسهیلات یا امتیازات رتبه‌بندی به سازمان‌ها و شرکت‌هایی که تنوع جنسیتی را در کادر فنی خود رعایت می‌کنند، این چرخه اصلاحی را فعال کنند. با چنین تغییری در فضای اشتغال، انگیزه زنان برای تحصیل در رشته های فنی و مهندسی بیشتر خواهد شد و شکاف جنسیتی موجود کاهش پیدا می کند.متن کامل در لینک:isna.ir/xdWMDQ

🔺 مقاله علمی پژوهشی:واکاوی دیدگاه و تجارب پزشکان عمومی درباره تبلیغات شرکت های دارویی، یک مطالعه کیفیسیمین کاظمی@drsiminkazemiفصلنامه سلامت اجتماعی, دوره 12 شماره 4چکیدهزمینه و هدف: پزشکان به واسطه شغل شان در معرض تبلیغات شرکت های دارویی قرار دارند. تأثیرپذیری از این تبلیغات می‌تواند منافع بیمار را به خطر بیندازد. هدف این مطالعه واکاوی دیدگاه و تجارب پزشکان در رابطه با تبلیغات صنعت داروسازی است.روش و مواد: این مطالعه کیفی به روش پدیدارشناسی انجام شد و داده ها از طریق مشاهده همراه با مشارکت و مصاحبه با 15 نفر از پزشکان به شیوه اشباع نظری گردآوری شد. در مرحله تحلیل، داده ها کدگذاری و استخراج مقوله ها صورت گرفت.یافته ها: از تحلیل داده ها، هفت مقوله به دست آمد که شامل افزایش دانش دارویی، اثبات صلاحیت علمی، فقدان مرجع مشخص معرفی داروهای جدید، بی تأثیر بودن تبلیغات و هدایای شرکت ها، عاملیت و استقلال در تجویز، پایبندی به طرح ژنریک و انتقاد به صنعت داروسازی بود.نتیجه‌گیری: مطالعه نشان داد، پزشکان تبلیغات دارویی را برای اطلاع یافتن از تازه های دارویی و بازار دارو و بهبود عملکرد حرفه ای مفید می دانند. آنها معتقدند که تسلیم محض تبلیغات دارویی نیستند و به روش های شخصی اثربخشی داروهای تبلیغ شده را ارزیابی می کنند.کلمات کلیدی: پزشک، تبلیغات دارو، منافع بیمار، حرفه گراییمتن کامل مقاله در لینک زیرjournals.sbmu.ac.ir/ch/index.php/ch/artic…