‌به هر طرف که بچرخیم در مسیر غم استشناسنامۀ این مردمِ فقیر غم استغم ابتدای جهان است، مادر و پدر است…

‌به هر طرف که بچرخیم در مسیر غم استشناسنامۀ این مردمِ فقیر غم استغم ابتدای جهان است، مادر و پدر استخدا اگرچه بزرگ است، غم بزرگ‌تر استبه لطفِ طالع‌مان دزدها پلیس شدندمبارزانِ کتک‌خورده کاسه‌‌لیس شدندکسی نمانده، به پیر و جوان امید مبندبه این قبیلۀ بی‌قهرمان امید مبند اگرچه دوست نشد، خصم عام و خاص که هستعلی اگرچه نداریم عمرعاص که هستکمک کنید که لطف خدیو ما را کشتکه مهربانیِ اکوانِ دیو ما را کشت!تلف شدیم و نگفتند حقِّ کیست وطنیتیم‌خانۀ آتش گرفته‌ای‌ست وطنپر است از کمِ ما سفره‌های خالی ماحریفِ گریۀ ما نیست خشکسالیِ مابه جانیان برسانید: جان اضافی نیستکه هشت سال جوان داده‌ایم، کافی نیست؟بدون بال پریدند و بی‌هوا رفتندبه ماردوش بگویید: مغزها رفتندبخوان صدای مرا، شعر نیست؛ دین من است«تبار خونیِ گل‌های» سرزمین من استشغال و گرگ به دامان جنگل آمده‌اندبه دستبوسیِ سلطان جنگل آمده‌اندبترس و کینۀ این قوم را زیاد مکنبه هرزه‌گوییِ روباه اعتماد مکنبر آن شدند که کارِ تو‌ را تمام کننداز آن بترس که خرگوش‌ها قیام کنندبه ساکنین شب از صبحِ روسپید مگوبه مادرانِ پسر داده از امید مگوبزن به سینه که با این سرود گریه کنیمبه سوگواریِ اروندرود گریه کنیمبرای گربۀ بالای دار روضه بخوانبرای این وطنِ داغدار روضه بخوانبزن به سینه که این گورخانۀ غم ماستعزا بگیر که آبانِ ما مُحرّم ماست!.به آفتاب عرق‌کردۀ تموز قسمبه تشنه‌کامیِ این خلقِ تیره‌روز قسمبه جورِ باد، به گلبرگ‌های چیدۀ مابه خاک سرخ، به گل‌های سربریدۀ مابه سوگ مادرها بر جنازهٔ پسرانبه اشک کوهستان روی نعش کولبران«که این معامله تا صبح‌دم نخواهد ماندچنان نماند و چنین نیز هم نخواهد ماند»#حامد_ابراهیم‌پور@GhaZalkhaniI