نصف شبی دارم میخندم. به چی؟ یه کانالی تبلیغ گذاشته «آموزش نقاشی حرفهای با مداد رنگی اونم فقط در ی…
انتشار: 2026/07/30 22:06 UTC
نصف شبی دارم میخندم. به چی؟ یه کانالی تبلیغ گذاشته «آموزش نقاشی حرفهای با مداد رنگی اونم فقط در یک ماه» و چه نمونه کارای خفنی گذاشته.تبلیغش منو یاد مؤسسهای میندازه که سالهای دور اونجا کار میکردم. یه مربی نقاشی داشتن که اونم دقیقا همین نمونه کارها رو عرضه میکرد. یه بار ازش خواستیم برای جذب مشتری نمونه کار هنرجوهاش رو هم ارائه کنه چون مقدماتی و پیشرفته و پسا پیشرفته آموزش میداد. نمونهکارایی که فرستاد همگی در حد چشم چشم دو ابرو بودن. [نمیتونم جلوی خندهی شدیدم رو بگیرم. به کوری چشم آمریکا و اسرائیل بعد مدتها بخندیم اصن.]یه بار اگه واتس اپ نصب کنم نمونه کاراش رو دانلود میکنم که برای حفظ نشاط ببینمشون :)قابلیت استیکر شدن دارن به خدا.اما چرا این ماجرا تو ذهنم مونده. به دو دلیل. اولیش رو اگه بگم مختون سوت میکشه پس بگذریم ولی دومیش اعتماد به نفس فراوووووون مربیه بود. من هنوزم به جاش دچار شرم نیابتی میشم.
پستهای تلگرام — حرف اضافه
بهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟ گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند: به راه دورت نمیدم به مرد پیرت نمیدم میدمت به جایی جات باشه سَغِری به نوکِ پات باشه نقره نمکدونت باشه #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوراحتمالا از فحوای متن فهمیدید که سَغِری یه نوع کفش هست. اما چه کفشی؟در فارسی بهش میگن کفش ساغری. یه کفش ایرانیه که از چرم بسیار محکمی دوخته میشده، مخصوص طبقه ممتاز جامعه و در دوره قاجار پاپوش زنانه بوده.اسم محلهی ساغری سازان رشت از اینجا اومده.#کلمه_بازی
#دا#زبان _لکی#کلمه_بازی
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه «شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی» یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده. کاش هفت سال زودتر میدادت. #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوربهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند:به راه دورت نمیدمبه مرد پیرت نمیدممیدمت به جایی جات باشهسَغِری به نوکِ پات باشهنقره نمکدونت باشه#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه«شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی»یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده.کاش هفت سال زودتر میدادت.#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
بیست و دو ساله…بیست و دو سال خیلی زیاده برای نبودن. در تمام این سالها لحظات زیادی با خودم گفتم کاش هنوز بودی. لطفا اگه گذرتون به این پست افتاد حمد و صلواتی به خواهر قشنگم هدیه کنید.دوشنبه نوزده مرداد ۱۴۰۵
یه چیزی توی ذهنمه که انگار کسی میره پیش آیتالله بهجت و بهش میگه بهم یه دستورالعمل اخلاقی بده و ایشون میگن برو به همون چیزایی که بلدی عمل کن.الان داشتم فکر میکردم اون کسی که برای مردم منبر میره، داناتره. داناتر دست کم در حیطهی موضوعاتی که بهشون میپردازه و این دانایی باید براش تبدیل بشه به عمل. و اگه نشه چه مسئولیت سختیه. چطور این افراد چنین مسئولیتی رو میپذیرند؟ از منبرهای خرد بگیر تا کلان.دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۵- قم