💥"پرنسس" غشغش خندید، اما دل عمو فرهاد به اندازه دنیا گرفت...❤️"پرنسس زیبا" پدر و مادر ندارد؛ ما نم…
انتشار: 2026/08/11 10:23 UTCدریافت: 2026/08/12 21:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 21:20 UTC
💥"پرنسس" غشغش خندید، اما دل عمو فرهاد به اندازه دنیا گرفت...❤️"پرنسس زیبا" پدر و مادر ندارد؛ ما نمیگذاریم بیپناه بماند...✍فرهاد داودوندی از در که وارد شد، نگاهم روی صورتش ماند.دختربچهای زیبا، معصوم و دوستداشتنی با یک تل موی دخترانه جذاب...بهش گفتم:«پرنسس! تو چرا اینقدر زیبایی؟»زد زیر خنده...غشغش خندید.همان خندهای که شاید خودش نمیدانست چقدر برای یک آدم بزرگ، شیرین و در عین حال دردناک است...چون پشت آن چهره زیبا، قصهای بود که دل آدم را به درد میآورد."پرنسس" پدر و مادر ندارد...اما خوشبختانه، بانویی نیکوکار او را تنها نگذاشته است.او مدتها قبل "پرنسس" را به خانهاش برده، بزرگش کرده، برایش مادری کرده و تمام تلاشش را کرده تا این کودک طعم محبت و امنیت را بچشد.اما روز قبل با من تماس گرفت و گفت:«آقای داودوندی... دیگر در خرج و مخارج زندگی این دختر ماندهام. اگر میشود کمک کنید که بتوانم بیشتر بهش رسیدگی کنم...»صدایش را که شنیدم، فقط گفتم:«دختر بچه را بیاورید، ببینمش.»آمد...و من با دختر بچهای روبهرو شدم که فقط زیبا نبود؛باهوش بود، درسخوان بود، مؤدب بود و پر از استعداد...دختری که شاید سهمش از زندگی، از همان ابتدا خیلی کمتر از چیزی بوده که حقش بوده است.اما هنوز میخندد...هنوز کودک است...هنوز وقتی با او حرف میزدی، چشمهایش برق میزند.بهش گفتم:«"پرنسس" زیبا، سه انتخاب داری؛ میتونی منو عمو فرهاد صدا کنی، دایی فرهاد صدا کنی، یا بابا فرهاد...»دوباره...غشغش خندید!میان خندههایش، بریدهبریده گفت:«دوست دارم بهت بگم عمو فرهاد...»نمیدانم چرا...اما همان لحظه، این دو کلمه برای من خیلی سنگین شد.«عمو فرهاد»...همانجا تصمیم گرفتم با لطف خدای مهربان"پرنسس" را تحت پوشش مجمع خیرین فرهاد داودوندی قرار دهم.هدایایی هم به او دادم.اما باور کنید، وقتی هدایا را به دستش میدادم، بیشتر از اینکه به هدیهها فکر کنم، به آینده این دختر فکر میکردم.به روزهایی که باید با خیال راحت درس بخواند...به آرزوهایی که نباید به خاطر مشکلات مالی از بین بروند...به آیندهای که امیدوارم هیچوقت در آن احساس نکند چون پدر و مادر ندارد، از دیگران چیزی کم دارد.وقتی میخواست برود، دوباره صدایش کردم.گفتم:«پرنسس!»برگشت.نگاه چشمان زیبایش کردم و گفتم:«تو چرا اینقدر زیبایی؟»باز هم همان خنده شیرین...غشغش خندید.و من به خندههایش نگاه کردم و با خودم گفتم:ای کاش...ای کاش همه کودکان دنیا، حتی اگر سایه پدر و مادرشان بالای سرشان نیست، حداقل سایه محبت آدمهای خوب مثل این بانوی نیکوکار را بالای سرشان داشته باشند.ای کاش هیچ کودکی شب با نگرانیِ فردایش سر روی بالش نگذارد.ای کاش هیچ بانوی نیکوکاری که یک کودک بیپناه را به آغوش گرفته، به خاطر ناتوانی مالی مجبور نشود از ادامه این راه بترسد.و ای کاش "پرنسس" همیشه همینطور بخندد...همینقدر بلند...همینقدر بیدغدغه...همینقدر کودکانه..."پرنسس" عزیزم ، شاید پدر و مادرت امروز کنار تو نباشند، اما بدان در این دنیا آدمهایی هستند که دلشان میخواهد تو خوب بزرگ شوی، درس بخوانی، موفق شوی و یک روز با افتخار بگویی:«من یک روز "پرنسس" بودم...و آدمهای خوب نگذاشتند قصه زندگیام تلخ شود.»@farhad90news
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 8 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — فرهاد داودوندی بروجرد
💥کولاک نابغه بروجردی در آسیا؛ 9 طلا و 6 رکورد شکنی جهانی🌹محمد جواد بیرانوند یک قهرمان معمولی نیست!✍فرهاد داودوندی گاهی یک قهرمان فقط مدال نمیگیرد؛ پرچم یک شهر را بالا میبرد، امید میآفریند و ثابت میکند استعدادهای بزرگ، از دل همین شهرهای پرافتخار ایران میجوشند.محمدجواد بیرانوند، جوان شایسته و نابغه بروجردی، در رقابتهای نوجوانان و جوانان آسیا و آسیای میانه، کاری بزرگ و تاریخی انجام داد؛ 9 مدال طلا در یکضرب، دوضرب و مجموع و درخشش خیرهکنندهای که نام او را بر سر زبانها انداخت.اما این پایان ماجرا نبود...محمدجواد در دسته 75 کیلوگرم، با مهار وزنه 145 کیلوگرمی در یکضرب و 180 کیلوگرمی در دوضرب، از مرزهای معمول عبور کرد و رکوردهای جهانی رده نوجوانان را شکست و رکورد مجموع جهان را نیز ارتقا داد.این یعنی یک کولاک واقعی؛ یعنی جوانی که هنوز در ابتدای مسیر قهرمانی است، اما همین امروز نامش را در کنار بزرگان ثبت کرده است.و چه زیباست که باز هم از بروجرد، شهری که در گوشهگوشهاش استعدادهای درخشان ورزشی فراوان دارد، صدای افتخار بلند میشود.بروجرد فقط شهر تاریخ و فرهنگ نیست؛شهر جوانانی است که اگر دیده شوند، اگر امکانات داشته باشند و اگر دست حمایت بر شانههایشان باشد، میتوانند جهان را به احترام وادار کنند.محمدجواد بیرانوند امروز فقط برای خودش وزنه نزد؛او برای بروجرد وزنه زد و افتخار آفرید،برای ایران پرچم برافراشتو به همه نوجوانان این سرزمین نشان داد که فاصله رؤیا تا افتخار، گاهی فقط به اندازه یک اراده پولادین است.آفرین به این جوان شایسته؛آفرین به خانواده، مربیان و همه کسانی که در مسیر رشد او ایستادند.محمدجواد بیرانوند، این تازه آغاز راه توست...امروز آسیا نامت را شنید؛فردا شاید جهان، ایستاده برای دیدن افتخار بزرگ دیگری از بروجرد، به احترام تو دست بزند.بروجرد به داشتن چنین جوانانی میبالد؛ جوانانی که نشان میدهند قلههای جهان، از همین بروجرد زیبای مان هم دستیافتنی است.امرداد 1405@farhad90news
💥دختران فرهاد داودوندی؛ ادامهدهندگان قصهای کهن در تار و پود قالی❤️جوانانی که در حضور استاد با هر گره، تاریخ بروجرد را دوباره میبافند✍فرهاد داودوندی قالی ایرانی فقط یک زیرانداز نیست؛ روایت خاموش هزاران سال هنر، فرهنگ، عشق و زندگی ایرانی است.هر گرهای که بر تار و پود قالی مینشیند، گویی بخشی از خاطره یک سرزمین را برای آیندگان به یادگار میگذارددر میان شهرهای هنرپرور ایران، بروجرد عزیز نیز سهمی بسیار ارزشمند در هنرهای سنتی و صنایع دستی دارد؛ شهری که در کوچهپسکوچههای تاریخش، هنر همواره با زندگی مردم عجین بوده است. و چه زیباست وقتی دختران جوان، به جای آنکه تنها تماشاگر تاریخ باشند، خودشان به ادامهدهندگان تاریخ تبدیل میشوند.مدتی است تعدادی از دختران علاقهمند تحت پوشش مجمع خیرین فرهاد داودوندی، در محضر سرکار خانم استاد حسنوند، مدیریت محترم و نیکوکار آموزشگاه فنی و حرفهای آزاد نجیمبافت، مشغول فراگیری هنر ارزشمند قالیبافی هستند.چه صحنه زیبایی است؛دخترانی که امروز گره میزنند، اما در حقیقت دارند گذشته را به آینده پیوند میزنند.اینجا فقط یک کلاس قالیبافی نیست؛اینجا کلاس زندگی، صبر، هنر و هویت است.از سرکار خانم استاد حسنوند، مدیریت محترم و نیکوکار آموزشگاه فنی و حرفهای آزاد نجیمبافت، صمیمانه سپاسگزارم که با آموزش و مهربانی، بخشی از این میراث ارزشمند را به دختران این سرزمین منتقل میکنند.همچنین جا دارد از خواهر گرامی و نیکوکارم، سرکار خانم لیلا بیرانوند، نیز به نیکی یاد کنم؛ بانویی که در مسیر حمایت از این دختران و فراهم شدن زمینه رشد و توانمندی آنان، همراه ارزشمندی میباشندشاید سالها بعد، وقتی قالی زیبایی بافته شد و نقش بروجرد بر تار و پود آن نشست، کسی نداند نخستین گرههایش را چه کسی زد؛اما ما میدانیم...آن گرهها، گرههای امید بودند؛گرههای مهربانی بودند؛و گرههای محکمی بودند که گذشته پرافتخار بروجرد را به آینده این شهر پیوند میزدند@farhad90news
