🔴 یک صفحه جدید از پوسته زمین در زیر اقیانوس هند در حال شکل گیری است.دانشمندان برای اولین بار فرآیند…
انتشار: 2026/07/15 03:47 UTC
🔴 یک صفحه جدید از پوسته زمین در زیر اقیانوس هند در حال شکل گیری است.دانشمندان برای اولین بار فرآیند گسترش یک برآمدگی زیر آب را در زمان واقعی مشاهده کردند که پوسته زمین جدیدی را در اقیانوس هند ایجاد میکند.در مطالعهای که در ۸ ژوئیه در مجله نیچر منتشر شد، ژئوفیزیکدانان برای اولین بار جدا شدن کف اقیانوس را در یک برآمدگی زیرآبی ردیابی کردند. آنها با استفاده از شبکهای متشکل از بیش از ۲۰ ایستگاه نظارتی که در امتداد ۱۰۰ کیلومتری اقیانوس هند پراکنده شدهاند، این رویداد را مشاهده کردند که تقریباً ۱۶۰ میلیون متر مکعب گدازه را به بستر دریا آزاد میکند و باعث میشود دو صفحه پوسته اقیانوسی تنها در عرض چند روز حداقل دو متر از هم جدا شوند.طبق تعریف EBSCO، پوسته اقیانوسی، بیرونیترین لایه نازک و سخت پوسته زمین است که در زیر اقیانوسها قرار دارد. این لایه نازکتر، چگالتر و جوانتر از پوسته قارهای است و عمدتاً از سنگ بازالت تشکیل شده است. پوسته اقیانوسی تقریباً دو سوم سیاره را پوشانده و از پشتههای میان اقیانوسی تشکیل شده است.همانطور که حرکات صفحات تکتونیکی، صفحات پوستهای موجود را از رشتهکوهها دور میکند، ماگما از هسته زمین بالا میآید و جامد میشود و صفحات پوستهای جدیدی را تشکیل میدهد. محققان از اواسط قرن بیستم از این فرآیند مطلع بودهاند، اما فرصتی برای مشاهده مستقیم آن نداشتهاند.ژان ایو رویر، متخصص ژئوفیزیک دریایی در مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه (CNRS) در برست، و همکارانش بر روی رشتهکوه جنوب شرقی هند تمرکز کردند که کف اقیانوس هند را در جهت شرقی-غربی قطع میکند و صفحه قطب جنوب را از صفحه استرالیا (که شامل قطب جنوب و اقیانوسیه و همچنین پوسته اقیانوسی اطراف آن است) جدا میکند.این دو صفحه با سرعت حدود ۶ سانتیمتر در سال از هم دور میشوند، که عمدتاً به دلیل کشیده شدن صفحه استرالیا به سمت شمال است. اما برخی از مناطق صفحه استرالیا ممکن است برای مدت کوتاهی ثابت بمانند، سپس یک حرکت بزرگ همراه با زلزله را تجربه کنند.طبق گزارش ساینس آلرت، تیم تحقیقاتی در اواخر فوریه ۲۰۲۴، سه نوع تجهیزات را در مکانهای مختلف در اطراف خط الراس ۱۰۰ کیلومتری بین استرالیا و قطب جنوب در آزمایش رصد هیدروآکوستیک و ژئودتیک نزدیک جزیره آمستردام (OHA-GEODAMS) نصب کردند تا چنین رویدادهایی را ثبت کنند.به طور خاص، آنها یک رصدخانه مجهز به پنج گیرنده خودکار زیر آب (میکروفونهایی که قادر به تشخیص امواج صوتی تولید شده توسط زلزله هستند) ساختند تا کل منطقه فلات آتشفشانی سنت پل-آمستردام را زیر نظر داشته باشند.آنها همچنین ۱۵ ایستگاه بیکن باتریدار را مستقر کردند که قادر به انتشار یا تشخیص صداهای زیر آب هستند. هر چهار ساعت، این ایستگاهها سیگنالهای صوتی را رد و بدل میکنند و زمان پاسخ را اندازهگیری میکنند و به محققان این امکان را میدهند که میزان تغییر فاصله بین آنها را در طول زمان اندازهگیری کنند.در ۲۶ آوریل ۲۰۲۴، گیرنده شروع به ثبت لرزشهای لرزهای کرد. طی چند روز بعد، دادههای ایستگاه هواشناسی نشان داد که برخی از ایستگاهها با جدا شدن پوسته اقیانوسی، حداقل دو متر از هم فاصله گرفتهاند.یک حسگر فشار که توسط این تیم نصب شده بود، تغییر قابل توجهی در عمق کف اقیانوس را نیز اندازهگیری کرد. تخمین زده میشود که ۱۶۰ میلیون متر مکعب گدازه از زیر پوسته فوران کرده و به بستر دریا ریخته شده و مخازن ماگما را در امتداد پشته خالی کرده و باعث فرونشست بخشهایی از بستر دریا تا ۴.۲ متر شده است.حرکت پوسته، فشاری را که طی ۳ تا ۶ قرن به دلیل اثر کششی ناشی از حرکت صفحه استرالیا به سمت شمال ایجاد شده است، آزاد میکند. به گفته مجله Scientific American، نتایج این تحقیق ممکن است به توضیح این موضوع کمک کند که چرا گسلهای امتداد رشتهکوههای میاناقیانوسی، زمینلرزههای کمتری نسبت به پیشبینی دانشمندان ایجاد میکنند.nature.com/articles/d41586-026-02139-7htt…

