قبلترها میترسیدم از پیر شدن، از رعشهی دستان چروکیده و رگهای کبود بادکرده که روی صورت کوچک و صاف…
انتشار: 2026/08/17 16:50 UTCدریافت: 2026/08/19 04:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/19 04:40 UTC
قبلترها میترسیدم از پیر شدن، از رعشهی دستان چروکیده و رگهای کبود بادکرده که روی صورت کوچک و صاف نوههایم کشیده شود. از فکر دیدن تار موهای سفید روی سرم، از چروک پیشانی بلندم، ته دلم خالی میشد! سخت بود تصور اینکه تنها بروم توی پارک مثل باقی پیرمردها بنشینم…نوشته بود انسان به شکلی عجیب از پیر شدن بیشتر میهراسد تا از مردن.@ir_tavabin
پستهای تلگرام — توابین | سيد مصطفی موسوی
خلخال و خط و خال لبت، خطهی گیلان..
غمِت نباشه.
آدم صدتا جان دارد که خودش از آن خبر ندارد..#کتاب پیامبر بیمعجزه@ir_tavabin
از فرنگیها، فقط توالت فرنگی و پاد و آیفون و بغوبغی رو یاد گرفتیم؟@ir_tavabin
سلام روزتون بخیر. چون خیلی از عزیزان پیگیر بودن؛دوره آنلاین نویسندگی فعلاً نداریم. میتونید دوره آفلاین ۸ ساعته رو تهیه کنید و با تهیهی دوره، در گروه آنلاینِ بله یا ایتا عضو بشید و در کنار ۳۰۰ هنرجوی دیگه با حضور مدرس دوره در گروه فعال باشید و نکات و تمارین و چالشها رو داشته باشید انشاالله.توضیحات و ثبتنامکد تخفیف ۵۰٪ Neviskh@ir_tavabin
ایستاده بود در بهارخوابِ خانهای وسط سنگ سیاهِ شیراز. داشت گریهی سر صبحش را میکرد. موهای مشکی و بلند و فِر را شانه میزد. شانه میزد و اشک میریخت. گنجشکها هم روی درخت داشتند جیک میزدند، داشتند گریه میکردند. باد خنک که لای درختها میپیچید هم شاخههای نارنج را به گریه انداخته بود. خانه صدایی نداشت. انگار همه صد هزار سال است که مرده باشند. فوارهی حوض آبی و دایرهایِ حیاط هم داشت آب روی آب میانداخت و گریه میکرد..@ir_tavabin