🔖ما با همین سرکوبگران همسرنوشتیم!✍️حسین رزاقاین روزها زیاد میشنویم که میگویند؛ «ما جمهوری اسلامی…
انتشار: 2026/07/10 15:43 UTCدریافت: 2026/08/01 00:11 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 00:11 UTC
🔖ما با همین سرکوبگران همسرنوشتیم!✍️حسین رزاقاین روزها زیاد میشنویم که میگویند؛ «ما جمهوری اسلامی را خوب نمیشناختیم!» «باور نمیکردیم در دیماه چنین سرکوب و قتلعام کند!» «فکر نمیکردیم سیدعلی را بزنند و نظام بماند و زیر جنگ تابآوری داشته باشد!»فارغ از آنکه سالها هشدارهای هرکسی که درباره ماهیت این نظام و ساختار آن داده بود را نمیشنیدند -اگر به انگ و برچسب طردش نکرده باشند- حالا هم باز وقتی از ساختار این نظام حرف میزنند گویی از یک امر مکانیکی سخن میگویند که مثلا خامنهایِ اول ابداعش کرده و باز در تحلیل شرایط واقعی ایران و نظام حاکم بر آن، مبتلای همان سطحینگریهای همیشهاند! چشم باز کنید؛ ساختار جمهوری اسلامی فقط مجموعهای از نهادهای امنیتی، نظامی و حکومتی نیست. یکی از مهمترین پایههای آن، بخشی از جامعهای است که هنوز، کم یا زیاد، آگاهانه و از سر باور، پای این نظام ایستاده است. پیچیدگی این ساختار را باید در تهران، قم، مشهد، نجف و کربلا دید؛ در همین تشییع جسد سیدعلی که شش ماه پیش خون دهها هزار نفر را در خیابانهای ایران ریخت! جایی که با واقعیتی تکرارشونده روبهرو میشویم؛ همانکه ما «دیکتاتور» مینامیدیم -که بود- برای بخش قابل توجهی از این جامعه، پرچمدار حکومت آرمانی شیعه محسوب میشد. آن ساختار پیچیده و لایهلایه جمهوری اسلامی که امروز جا در کلام تمام تحلیلگران باز کرده دقیقا همین مردمی هستند که بهر قیمتی برای بقای آن میجنگند و حاضرند تکتک مردم معترض را گلولهباران کنند تا خشی بر تارک این نظام نیفتد. شاید چشمانمان را بازتر کنیم؛ در خیل این عزاداران قائد شهید نظام، قاتلان و سرکوبگران و شکنجهگران فرزندانمان را هم بیابیم. ولی این ناگزیر تاریخ این سرزمین است که ما با همین قاتلها هموطنیم و البته همسرنوشت. بسیاری از عاملان آن جنایت سالها کنار ما زندگی کردهاند؛ همسایه، همکار یا همشهری ما بودهاند. این واقعیت جامعه متکثر ایران است که صاحبان این خاک از یک گروه و یک تفکر و یک خاستگاه جهانبینی برنخاستهاند. جمهوری اسلامی سالهای متمادی مخالفان و منتقدانش را نادیده گرفت و خواست و نظر آنها را نشنید. حالا مخالفان نباید چون همان نظام، موافقانش را مثل خردهریزهایی ناچیز زیر فرش کنند. تا نتوانیم تمام این تکثر را، از انواع مخالفان نظام تا گونههای مختلف حامی نظام، کم یا بیش، به رسمیت بشناسیم، دچار همین کوتهبینی مفرطی خواهیم بود که با هر تق و توقی یکسو را لب مرز پیروزی میبینیم و سوی دیگر را در آستانه سقوط. تلخ است اما دلیل اصلی سرپا ماندن این نظام و سردرگمی مخالفانش پساز تمام وقایع گوناگونی که اخیرا ایران از سر گذرانده، نه قدرتمندی نظام و ساختار پیچیده و حامیانِ جانفدایش بلکه سادهاندیشی مخالفان در نادیدهانگاری موافقان است و خطرناکتر از بقای این نظام، رویای اسقاط آن برمبنای همین توهمهای گاه و بیگاه!جمهوری اسلامی فقط بر ستون امنیتی/نظامی و روی دوش سرکوب و اسلحه و موشک نایستاده است. این حکومت یک ستون محکم ایدئولوژیک دارد و یک پایگاه اجتماعی واقعی؛ گرچه نه به آن بزرگی که خود ادعا میکند و نه به آن کوچکی که اپوزیسیون تصور میکند.کم یا بیشی که صرفا برای پول، رانت یا مقام کنار این حکومت نماندهاند. بسیاری از آنها به الهی بودن این نظام ایمان دارند. جمهوری اسلامی را نه صرفاً یک حکومت، بلکه امتداد باورهای دینی خود میدانند؛ برای همین نیز حاضرند برای بقای آن هزینه بدهند. باور دارند حمایت از این نظام یک فریضه دینی است و تکلیفی شرعی تا پرچم حکومت اسلامی را بدست موعود شیعه برسانند. عدم درک این واقعیت یا تقلیل آن، عدم درک جمهوری اسلامیست.اما این تازه نیمی از مسئله است؛ خطرناکتر از بقای این نظام، توهم و رویاهای خام مخالفانش در سادهسازی تغییر است که آثار بشدت مخرب آنرا بر بخشی از اپوزیسیون بوضوح دیدهایم؛ آنجا که جای سیاستورزی و اندیشهی راهبردی برای اقناع میلیونها حامی جمهوری اسلامی به زندگی بهتر و نیکوتر در فردای بدون جمهوری اسلامی، در توهم صدها هزار ریزشی لحیه جنباندند و تمنا کردند تا سر مار را بزنند که تاج بر سر خود کنند!مادامی که نپذیریم میلیونها نفر، با تمام اختلافات عمیق با آنها، بخشی از همین جامعهاند و بخشی از قواعد بازی برای گذار، هر طرحی برای تغییر، شاید روی کاغذ و پشت قاب رسانهها فریبا باشد اما در عمل شکستخورده است.گذار از جمهوری اسلامی یک توانایی کمنظیر میطلبد در انجام دو کار دشوار؛ اقناع کسانی که به ایدئولوژی جمهوری اسلامی و مذهب شیعه مومنند. و آگاهی اپوزیسیون! که شاید دومی دشوارتر باشد.🔗متن کامل@hoseinrazzagh
پستهای تلگرام — حسین رزاق
🔖 پزشکیان مدعیست هفت ساعت با مجتبی دیدار کرده اما دریغ از یک جمله از حضرت آقای دوم که او نقل کند! گویی در این هفت ساعت فقط او خطیب بوده و مجتبی مستمع. دیداری که اگر واقعی باشد و باز آمبولانسی یا آیفونی نباشد، جای حل معمای رهبر غایب، با روایتهای پزشکیان باز پیچیدهتر شده.@hoseinrazzagh
🔖جمهوریاسلامی برای پر کردن خلأ حضورِ رهبر مخفیاش، نیاز به چهرههای میدانی، پوپولیست و رسانهای دارد که البته هماهنگ کامل با باقر هم باشند. «محسن رضایی» برعکس «ذوالقدر» تمام فاکتورهای اول را دارد، ضمن اینکه پساز ۴۰ سال تلاش نافرجام برای بازگشت به قدرت، حالا حاضر است دست سرباز سابقش را هم ببوسد، چه رسد به هماهنگی!بعداز جنگ تنها فردی که حذف شد چون قد بلندتر از باقر بود «لاریجانی» است که میتوانست مزاحم جدی برای او باشد. باقی مایه بقای باقرند، بیهیچ قری!@hoseinrazzagh
🔖تغییر موازنه قدرت در منطقه🎙️سارا کرمانیاندر گفتوگو با حسین رزاق 💠نمره نهم از فصل سوّم #امکان🔗 فیلم کامل را اینجا ببینید📌 #استودیو_پات را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید🔗کانال اینستاگرام🔗کانال یوتیوب🔗کانال ایکس (توئیتر) @studio_patt
🔖 در این سخنانی که اینروزها از خرازی، برادر زنِ برادرِ امامِ غایب دست بدست میشود، یک نقل دقیق وجود دارد؛ در جلسه انتخاب رهبری سوم «علیاصغر حجازی» که از بمباران بیت، جان بدر برده بود وارد میشود تا برای «صادق آملی» بعنوان گزینه مورد نظرِ پدرِ امامِ غایب، رای جمع کند. اما زورِ شیخ حسین راسپوتین از پشت پرده بیشتر رسید و غایب از نظر را رهبر کرد!فعلا این اختلافهای داخلی بیتِ معظمله، که خصوصا در این سالهای پساز ۴۰۱ تشدید هم شده، لاینحل مانده تا علیالاصول برای مقدمهچینی ظهور نیاز به تصفیههای سیاسی و تسویه حسابهای شخصی زیادی باشد!@hoseinrazzagh
🔖 «نه به جنگ، نه به جمهوری اسلامی»؛ موضع اخلاقی یا کنش سیاسی؟🎙 حسین قاضیان:اگر شعار «نه جنگ، نه جمهوری اسلامی» به کنش سیاسی تبدیل نشود، در حد یک اعلام موضع اخلاقی باقی میماند.قاضیان نقد میکند که بسیاری از جریانهای سیاسی به جای ساختن ارتباط با جامعه و جذب اعتماد مردم، به صدور بیانیه و اعلام ارزشهای اخلاقی بسنده کردهاند. از نظر او، سیاست زمانی معنا پیدا میکند که مردم احساس کنند یک جریان سیاسی قادر است مسئلهای از مسائل واقعی آنها را حل کند یا تغییری در میدان واقعیت ایجاد کند.🎙 علیرضا رجایی:اخلاق بخشی از سیاست است و نباید آن را امری جدا از کنش سیاسی دانست.او معتقد است اگر نیروهای سیاسی و اجتماعی معیارهای اخلاقی خود را از دست بدهند، جامعه دیگر معیاری برای تشخیص ظلم و عدالت نخواهد داشت. حفظ ارزشهایی مانند مخالفت با جنگ، مخالفت با سرکوب و دفاع از حقوق انسانها، حتی اگر بلافاصله نتیجه سیاسی نداشته باشد، یک سرمایه اجتماعی و تاریخی ایجاد میکند.🔗 گفتوگوی کامل را اینجا ببینید#استودیو_پات @studio_patt
🔖سخنگفتن از خون مردم خیانت نیست🖋️مهدی محمودیانرئیسجمهور، کسانی را که شمار قربانیان قتلعام ۱۸ و ۱۹ دیماه را سی یا چهل هزار نفر اعلام کردهاند، «خائن» و «وطنفروش» خوانده است.بسیار خوب؛ فرض کنیم روایت آنان نادرست و آمار مورد ادعای شما درست است. اگر به رابطه آسمانیتان با رهبر شهیدتان و آقای خامنهای دوم آسیبی وارد نمیشود، لطفاً توضیح دهید آن چند هزار نفری را که خودتان نیز کشتهشدنشان را انکار نمیکنید، چه کسانی به خاک و خون کشیدند و عاملان این جنایت را باید چه نامید؟مگر وطن فقط نام یک حکومت، یک رهبر یا یک دستگاه سرکوب است؟ مگر آن هزاران انسانی که در خیابانها کشته شدند، مردم همین سرزمین نبودند؟ آیا اعتراض به کشتار مردم خیانت به وطن است، اما فرماندادن، زمینهسازی، توجیهکردن و پنهانکردن آن کشتار، وطندوستی محسوب میشود؟اختلاف بر سر عدد، اصل جنایت را از میان نمیبرد. حتی اگر آمار رسمی خود شما را بپذیریم، باز هم با کشتهشدن هزاران شهروند روبهرو هستیم؛ انسانهایی که نام، خانواده، زندگی و حق حیات داشتند. نمیتوان با مناقشه بر سر شمار قربانیان، مسئولیت قتل آنان را پاک کرد.بهجای خائن و وطنفروش خواندن کسانی که از قربانیان سخن میگویند، پاسخ دهید: آن هزاران نفر را چه کسانی کشتند؟ چه کسی فرمان داد؟ چه کسانی شلیک کردند؟ چه کسانی حقیقت را پنهان کردند؟ و چه کسانی امروز نیز بهجای پاسخگویی، طلبکارانه به خانواده قربانیان و معترضان اهانت میکنند؟اگر سخنگفتن از خون مردم خیانت است، کشتن مردم را چه باید نامید؟@hoseinrazzagh