💥نام این مسوولین را نمیگویم؛ اما خوبیشان را نمیشود پنهان کرد🌹مردمی بودن، سمت و عنوان نمیخواهد؛…
انتشار: 2026/08/13 10:21 UTCدریافت: 2026/08/14 14:32 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 14:32 UTC
💥نام این مسوولین را نمیگویم؛ اما خوبیشان را نمیشود پنهان کرد🌹مردمی بودن، سمت و عنوان نمیخواهد؛ دل میخواهد✍فرهاد داودوندی قول داده بودم نامشان را نبرم، عکسشان را منتشر نکنم و حتی درباره کارهای خیرشان چیزی ننویسم؛اما مگر میشود خوبی را دید و سکوت کرد؟مگر میشود دستهایی را که بیهیاهو برای گرهگشایی از زندگی نیازمندان دراز میشوند، پنهان کرد؟همیشه گفتهام بین «مسئول» و «مدیر و رئیس» تفاوت بزرگی وجود دارد.مدیر و رئیس بودن، یک عنوان و جایگاه اداری گذرا و بدون ثبات است؛اما مسئول بودن یعنی احساس مسئولیت ماندگار در برابر درد مردم.یعنی وقتی خانوادهای گرفتار است، وقتی پدری شرمنده فرزندش شده، وقتی مادری برای تأمین کوچکترین نیازهای زندگی درمانده است، نتوانی بیتفاوت از کنار دردش عبور کنی.در میان این همه میز و صندلی و امضا و بخشنامه، هنوز هستند مسئولینی در بروجرد که میزشان را فرصتی برای خدمتگزاری میبینند.مسئولینی که برای کمک به نیازمندان، گاهی چنان سنگ تمام میگذارند که آدم از این همه بزرگواری، لذت میبرد.به خودشان هم گفتهام؛این مردمداری، دادرس بودن، اصالت و قلب مهربان را باید جایی در ریشههایشان جستوجو کرد؛در شیر مادری که با عشق به آنان زندگی بخشیده و در نان حلالی که پدرشان با زحمت و عزت بر سر سفره خانواده آورده است.خوشبختانه این عزیزان، همگی عضو مجمع خیرین فرهاد داودوندی هستند و بارها و بارها، بیآنکه انتظار تشویق یا دیدهشدن داشته باشند، برای خانوادههای نیازمند تحت پوشش مجمع، کاری کردهاند که واقعاً باید گفت:«کارستان کردهاند...»گاهی یک بسته معیشتی،گاهی پرداخت هزینهای ضروری،گاهی کمک به درمان یک بیمار،گاهی گرهگشایی از مشکل یک خانواده وگاهی فقط یک تماس و یک جمله ساده:«نگران نباش، ما هستیم...»اما همین «ما هستیم»، برای یک انسان گرفتار و حتی خود من، میتواند بزرگترین امید دنیا باشد.قول داده بودم تصویرشان را رسانهای نکنم؛و همچنان بر قول خود هستم.به همین دلیل، با تغییراتی در تصاویر، چهرههایشان را ناشناس نگه داشتهام؛ چرا که هدف، معرفی آدمها نیست، معرفی یک مرام و منش انسانی است.ای کاش برخی مدیران و روسای عاشق عکس و میز و عنوان، هفتهای چند ساعت در محضر چنین انسانهای مسوولی بنشینند و یک درس بزرگ را یاد بگیرند:درس خدمت بیمنت،درس مردمداری،درس دستگیری از افراد کمبرخوردار،و مهمتر از همه، درس انسان بودن...دنیا به آدمهایی نیاز دارد که وقتی دستشان به جایی میرسد،دست دیگری را بالا بکشند؛نه اینکه فقط جایگاه خودشان را بالاتر ببرند.دست مریزاد به این مسئولین شریف و نیکوکار؛که نشان دادند هنوز هم در میان هیاهوی روزگار،قلبهایی برای مردم میتپد.خداوند به زندگی، خانواده، آبرو و سفره هر مسوولی که دلسوز واقعی است برکت بدهد و توفیقشان دهد که همچنان پناه و امیدی برای خانوادههای نیازمند باشند.گاهی یک انسان، فقط با یک تصمیم درست، میتواند زندگی یک خانواده را از تاریکی به روشنایی برساند.و چه زیباست مسئولیتی که پایانش،لبخند یک نیازمند باشد...@farhad90news
پستهای تلگرام — فرهاد داودوندی بروجرد
💥کولاک نابغه بروجردی در آسیا؛ 9 طلا و 6 رکورد شکنی جهانی🌹محمد جواد بیرانوند یک قهرمان معمولی نیست!✍فرهاد داودوندی گاهی یک قهرمان فقط مدال نمیگیرد؛ پرچم یک شهر را بالا میبرد، امید میآفریند و ثابت میکند استعدادهای بزرگ، از دل همین شهرهای پرافتخار ایران میجوشند.محمدجواد بیرانوند، جوان شایسته و نابغه بروجردی، در رقابتهای نوجوانان و جوانان آسیا و آسیای میانه، کاری بزرگ و تاریخی انجام داد؛ 9 مدال طلا در یکضرب، دوضرب و مجموع و درخشش خیرهکنندهای که نام او را بر سر زبانها انداخت.اما این پایان ماجرا نبود...محمدجواد در دسته 75 کیلوگرم، با مهار وزنه 145 کیلوگرمی در یکضرب و 180 کیلوگرمی در دوضرب، از مرزهای معمول عبور کرد و رکوردهای جهانی رده نوجوانان را شکست و رکورد مجموع جهان را نیز ارتقا داد.این یعنی یک کولاک واقعی؛ یعنی جوانی که هنوز در ابتدای مسیر قهرمانی است، اما همین امروز نامش را در کنار بزرگان ثبت کرده است.و چه زیباست که باز هم از بروجرد، شهری که در گوشهگوشهاش استعدادهای درخشان ورزشی فراوان دارد، صدای افتخار بلند میشود.بروجرد فقط شهر تاریخ و فرهنگ نیست؛شهر جوانانی است که اگر دیده شوند، اگر امکانات داشته باشند و اگر دست حمایت بر شانههایشان باشد، میتوانند جهان را به احترام وادار کنند.محمدجواد بیرانوند امروز فقط برای خودش وزنه نزد؛او برای بروجرد وزنه زد و افتخار آفرید،برای ایران پرچم برافراشتو به همه نوجوانان این سرزمین نشان داد که فاصله رؤیا تا افتخار، گاهی فقط به اندازه یک اراده پولادین است.آفرین به این جوان شایسته؛آفرین به خانواده، مربیان و همه کسانی که در مسیر رشد او ایستادند.محمدجواد بیرانوند، این تازه آغاز راه توست...امروز آسیا نامت را شنید؛فردا شاید جهان، ایستاده برای دیدن افتخار بزرگ دیگری از بروجرد، به احترام تو دست بزند.بروجرد به داشتن چنین جوانانی میبالد؛ جوانانی که نشان میدهند قلههای جهان، از همین بروجرد زیبای مان هم دستیافتنی است.امرداد 1405@farhad90news
💥دختران فرهاد داودوندی؛ ادامهدهندگان قصهای کهن در تار و پود قالی❤️جوانانی که در حضور استاد با هر گره، تاریخ بروجرد را دوباره میبافند✍فرهاد داودوندی قالی ایرانی فقط یک زیرانداز نیست؛ روایت خاموش هزاران سال هنر، فرهنگ، عشق و زندگی ایرانی است.هر گرهای که بر تار و پود قالی مینشیند، گویی بخشی از خاطره یک سرزمین را برای آیندگان به یادگار میگذارددر میان شهرهای هنرپرور ایران، بروجرد عزیز نیز سهمی بسیار ارزشمند در هنرهای سنتی و صنایع دستی دارد؛ شهری که در کوچهپسکوچههای تاریخش، هنر همواره با زندگی مردم عجین بوده است. و چه زیباست وقتی دختران جوان، به جای آنکه تنها تماشاگر تاریخ باشند، خودشان به ادامهدهندگان تاریخ تبدیل میشوند.مدتی است تعدادی از دختران علاقهمند تحت پوشش مجمع خیرین فرهاد داودوندی، در محضر سرکار خانم استاد حسنوند، مدیریت محترم و نیکوکار آموزشگاه فنی و حرفهای آزاد نجیمبافت، مشغول فراگیری هنر ارزشمند قالیبافی هستند.چه صحنه زیبایی است؛دخترانی که امروز گره میزنند، اما در حقیقت دارند گذشته را به آینده پیوند میزنند.اینجا فقط یک کلاس قالیبافی نیست؛اینجا کلاس زندگی، صبر، هنر و هویت است.از سرکار خانم استاد حسنوند، مدیریت محترم و نیکوکار آموزشگاه فنی و حرفهای آزاد نجیمبافت، صمیمانه سپاسگزارم که با آموزش و مهربانی، بخشی از این میراث ارزشمند را به دختران این سرزمین منتقل میکنند.همچنین جا دارد از خواهر گرامی و نیکوکارم، سرکار خانم لیلا بیرانوند، نیز به نیکی یاد کنم؛ بانویی که در مسیر حمایت از این دختران و فراهم شدن زمینه رشد و توانمندی آنان، همراه ارزشمندی میباشندشاید سالها بعد، وقتی قالی زیبایی بافته شد و نقش بروجرد بر تار و پود آن نشست، کسی نداند نخستین گرههایش را چه کسی زد؛اما ما میدانیم...آن گرهها، گرههای امید بودند؛گرههای مهربانی بودند؛و گرههای محکمی بودند که گذشته پرافتخار بروجرد را به آینده این شهر پیوند میزدند@farhad90news
