〇🍂رویینهتنی که رازِ مرگاشاندوهِِ عشق وغمِِ تنهایی بود. «ــ آه، اسفندیارِ مغموم! تو را آن به که چش…
انتشار: 2026/07/21 19:45 UTC
〇🍂رویینهتنی که رازِ مرگاشاندوهِِ عشق وغمِِ تنهایی بود. «ــ آه، اسفندیارِ مغموم! تو را آن به که چشم فروپوشیده باشی!» «ــ آیا نه یکی نه بسنده بود که سرنوشتِ مرا بسازد؟ من تنها فریاد زدم نه! من از فرورفتن تن زدم. صدایی بودم من ــ شکلی میانِِ اشکال ــ، و معنایی یافتم. ■صدا و شعر: #احمد_شاملو [ ۱۳۷۹–۱۳۰۴ ]√●بخشی از «سرودِ ابراهیم در آتش»#جهان_شعر_و_ترجمه 〇🍂🆔 @jahan_tarjome




