از بیست و چهارم تیر ساعت کاری ادارات اینجا شده شش تا دوازده. اگه همکارم نباشه که باهاش برم، پنج و…
انتشار: 2026/07/30 22:29 UTCدریافت: 2026/08/03 18:37 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/03 18:37 UTC
از بیست و چهارم تیر ساعت کاری ادارات اینجا شده شش تا دوازده. اگه همکارم نباشه که باهاش برم، پنج و ده دقیقه از خونه میزنم بیرون و معمولا و ده دقیقه بعد سر خیابون هستم. اون ساعت به ندرت تاکسی هست. این دستورالعمل هم مثل خیلیهای دیگه ابلاغ میشه اما پیوست فرهنگی نداره. یعنی سیاستگذار فقط به کاهش مصرف برق فکر میکنه و با خودش نمیگه وسایل حمل و نقل عمومی رو هم با این ابلاغ هماهنگ کنم. تاکسی یا خیلی کم هست یا اونایی که هستند سرویسند. اتوبوس چی؟ ساعت کاریشون از پنج و ربع تا پنج و بیست دقیقه است و تو اگه بخوای ازشون استفاده کنی عملا با تاخیر میرسی سرکار. فاصلهی محل کار من تا خونه با ماشین شخصی ده دقیقه است. اما امروز دو ماشین عبوری از سر خیرخواهی سوارم کردند و یه مسیری رو هم با اتوبوس اومدم چون نه تاکسی بود نه آدم خیربرسون. با اینحال چهل دقیقه طول کشید تا برسم و ده دقیقه تاخیر خوردم. تازه اتوبوس خیلی از ایستگاهها رو نایستاد. خب با وجود چنین شرایطی چرا آدمها نباید از سر عقلانیت از ماشین شخصیشون استفاده کنند؟من به عنوان شهروندی که ماشین ندارم و دوستدار محیط زیست، علاقهمند به پیادهروی و استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی هستم دارم میبینم مدیریت شهری قم بر پایهی داشتن ماشین شخصی طراحی شده و توسعهی شهریش هم بر همین مبناست. برای همین همیشه گفتم این شهر یه شهر پیاده ستیز و محیط زیست ستیزه متاسفانه.دوشنبه پنجم مرداد ۱۴۰۵- قم
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — حرف اضافه
بهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟ گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند: به راه دورت نمیدم به مرد پیرت نمیدم میدمت به جایی جات باشه سَغِری به نوکِ پات باشه نقره نمکدونت باشه #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوراحتمالا از فحوای متن فهمیدید که سَغِری یه نوع کفش هست. اما چه کفشی؟در فارسی بهش میگن کفش ساغری. یه کفش ایرانیه که از چرم بسیار محکمی دوخته میشده، مخصوص طبقه ممتاز جامعه و در دوره قاجار پاپوش زنانه بوده.اسم محلهی ساغری سازان رشت از اینجا اومده.#کلمه_بازی
#دا#زبان _لکی#کلمه_بازی
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه «شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی» یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده. کاش هفت سال زودتر میدادت. #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوربهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند:به راه دورت نمیدمبه مرد پیرت نمیدممیدمت به جایی جات باشهسَغِری به نوکِ پات باشهنقره نمکدونت باشه#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه«شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی»یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده.کاش هفت سال زودتر میدادت.#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
بیست و دو ساله…بیست و دو سال خیلی زیاده برای نبودن. در تمام این سالها لحظات زیادی با خودم گفتم کاش هنوز بودی. لطفا اگه گذرتون به این پست افتاد حمد و صلواتی به خواهر قشنگم هدیه کنید.دوشنبه نوزده مرداد ۱۴۰۵
یه چیزی توی ذهنمه که انگار کسی میره پیش آیتالله بهجت و بهش میگه بهم یه دستورالعمل اخلاقی بده و ایشون میگن برو به همون چیزایی که بلدی عمل کن.الان داشتم فکر میکردم اون کسی که برای مردم منبر میره، داناتره. داناتر دست کم در حیطهی موضوعاتی که بهشون میپردازه و این دانایی باید براش تبدیل بشه به عمل. و اگه نشه چه مسئولیت سختیه. چطور این افراد چنین مسئولیتی رو میپذیرند؟ از منبرهای خرد بگیر تا کلان.دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۵- قم