🔴 ۱۲۰ سال پس از مشروطه و همچنان آرزوهای محقق نشده✍ محمدجواد مظفرچهاردهم مرداد امسال یکصد و بیستمین…
انتشار: 2026/08/07 17:07 UTCدریافت: 2026/08/09 13:19 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/09 13:19 UTC
🔴 ۱۲۰ سال پس از مشروطه و همچنان آرزوهای محقق نشده✍ محمدجواد مظفرچهاردهم مرداد امسال یکصد و بیستمین سالگرد امضاء سند مشروطه توسط مظفرالدین شاه قاجار پس از انقلاب مردمی ملت ایران برای استقرار حکومت مشروطه و تحقق قانون، عدالت و آزادی است.خواستههایی که مردم با ایثار جان و مال به دنبال آن بودند. نخستین کشوری در منطقه که پیشتاز مبارزه با استبداد و حاکمیت فردی شد. مردم خواستار تشکیل مجلس قانونگذاری با انتخاب نمایندگان از طریق مراجعه به آراء عمومی و تدوین قانون اساسی شدند.آنان میخواستند «آزادی» این جوهر زندگی و موهبت الهی را آنچنان به دست آورند که خود تعیین کننده حاکمان و تصمیمگیران در کشور باشند. نه آن که جریان حاکم با اعمال زور و ارعاب بر مردم حکمرانی کند.مردم خواستار مناسباتی «عادلانه» بودند تا فرد یا جریانی در برابر قانون بر دیگران برتری نداشته باشد و حقوق قاطبه جامعه را نتواند پایمال کند.اما افسوس!جد بزرگوارم مرحوم *«مظفر شیرازی»* که از شاعران عهد مشروطه و رئیس انجمن ادبی فارس بود و با تمام وجود به مشروطه عشق میورزید و آرزوی نهادینه شدن قانون، عدالت و آزادی برای مردم را داشت، پس از چندی و مقاومت محمدعلی شاه در مقابل مشروطه و به توپ بسته شدن مجلس و ظهور استبداد صغیر، ناله سر میدهد که:«گفتم که به مشروطه آزاد شود ملتمشروطه شد و ملت آزاد نخواهد شد»و در جای دیگری دردمندانه میسراید که:«افسوس که به نشد بتر شدبینظمی ملک بیشتر شد»و در بیت دیگری با وقایعی که در کشور رخ میدهد میگوید:«هر که در این دور انقلاب قرین شدگفت سر عمر جاودانه ندارم»و نیز:«شیراز که بود شهر آبادبه زلزله زیر و زبر شد»امروز پس از گذشت ۱۲۰ سال از آن سالهای پر التهاب و سرشار از امید و آرزو و به دنبال آن یأس و دلزدگی که سرانجام پس از ۱۵ سال کشمکشهای خونین استبداد رضا خانی بر کشور حاکم شد؛این پرسشهای اساسی همچنان باقی است که: چرا قانونمداری، آزادی واقعی و عدالت اجتماعی در مناسبات ما نهادینه نمیشود؟! چرا خیزهای ما در این ۱۲۰ سال کوتاه و افتهای ما طولانی بوده است؟ چرا در تمامی این سالها و در مقاطع گوناگون تلاش برای آزادی و به دنبال آن گریز از آزادی، گویی به سرنوشت محتوم ما بدل شده است؟ آیا میل به استبداد و حاکمیت فردی در نهاد پنهان ما مردم است که در هر مقطعی به گونهای بروز کرده و نسلهای گوناگون را از کرده خود پشیمان میکند؟کمتر کشوری است که در طول یک قرن با این همه افت و خیز مواجه بوده باشد. از انقلاب مشروطه تا سالهای اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ و سقوط استبداد رضا شاهی و آزادی نسبی و سرانجام نهضت ملی شدن نفت و به دنبال آن کودتای ۲۸ مرداد و دوران خفقان تا حوادث سالهای ۱۳۳۹ تا ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ و سیطره مطلق ساواک و سرانجام انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ را از سر گذرانده باشد.اما باز هم با آن که مناسبات سیاسی و اجتماعی در سراسر جهان تغییر اساسی یافته و تکنولوژی و فضای مجازی امکان دسترسی، حضور و عرض اندام را به فرد فرد جامعه میدهد اما همچنان این قدرت حاکم است که میتواند با تفسیر خود خواسته و تعاریف بیمبنا از «آزادی» و به فراموشی سپردن پدیده عدالت حقوقی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی به راه خود رود و نسلهای جوان را نیز مأیوس از تغییر گرداند.ای کاش این امکان فراهم میشد تا با همهگیر شدن سازمانهای مردم نهاد و نیز احزاب توانمند و پایدار و فراگیر، راه برون رفت از این بنبست تاریخی فراهم شود.و تلاش نسلهای گوناگون در درازای ۱۲۰ سال سرانجام به حاکمیت قانون، بسط آزادیهای مدنی و عدالت فراگیر بینجامد.فایل صوتی این مطلب در صفحه اینستاگرام نگارندهمنبع: کانال تلگرام نگارنده@Kaleme
