💠نوجوانان وقار و عظمت خدا✍ الحاق جوادی✓ حتماً برایت پیش آمده که جلوی کسی، بیآنکه بخواهی، رفتارت عو…
انتشار: 2026/07/20 13:01 UTC
💠نوجوانان وقار و عظمت خدا✍ الحاق جوادی✓ حتماً برایت پیش آمده که جلوی کسی، بیآنکه بخواهی، رفتارت عوض میشود.جلوی معلمی که دوستش داری، درسخوانتر میشوی.جلوی کسی که زحمت زیادی برایت کشیده، حتی وقتی عصبانی هستی، آرامتر حرف میزنی.این «حساب بردن» از جنس ترس نیست، از جنس شناخت است. هر چه کسی را بیشتر و بهتر بشناسی، جایگاهش در دلت بزرگتر میشود و رفتار تو هم، بیآنکه خودت متوجه باشی، رنگ همان شناخت را میگیرد.✓ حالا این سؤال را با خودت ببر جلوتر. نسبت به خدا، این «بزرگی» در دل تو چقدر جا دارد؟نوح علیهالسلام سالها قومش را به عبادت خدا، تقوا و اطاعت دعوت کرد. اما وقتی دید رویگردانی آنان عمیقتر از یک نافرمانی ساده است، این سؤال ریشهای را پیش کشید:﴿مَا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا﴾ (نوح/۱۳)«شما را چه شده که برای خدا، هیچ عظمتی در دل قائل نیستید؟»برای اصلاح رفتارشان، سراغ نگاهشان رفت، زیرا رفتار انسان، اغلب از تصویری که از خدا در دل دارد، شکل میگیرد.✓ یک لحظه به فهرست نامرئی موهبتهایت نگاه کن. نفسی که همین حالا، بیاجازه از تو، وارد ریههایت میشود. قلبی که بیوقفه در سینهات میتپد. عزیزانی که خدا در کنارت قرار داده است. عقلی که با آن همین متن را میفهمی. و فرصتی به نام «امروز» که هنوز در اختیارت است.هیچکدام از اینها را نخریدهای.اما همان کسی که این همه موهبت به تو بخشیده، همان کسی است که آسمان را برپا داشته، جان میدهد و جان میگیرد و روزی باید در برابرش بایستی و پاسخ بدهی.خدا را نمیشود ناتمام شناخت.اگر فقط مهربانیاش را ببینی، ممکن است گناه را کوچک بشماری.و اگر فقط عظمتش را ببینی، ممکن است از او فاصله بگیری.قرآن، هر دو را کنار هم نشان میدهد. خدایی که هم مهربانترین است و هم شایستهترین برای احترام.✓ اما این سؤال هنوز باقی است. این «وقار»، این بزرگ دیدن خدا، از کجا در دل مینشیند؟نمیشود به کسی دستور داد خدا را بزرگ ببیند، همانطور که نمیشود به کسی دستور داد کسی را دوست داشته باشد.عظمت خدا با دستور در دل انسان نمینشیند. باید دیده شود.نوح، درست بعد از همین سؤال، مردمش را به تماشا دعوت میکند. به آفرینش خودشان نگاه کنند، به آسمانها و به نظمی که در جهان جاری است. انگار میگوید:پیش از آنکه بخواهید برای خدا وقار قائل باشید، تماشا را جدی بگیرید. وقار خدا خودش در دلتان مینشیند.وقتی به آفرینش خودت نگاه میکنی، به آسمانی که هیچ ستونی آن را نگه نداشته، به نظمی که هر روز در آن زندگی میکنی، بیآنکه بتوانی اوج دقتش را درک کنی، کمکم دلت باور میکند با چه پروردگار بزرگی روبهروست. آن وقت احترام به خدا دیگر یک اجبار نیست، بلکه نتیجه طبیعی یک شناخت است.✓ حالا فکر کن اگر این تماشا اتفاق نیفتد و خدا در گوشهای از ذهن، کوچک بماند، چه میشود.نماز عقب میافتد. دروغ عادی میشود. حق دیگران زیر پا میرود. همه چیز از همانجا شروع میشود. از خدایی که دیگر دیده نمیشود، پس بزرگ هم نمیماند.اما وقتی جلال و جمال خدا با هم در دل زنده باشند، آدم دیگر فقط جلوی دیگران مراقب رفتارش نیست. حتی در خلوت، حتی جایی که هیچ چشمی او را نمیبیند، همان آدم است. نه از ترس تنبیه، بلکه از شرم روبهرو شدن با کسی که این همه به او خوبی کرده و این همه بزرگ است.◻️ یک چالش:امروز، در ذهنت دو فهرست بساز.اول: موهبتهایی که خدا تا امروز به تو داده، حتی چیزهایی که هیچوقت به حساب نیاورده بودی.دوم: نشانههایی از قدرتش که هر روز از کنارشان بیتفاوت رد میشوی. آسمان، خورشید، بدن خودت و نظم شگفتانگیزی که همه چیز را سر جای خودش نگه داشته است.بعد از خودت بپرس:اگر خدا این همه به من خوبی کرده و این همه بزرگ و تواناست، آیا سزاوار نیست که حرفش را از هر کس دیگری جدیتر بگیرم؟✓ کسی که جلال و جمال خدا را با هم بشناسد، نه از او میگریزد و نه فرمانش را سبک میشمارد، بلکه با عشق، احترام و مسئولیت زندگی میکند.📲 در شبکههای اجتماعی همراه ما باشید: 🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وبسایت 🔸 آپارات

