✔️همه عمر دیر رسیدن✍️سهند ایرانمهروقتی کودکایم ، جهان پر از چیزهایی است که فکر میکنیم میشناسیم.…
انتشار: 2026/07/10 19:33 UTC
✔️همه عمر دیر رسیدن✍️سهند ایرانمهروقتی کودکایم ، جهان پر از چیزهایی است که فکر میکنیم میشناسیم. خانه یعنی چهاردیواری که همیشه هست، مادر یعنی کسی که دوستت دارد، مهر بیدریغ، و نداشتنش حتی قابل تصور نیست. وطن یعنی جایی که به دنیا آمدهای. همه چیزش برایت آشناست و آنقدر هست که دور بودن از آن یا نداشتنش به ذهنت هم خطور نمیکند، عشق یعنی دوست داشتن، مرگ یعنی تمام شدن. امکان گفتگو، امکان اینکه عقیدهات را بگویی، امکان اینکه بفهمند چه میگویی یا حتی اینکه چی چیزی بد و چه چیزی خوب است. همهچیز آنقدر ساده و بدیهی به نظر میرسد که گویی معنا از همان ابتدا روی سطح اشیا نوشته شده است. اما بعدها، زندگی آرامآرام راز دیگری را برملا میکند؛ اینکه هیچیک از این واژهها در آغاز فهمیده نمیشوند، بلکه فقط شنیده یا تلفظ میشوند.شاید بزرگترین سوءتفاهم زندگی همین باشد؛ خیال میکنیم مسیر آدمیت از نادانی به دانایی است، فکر میکنیم بدیهی است که آزارت ندهند، بدیهی است که زخمات نزنند و بدیهی است و بدیهی است و بدیهی است. و نمیدانیم که بخش بزرگی از عمر صرف این میشود که بفهمیم آنچه بدیهی میپنداشتیم، اصلاً بدیهی نبوده است. گاهی چهل سال طول میکشد تا آدمی، «پدر» یا «مادر» را بفهمد؛ آن روزی که خودش میفهمد فرزند پارهای از قلب اوست اما بیرون از بدن و هر جنبندهای مثل کلاغ میتواند به آن نوک بزند. گاهی جوی خون، دود جنگ، ویرانی و خیلی چیزهای شوم دیگر تازه یادت میاندازد که وطن همیشه آن طوری نخواهد بود که فکر میکردی خواهد ماند . بفهمی که فقط محدودهای محصور در مرزی یا مرزهایی نیست، بلکه همه چیز است و به سادگی میتواند که نباشد. گاهی یک فقدان باعث میشود بفهمی حضور، چه نعمت خاموش و بیصدایی بوده که هر روز از کنارش گذشتهای یا صدایی گوشخراش یا چهرهای دژم است که حالیات میکند، سکوت و لبخند چه وزنی دارد. این دیالوگ به ظاهر بدیهی «همه عمر دیر رسیدیم» سوته دلان را یادتان هست؟ این معنی همه این حرفهایی است که گفتم و خود این جمله هم بار اول دم به تله نداد و چقدر گذشت تا خود من بفهمم معنیاش چیست. فیلمها و نمایشنامهها را هم با همین حقه کثیف میسازند و مینویسند، قاتل از اول تا آخر فیلم جلوی چشمت قدم میزند و «پوآرو» و «خانم مارپل» هم دنبالش و تازه آخر ماجرا حضور بدیهی تو برایت معنای وحشتناکی پیدا میکند و مثل احمقها میگویی:«بله، قاتل همیشه تو صحنه جرمه» و نمیگویی تو که لالایی بلدی چرا خوابت نمیبرد؟ و نفهمیدی قاتل همین چهره آشناست و بعد باز می فهمی که بله، پایان همه فهم ها ، فهمیدن بدیهیات آغازین است ولو این حرف برایت بدیهی باشد که مجرم در صحنه جرم است.شاید به همین دلیل است که آدمی هرچه جلوتر میرود فقط کدهای قدیمی را باز میکند وعجیبتر اینکه جهان هیچ عجلهای برای توضیح دادن ندارد. زندگی معلمی نیست که پیش از امتحان درس بدهد؛ برعکس، اول امتحان میگیرد و بعد از سالها شاید یک عصر پاییزی که دم پنجره ایستادهای، یا وقتی یک آهنگ، گوشات را میگیرد که با خودش ببردت و جایی را نشان بدهد یا بویی و مزه ای و حتی جای خالی یک نفر، نقشه مسیری تازه را میگذارد کف دستات، درست همان جا زندگی مثل یک آدم بیخیال و بیتکلیف و خونسرد یادش میآید که در گوشات زمزمه کند: «ملتفی که...» و آن جوابی را که باید سالها پیش به تو میداد و نداد را چنان دیر بدهد که دلت بخواهد بگویی:«ملتفتی و کوفت، ملتفتی و حناق» اما نگویی چون تا همین جایش هم کلی زمان از دست دادهای. بسیاری از فهمهای بزرگ نه درکتابها، نه در کتابخانهها، شاید در اتاقهای بیمارستان، کنار تخت پدران و مادران سالخورده، در حبس، در درد، موقع از دستدادنها، در غربت، یا بر سر مزار کسی، بدست میآید.اینجاست که رنج بهت ثابت میکند که فقط مسبب زخمهای زندگی نیست؛ مترجم زندگی است. بسیاری از مفاهیم به زبان عادی آسایش، و به لطافت و نرمی مخمل، قابل خواندن نیستند، مثل جوهری هستند نامرئی که باید شمعی را پشت کاغذ بگیری و دلت هزار راه برود که ان آتش در آن کاغذ نگیرد تا بتوانی بخوانیاش.راز اینکه وقتی آدمی به گذشته که نگاه میکند، حس میکند به قول سعدی: «به یادگار کسی، دامن نسیم صبا، گرفتهایم و دریغا که چنگ در باد است»همین است.ادامه متن در مطلب بعدی
پستهای تلگرام — 🧠🫀🌿 دکتر مجید انوشیروانی/طب حکمتبنیان ایرانی
.گوشهاتان را باز کنید: به فرزند پسر یا دختر نوجوانتان که مزاج گرم و خشک دارد و به تحریکپذیری روانی عصبی دچار است و زود جوش میآورد و خشم تند و تیز ناگهانی دارد و فقط چند روز به کنکورش مانده، چیزهایی نخورانید که باعث گزند و آسیب بیشتر شود و همان اندک توانِ بازگشت به تعادلِ نیمبند را هم خراب کند.میپرسید یعنی چه چیزهایی؟یک نوع از بدترینهایش را عرض میکنم:هر خوردنی لعنتی که در آن آرد سفید و شکر و کاکائو و قهوه و رنگ مصنوعی و مواد نگهدارندهٔ کوفتی باشد.کاش میشد چند برند و محصولات آشغال آنها را نام ببرم...وقتی طبیعتِ بدن از تعادل خارج است و عاملِ استرسزای قوی هم در کار است و خستگیِ روانی هممزید بر علّت شده است و هوا هم گرم و خشک است، یک عاملِ ظاهراً کوچک از جمله همین خوردنیها، میتواند وضعِ ذهنی و رفتاریِ نوجوان را بهسرعت به جایی برساند که شما آن را نمیخواهید و نمیپسندید ولی متاسفانه خودتان دارید اجرایش میکنید! اگر بچه را دوست دارید قلب و کبد و مغزش را با این خوردنیهای مضرّ به آتش نکشید. قدری فکر کنید؛یک ذرّه فکر هم بس است البته اگر بخواهید که فکر کنید.@Hikmatbasedmedicine
.🥚 آیا کلسترول زرده خطرناک است؟🖋 مجید انوشیروانی، طبیب، دکترای تخصصی طب ایرانی🔸 زرده حاوی کلسترول است و مصرف آن میتواند در بعضی افراد LDL خون و تا حدی ApoB را افزایش دهد؛ اما امروزه میدانیم که رابطهٔ تغذیه و سلامت قلب بسیار پیچیدهتر از این است که بگوییم:«هر غذایی که کلسترول دارد، برای قلب مضر است».❤️🩹 در ارزیابی خطر قلبی، نباید فقط به مقدار کلسترول یک مادهٔ غذایی نگاه کرد بلکه باید به شبکهای از عوامل گوناگون توجه کرد، از جمله:-الگوی تغذیهای و رفتار تغذیهای فرد، -میزان چربیهای اشباع، -میزان دریافت فیبر مناسب، -وزن و قد، و ترکیب تودهٔ بدن فرد، -میزان فعالیت بدنی، -میزان LDL خون (و در افراد پرخطر ApoB)، -وضعیت متابولیک (مانند ابتلا به دیابت یا کبد چرب)، -سابقهٔ خانوادگی، -سایر عوامل خطر قلبی ـ عروقی (بویژه خروپف و اپنه خواب، و چربی احشایی) -عادات و الگوی روزمرهٔ زندگی فرد-میزان اضطراب و حالات خُلقی⭕️ بنابراین نمیتوانیم بگوییم که کلسترول غذایی هیچ اهمیتی ندارد؛ اما اهمیت یک جزء غذایی از جمله کلسترول را نباید از زمینهٔ کل رژیم غذایی و وضعیت متابولیک و الگوی سبک زندگی و وضعیت روانیعصبی فرد جدا کرد.🔅 🧬 از سوی دیگر، پژوهشهای جدیدتر در حوزهٔ متابولومیکس و لیپیدومیکس نیز نشان میدهند که پاسخ بدن به تخممرغ را نمیتوان به «کلسترول واردشده» فروکاست زیرا زرده یک «ماتریس غذایی پیچیده» است و ترکیبات مختلف آن در مسیرهای متابولیکی متفاوتی وارد میشوند؛ ضمن اینکه پاسخ افراد به یک غذای واحد نیز یکسان نیست.🚹 بنابراین در فردی که به افزایش،کلسترول LDL یا ApoB دچار است، یا سابقهٔ بیماری قلبی ـ عروقی، اختلالات ارثی چربی خون یا سایر عوامل خطر مهم دارد، مقدار و الگوی مصرف تخممرغ باید در چارچوب وضعیت فرد ارزیابی شود؛ نه با یک نسخهٔ واحد برای همه.🔹در حقیقت، برای فرد سالم، حذف زرده فقط از ترس کلسترول، همانقدر سادهانگارانه است که مصرف نامحدود آن را برای همه بیاشکال بدانیم.✅ بنابراین، زرده نه «سم قلب و کبد» است و نه مادهای است که بتوان گفت مصرف آن در هر مقدار و برای هر فرد بیاشکال است.🍳 تخممرغ کامل را بشناسیم؛ نه از زرده بترسیم و نه دربارهٔ آن افسانهسازی کنیم، بلکه آن را متناسب با وضعیت متابولیک، نیازهای تغذیهای، میزان فعالیت بدنی و الگوی کلی غذای خود مصرف کنیم. -----------🖋 این نوشتار اختصاصاً برای همین کانال نگاشته شده است و نشر آن فقط با ذکر نام نویسنده، بدون هیچ کم و زیاد، و با حفظ لینک کانال مجاز میباشد:telegram.me/Hikmatbasedmedicine.
.🍳 چند واقعیت دربارهٔ سفیده و زردهٔ تخممرغ🖋 مجید انوشیروانی، طبیب، دکترای تخصصی طب ایرانی یکی از توصیههای رایج در بیشتر باشگاههای ورزشی این است که ورزشکار سفیدهٔ تخممرغ را مصرف کند و زرده را دور بریزد؛ با این توجیه که سفیده پروتئین دارد پس سودمند است، و زرده حاوی کلسترول و چربی است پس زیانآور است.این توصیه که اکنون بهصورت یک قانون عمومی توصیه میشود، با یافتههای علم تغذیه نوین سازگاری ندارد و با دیدگاه طب ایرانی نیز قابل پذیرش نیست.سفیدهٔ تخممرغ یک منبع بسیار خوب پروتئین باکیفیت است و چربی و کالری کمی دارد بنابراین برای ورزشکاری که میخواهد پروتئین زیادی دریافت کند و همزمان کالری رژیم خود را محدود نگه دارد، سفیده میتواند انتخاب بسیار مناسبی باشد.اما زرده فقط چربی و کلسترول نیست بلکه دارای مجموعهای از مواد مغذی مهم مانند کولین، ویتامینهای A ، D و B12، سلنیوم و ترکیباتی مانند لوتئین و زآگزانتین میباشد؛ بنابراین وقتی زرده را دور میریزیم، فقط کلسترول را حذف نکردهایم؛ بلکه بخش بزرگی از ارزش غذایی تخممرغ را نیز کنار گذاشتهایم.t.me/Hikmatbasedmedicine.
این عکس را شب اربعین امسال حین حضور در یک آیین بسیار مردمی و سنتی پخت هلیم نیشابوری در مشهد بطور اتفاقی ثبت کردم. نوجوان در سمت راست تصویر و مرد سالخورده در سوی چپ، دل به کار دادهاند.پس از ثبت عکس و نگاهی دوباره به تصویر، دیدم که آتش در سوی راست شراره میکشد و رقصان است و در سمت چپ بهدل افروخته است و گداختی بیهیاهو دارد.آتش زندگی هم از نوجوانی تا سالخوردگی همینگونه پیش میرود...@Hikmatbasedmedicine
توصیههای مهم در مورد پسماند و زبالهویژه زائرانسازمان مدیریت پسماند شهرداری مشهد
📌 چربی احشایی (Visceral Fat) چیست و چرا باید آن را جدی بگیریم؟ وقتی صحبت از «چربی بدن» میشود، اکثر ما به یاد چربیهای زیر پوستی میافتیم؛ همان لایهای که زیر پوست شکم یا ران قابل لمس است و ظاهر اندام ما را تغییر میدهد. اما یک دشمن پنهان و بسیار فعالتر….⚠️ چرا چربی احشایی، تهدیدی جدی برای سلامت است؟زیرا چربی احشایی تعادل بدن را از چند جهت به هم میزند:1️⃣ شعلهور کردن آتش التهاب مزمن:سلولهای چربی احشایی، مقادیر زیادی از پروتئینهای التهابی (سیتوکاین) ترشح میکنند. این مواد مانند یک هشدار کاذبِ دائمی سیستم ایمنی را برانگیخته میکنند و کل بدن را در وضعیت «التهاب خفیف اما مزمن» قرار میدهند که ریشهٔ بسیاری از بیماریهای گوناگون است.2️⃣ مقاومت به انسولین و دیابت نوع ۲:این چربیها، اسیدهای چرب آزاد را مستقیماً از طریق ورید پورت (باب) به سمت کبد میفرستند. سلولهای کبد غرق در چربی میشوند و توانایی پاسخ به انسولین را از دست میدهند که پیامد آن بالا رفتن قند خون و شروع دیابت است.3️⃣ سندرم متابولیک و بیماریهای قلبی-عروقی:چربی احشایی با افزایش کلسترول بد (LDL)، کاهش کلسترول خوب (HDL) و بالا بردن فشار خون، به طور مستقیم به دیواره رگها آسیب زده و خطر سکتههای قلبی و مغزی را بهشدت افزایش میدهد.4️⃣ اختلال در تعادل هورمونی:چربی احشایی، تعادل هورمونهای اشتها (مانند لِپتین) را به هم میزند و باعث میشود فرد مدام احساس گرسنگی کند و در چرخه معیوبی از پرخوری و چاقی بیشتر گرفتار شود. -----------🖋 این نوشتار اختصاصاً برای همین کانال نگاشته شده است و نشر آن فقط با ذکر نام نویسنده، بدون هیچ کم و زیاد، و با حفظ لینک کانال مجاز میباشد:telegram.me/Hikmatbasedmedicine.