〇🍂There is but one truly serious philosophical problem and that is suicide. Judging whether life is…

,🎼●آهنگ انگلیسی: «هنگامی که به تو نیاز دارم» "When I Need You"🎙●خواننده: #خولیو_ایگلسیاس [ Julio Iglesias / اسپانیا، ۱۹۴۳ ]وقتی به تو نیاز دارمتنها چشمان‌ام را می‌بندم،و در کنار توام.و برای هر آن‌چه که می‌خواهم به تو بدهمتنها یک ضربان قلب فاصله است.وقتی‌ به عشق نیاز دارمدست‌ام را دراز می‌کنم و عشق را لمس می‌کنمهرگز نمی‌دانستم که عشق چنان است که مرا شب و روز گرم نگاه می‌دارد مایل‌ها و مایل‌ها فاصله بین ما هستتلفن نمی‌تواند جای لب‌خند تو را بگیرداما می‌دانی می‌دانی‌، من نمی‌خواهم یک عمر در سفر باشم...#جهان_شعر_و_ترجمه‌〇🍂🆔 @jahan_tarjome

‍ 〇🍂 🍂■ایست‌گاهآن که خوابیدهبیش‌تر رفته است؟یا توپی کهکودک شوت می‌کند به پنجره؟حرف که می‌زند             سوتاز قطاررد شده استفصل‌هابر زبانِ تو نقطه می‌گذارند.جمله آخر را خط می‌زنم.نه تو می‌شنوینه گوش که از دهانبیرون است.داخلِ شعر امافعلی که با تو می‌رودبرنمی‌گردد.■شاعر: #ابوالفضل_نظری#جهان_شعر_و_ترجمه 〇🍂🆔 @jahan_tarjome

〇🍂زن پنجره را گشودباد با هجومی، موهایش را چون دو پرنده،بر شانه‌اش نشاندپنجره را بست.دو پرنده بر روی میز بودند،خیره در اوسرش را پایین آورددر میان‌شان جا داد و آرام گریست■شاعر: #یانیس_ریتسوس [ یونان، ۱۹۹۰-۱۹۰۹ ]■برگردان: #احمد_پوری #جهان_شعر_و_ترجمه 〇🍂🆔 @jahan_tarjome

〇🍂زیبایی‌ات غمگین‌ام می‌کند... #دیوار_نوشته_فارسی#جهان_شعر_و_ترجمه 〇🍂|🆔 @jahan_tarjome

‍ ‍ 〇🍂 🍂■پرنده‌های پایانِ ماهزیبایی را در بال‌های غازبه چارمیخ کشیدیمو در گردنِ قوهاسفت‌وسخت بستیم.چشم‌هایی را که با گلوله زخمی شده بودندبا یک شیشه‌ی شکسته-بسته پنهان کردیم.سواحلِ دریاچه مرطوب و خنک است.اردک‌هایی با منقارِ خیسو پاهای زشتزیبایی را - بال‌به‌بال -به گوش‌ها می‌رسانَد.ما کاکل‌های اردک را روی دیوارهای خونینخنک کردیم.سرسرای پرنده‌های پایانِ ماهکه شاید یک لقمه گوشت برای یک گرسنه باشدو یک قو هم‌چنان که بال‌های خود را می‌گشایددیدنی نیستمیلیون‌ها موادِ مومیایینذرِ زشت‌روها باد.بعدبال باشد برای پرنده‌های جان‌سپرده.■شاعر: #سننور_سزر [ Sennur Sezer / ترکیه ]■برگردان: #ابوالفضل_پاشا 📕●از کتابِ #با_خرده‌ریز‌های_ترانه / نشر: #کتاب_هرمز / چاپ اول ۱۴۰۵#جهان_شعر_و_ترجمه〇🍂🆔 @jahan_tarjome‌

〇🍂در پسِ ملال‌ها و دردها و غم‌های بی‌کران که بر زندگی مه‌آلود باری است بس گران خوشا آن که با بال‌های پرتواناوج گیرد سوی دشت‌های باصفا و نورافشانخوشا آن که اندیشه‌اش چون چکاوکان پر می‌گشاید آزادانه سحرگه در آسمان می گسترد بال بر فرازِ زندگی و می‌فهمد بی‌کوشش و آسانزبانِ گل‌ها و زبانِ هر چیزِ بی‌زبان!■شاعر: #شارل_بودلر [ فرانسه، ۱۸۶۷-۱۸۲۱ / Charles Baudelaire ]■برگردان: #داریوش_شایگان #جهان_شعر_و_ترجمه〇🍂🆔 @jahan_tarjome‌‌