‏قافله حسین علیه السلام جامانده ندارد...

چشم، اسیرِ حواس است اسیرِ زاویه اسیرِ فاصله فراسوها را نمی‌بیند. حقیقت ناقص حق نیست ، باطل استو بسیار شود که آنچه در برابر چشم می ایستد تمامِ حقیقت نیست گاه حقیقت در پشتِ یک زاویه پنهان است در عمقِ یک واقعه و در فراسوی دیدرس چشم. اما عقل در جست‌وجوی معناستاز زوایات عبور می کنددر بند فاصله نمی افتدآزاد از تزویر زاویه نظر می کند.پس هرچه دیدی باور مکنو برای بن مایه هاسراغ عقل بروسراغ اندیشه لَيْسَتِ اَلرَّوِيَّةُ كَالْمُعَايَنَةِ مَعَ اَلْإِبْصَارِ انديشيدن همانند ديدن نيستفَقَدْ تَكْذِبُ اَلْعُيُونُ أَهْلَهَا زيرا گاهى چشم‌ها دروغ مى‌نماياندوَ لاَ يَغُشُّ اَلْعَقْلُ مَنِ اِسْتَنْصَحَهُ امّا آن كس كه از عقل نصيحت خواهد به او خيانت نمی‌کند.حکمت 281 نهج البلاغه•|سیّد ابراهیم راد

#بسم_الله «هر کس صلوات بفرستد، خدای مهربانغم‌هایش را از دلش پاک می‌کند.»سرور ما، حضرت پیامبر(که جانم‌به‌فدای‌شان) فرمودند.#کلام_نور

دعای امیرالمومنین(ع) در شب هجرت وقتی که جای پیامبر(ص) خوابید:أَصْبَحْتُ اللّٰهُمَّ مُعْتَصِماً بِذِمَامِكَ الْمَنِيعِ الَّذِى لَايُطاوَلُ وَلَا يُحاوَلُ، مِنْ شَرِّ كُلِّ غاشِمٍ وَ طَارِقٍ مِنْ سَائِرِ مَنْ خَلَقْتَ وَ مَا خَلَقْتَ مِنْ خَلْقِكَ الصَّامِتِ وَالنَّاطِقِ، فِى جُنَّةٍ مِنْ كُلِّ مَخُوفٍ، بِلِبَاسٍ سَابِغَةٍ وَِلَاءِ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكَ، مُحْتَجِباً مِنْ كُلِّ قاصِدٍ لِى إِلىٰ أَذِيَّةٍ، بِجِدَارٍ حَصِيـــــنِ الإِخْــــــــــلَاصِ فى الاعْتِرافِ بِحَقِّهِمْ، وَالتَّمَسُّكِ بِحَبْلِهِمْ، مُوقِناً أَنَّ الْحَقَّ لَهُمْ وَ مَعَهُمْ وَ فِيهِمْ وَ بِهِمْ، أُوالِى مَنْ وَالَوْا، وَ أُجانِبُ مَنْ جَانَبُوا، فَأَعِذْنِى اللّٰهُمَّ بِهِمْ مِنْ شَرِّ كُلِّ مَا أَتَّقِيهِ يَا عَظِيمُ، حَجَزْتُ الْأَعادِىَ عَنِّى بِبَدِيعِ السَّمٰواتِ وَالْأَرْضِ، إِنَّا:﴿جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدّاً وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لَايُبْصِرُوُنَ﴾.

«مَا بَالُكُمْ تَفْرَحُونَ بِالْيَسِيرِ مِنَ الدُّنْيَا تُدْرِكُونَهُ» شما را چه شده که به اندکی از دنیا که می‌رسید شادمان می‌گردید؟• نهج‌البلاغه، خطبه ۱۱۳

#لیلة_المبيتیاعلی پس وقتی آیه غار نازل میشد تو کجا بودی؟رضی در خصائص آورده است که روزی ابن الکواء ملعون، به امیرالمؤمنین جسارت کرد که: «تو کجا بودی وقتی خداوند رسولش را با ابابکر یاد کرد و فرمود «ثانِيَ اِثْنَيْنِ إِذْ هُما فِي اَلْغٰارِ..»؟امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمود: وای بر توی ای ابن‌الکواء، من در بستر رسول خدا بودم. ملحفه‌ی آن بزرگوار را بر روی خویش انداخته بودم [تا گمان کنند پیامبر در خانه‌ است]. قریش به سویم آمدند. در دست هر کدامشان یک گرز سنگین بود پر از خارها و سیخ‌های گران. وقتی دیدند پیامبر در خانه نیست، به جانم افتادند، با آن‌چه در دست داشتند آنقدر بر بدنم کوبیدند که همه پیکرم پر از زخم و کبودی شد. هر کبودی به اندازه‌ی یک تخم‌مرغ ورم کرده بود. بعد مرا با خودشان بردند. می‌خواستند مرا بکشند! یکی از آنها گفت: امشب او را نکشید قدری مهلت بدهید تا محمد را بیابیم. بعد مرا با زنجیر آهنی بستند. در خانه‌ای زندانی‌ام کردند و در خانه را با قفل و زنجیر محکم بستند تا خیالشان راحت شود. در آن لحظات دشوار، صدایی شنیدم که می‌گفت: «یا علی»! با شنیدن صدا دردهایم آرام شد، تورم بدنم خوابید. بعد صدایی دیگر شنیدم که گفت: «یا علی» و ناگهان زنجیر آهنی از پایم باز شد. صدای «یا علی» دیگری شنیدم، در هم باز شد. برخاستم و از زندانشان به آرامی خارج شدم و دیدم یک نگهبان سالخورده‌ کم‌بینایی برای محافظت از زندان من گماشته بودند اما از شدت خواب‌آلودگی رفتنم را نفهمید.#فضائل_امیرالمومنین

آغاز ربیع‌الاول مبارک! الهی همین امروز بهترین عیدی‌‌ها رو بگیریم همه‌مون از خدای مهربان مهربان مهربان.#مجیدخسروانجم